บทที่2356

พูดไป ซูโส่วเต้าก็พูดอย่างเย็นชาว่า:"ไม่ต้องห่วง ถ้ามันจริงอย่างที่ลูกบอก อย่าว่าแต่ลูกเลย พ่อก็จะไม่ปล่อยเขาไป "

"แต่ว่า แม้ว่าเราสองพ่อลูกจะสู้กับเขา ก็ต้องมองการณ์ไกล และมีแผนที่ดีก่อนค่อยลงมือ ไม่อย่างนั้น ถ้าเกิดตายไปก่อน แล้วจะเอาอะไรไปล้างแค้นให้แม่กับน้องสาวของลูก!"

ซูจือเฟยเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดอย่างโกรธเคือง:"พ่อ ผมเข้าใจแล้ว......"

พูดจบ ก็สะอื้นไม่หยุด ร้องไห้แล้วถามว่า:"พ่อ! เมื่อไหร่พ่อจะกลับมา! ตอนนี้ผม......ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้วจริงๆ…..."

ซูโสว่เต้าถอนหายใจและพูดว่า:"ตอนนี้พ่อกลับไปไม่ได้ พ่อต้องนั่งเครื่องบินจากที่นี่ไปจินหลิง ใช้เวลาสิบกว่าชั่วโมง แต่ตราบใดที่พ่อออกจากที่นี่ทันที ปู่ของลูกก็จะได้รับข่าวตามมาทันที เป็นไปได้ว่า ทันทีที่พ่อลงจากเครื่อง ก็จะโดนตระกูลซูจับและส่งกลับออสเตรเลีย หรือไม่ก็ถูกจับกลับไปกักบริเวณในบ้านตระกูลซู….."

ซูจือเฟยถามอย่างจนปัญญา:"พ่อ…...แล้วตอนนี้ผมควรทำอย่างไรดี…...ผมอยากไปจินหลิงตามหาแม่กับจือหยู…...ตอนนี้ไม่รู้พวกเธออยู่ไหน อย่างน้อยก็ยังมีความเป็นไปได้ที่จะมีชีวิตรอด…..."

ซูโสว่เต้าคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า:"เอาแบบนี้แล้วกัน ลูกไม่ต้องไปสนามบิน ขับขึ้นทางด่วนแล้วขับไปจนสุดทางถึงจินหลิง"

พูดไป ซูโสว่เต้าก็คำนวณอีกครั้ง และพูดว่า:"ถ้าใช้ความเร็วสูงจากเย่นจิงไปยังจินหลิง ประมาณ 1,000 กิโลเมตร ลูกขับเร็วหน่อย 10ชั่วโมงก็น่าจะถึง"

ซูจือเฟยรีบพูดว่า:"ได้ครับพ่อ! ผมจะขับรถไปจินหลิงเลย!"

ซูโสว่เต้ารีบพูดอีกครั้ง:"พอลูกถึงจินหลิง ลูกต้องทำตัวถ่อมตัวสุดๆ อย่าไปพยายามลองใช้พลังของตระกูลซู เพราะเมื่อพวกเขารู้ว่าลูกอยู่ในจินหลิง พวกเขาจะจับลูกกลับมาอย่างแน่นอน"

ซูจือเฟยตกตะลึง:"พ่อ หากปราศจากพลังของตระกูลซู ผมจะหาแม่และจือหยูได้อย่างไร......"

ซูโสว่เต้าพูดอย่างช่วยไม่ได้:"จือหยู สิ่งเดียวที่ลูกสามารถไว้วางใจได้ในตอนนี้ ก็คือตัวลูกเอง คนอื่น ๆ ไม่น่าเชื่อถือ"

พูดไป เขาก็เสริมว่า:"อ้อ อีกอย่าง พ่อได้ยินมาว่าปู่ส่งอารองของลูกไปจินหลิง เขาจะนั่งเครื่องบินไปแน่นอน เขาจะถึงจินหลิงในสองหรือสามชั่วโมง หลังจากที่ลูกถึงจินหลิง ลูกจะต้องระมัดระวังมากๆ!"

จู่ๆ ซูจือเฟยก็รู้สึกหมดหนทางอย่างมาก เขาสะอื้นและถามว่า:"พ่อ…... พ่อว่าแม่กับจือหยูยังมีชีวิตอยู่อีกไหม……"