บทที่394

บทที่394

สำหรับเว่ยเลี้ยง เขาไม่เคยพูดคำเหล่านี้กับใครในชีวิต ซือเทียนฉีเป็นคนแรก

นับตั้งแต่ที่เขาถูกพาไปที่ตระกูลเว่ย เว่ยเลี่ยงก็ได้รับความอับอายและทรมานจากคนอื่น ๆ

ตั้งแต่เด็ก ๆ พ่อของเขาเว่ยหย่งเจิ้งเกลียดตัวเอง และเว่ยฉางหมิงพี่ชายของเขาก็เกลียดเขา เขาถูกดุทุบตี และถูกทำให้อับอายมาตลอด และตัวเขาเองก็เคยชินกับมันมานานแล้ว

เขาอดทน รอวันที่ จะได้พบกับโอกาสที่เหมาะสม ในการสลัดสภาพที่มืดมนมาตลอดแบบนี้

เช่นเดียวกับที่ตระกูลเว่ยกำลังทุกข์ทรมานจากภัยพิบัติตอนนี้ เว่ยหย่งเจิ้งก็บอกว่าใครก็ตามที่สามารถแก้ไขวิกฤตนี้ได้ ก็จะได้เป็นประธานของบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อ ดังนั้น เขาจึงเอาโสมหิมะพันปีที่ซ่อนอยู่กับตัวของเขาเป็นเวลา 20 ปี เพื่อแลกกับการลืมตาอ้าปากได้

โสมหิมะพันปีนี้มีราคา แต่ไม่มีในตลาด

โสมม่วงอายุ 300 ปี หากไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่เย่เฉินและเซียวอี้เฉียนแข่งขันกัน ราคาปกติคาดว่าจะอยู่ที่ประมาณ 30 ล้าน

และโสมหิมะพันปีนี้ สามารถขายได้ในราคาไม่ต่ำกว่า 100 ล้านหยวนในราคาปกติ

เว่ยเลี่ยงเอามันออกมาในเวลานี้ และมอบให้กับเย่เฉินด้วยความเต็มใจ เพื่อให้เย่เฉินสามารถช่วยตระกูลเว่ยแก้ไขวิกฤต เพื่อที่เขาจะได้เป็นประธานบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อ ต่อจากนี้ไป จะลบคำสบประมาท!

ซือเทียนฉีตกใจกับโสมหิมะพันปีนี้เช่นกัน

เขารู้ว่าเย่เฉินมีทักษะในการกลั่นยาวิเศษ และโสมหิมะพันปีนี้จะช่วยเย่เฉินได้เป็นอย่างดี

ดังนั้น เขาจึงรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา และโทรหาเย่เฉิน