บทที่579

บทที่579

เมื่อได้ยินที่เย่เฉินพูด อู๋ตงไห่รู้สึกแน่นในใจ

รู้ดีว่าเย่เฉินจะไม่ปล่อยมันไปง่ายๆขนาดนี้ แต่ตัวเองเสนอราคาสูงเสียดฟ้าถึงหนึ่งพันล้าน เดิมทีคิดว่าเขาเห็นแก่เงิน ก็จะไม่สนใจเรื่องขัดแย้งเล็กๆน้อยๆเมื่อกี้ซะอีก

แต่คิดไม่ถึงว่า ผู้ชายคนนี้จะไม่เห็นเงินมูลค่ากว่าพันล้านอยู่ในสายตา เริ่มแรก ก็ต้องการจะคิดบัญชีเก่าเมื่อตะกี้กับตัวเองแล้ว

ถ้าปกติแล้ว ต่อให้ธุรกิจใหญ่ขนาดไหน เจอกับคู่ต่อสู้ที่เจรจาอย่างนี้ อู๋ตงไห่ก็คงจะโมโหแล้วเดินจากไปแล้ว

แต่ว่าตอนนี้ เขาไม่กล้าที่จะทิ้งแล้วเดินจากไปจริงๆ

เพราะว่า ในใจลึกๆของเขาไม่สามารถต้านทานความยั่วยวนของยาอายุวัฒนะได้เลย เหมือนกับติดอยู่ในกับดักของมัน ขนาดที่ว่าสมองคิดแต่ถึงมัน และเพ้อฝันถึงผลลัพธ์หลังจากที่ได้กินมันเข้าไป

ดังนั้น เขาก็แทบจะคุกเข่าลงโดยที่ไม่ลังเลเลย สองมือกำปั้น พูดกับเย่เฉินอย่างจริงจังว่า : “อาจาย์เย่ เมื่อกี้แซ่อู๋มีตาหามีแววไม่ เพื่อนร่วมงานทุกคนในจินหลิงต่างก็เคารพคุณในฐานะมังกรที่แท้จริงบนโลก คุณอย่าได้ถือสาคนทั่วไปอย่างพวกเราเลยนะ！”

อู๋ตงไห่พูดจากได้มีชั้นเชิงมาก

เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเหยียบย่ำตัวเองอีก เขาตั้งใจที่จะเทิดทูลให้อีกฝ่ายสูงส่ง ในเวลานี้ คนส่วนใหญ่ก็ไม่สามารถที่จะถือสาเขาได้อีกต่อไป

แต่ว่า ในเวลานี้ที่เย่เฉินมีต่อสองพ่อลูกตระกูลอู๋ ไม่เพียงแต่ฉลองวันเกิดก่อนหน้านี้ สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ พวกเขาทำลายจี้ซื่อถังของซือเทียนฉีแล้ว

ความโมโหนี้ เย่เฉินจะต้องปล่อยออกไป ไม่ปล่อยออกไปก็จะไม่มีความสุข

ดังนั้น เย่เฉินมองไปที่อู๋ตงไห่ ยิ้มอย่างเฉยเมย พูดว่า : “หนึ่งพันล้านช่างมีความจริงใจจริงๆ แต่ว่าประธานอู๋ มารยาของคุณ เหมือนว่าจะสู้ลูกชายของคุณไม่ได้นะ ”

อู๋ตงไห่ตกตะลึง เข้าใจขึ้นมาทันที เย่เฉินกำลังว่าที่ตัวเองไม่ได้เคาะหัวแสดงความเคารพ

เขาไม่คิดว่าเรื่องเคาะหัวแสดงความเคารพเป็นเรื่องที่น่าขายขี้หน้าอะไร ถึงอย่างไรก็ทำเพื่อยาอายุวัฒนะ！

คิดมาถึงตรงนี้ เขาไม่หยุดคิดไตร่ตรองเลย ก้มหัวลงกราบไหว้

หลังจากที่เคาะหัวเสร็จแล้ว อู๋ตงไห่ก็เงยหน้าขึ้นมา พูดด้วยความจริงใจ : “อาจารย์เย่ คุณได้โปรดให้โอกาสแซ่อู๋อีกสักครั้ง ขอเพียงคุณยอมขายยาอายุวัฒนะให้ผม ผมจะรีบเอาเงินสดหนึ่งพันล้านโอนเข้าบัญชีของคุณทันที！ ”