บทที่632

บทที่632

อู๋ตงไห่ร้องโอ้ย เจ็บจนล้มกับพื้น ในใจกลัวสุดๆ

อู๋ซินที่อยู่ข้างๆ พูดด่าโดยไม่รู้ตัว:"เฮ้ นายตีพ่อผมทำไม?!"

เฉินจื๋อข่ายก้าวเข้ามาตรงหน้าเขา ต่อยดั้งเขาแรงๆ ต่อยจนเลือดไหลเต็มหน้า แล้วด่าว่า:"พ่อมึงยังต้องเคารพต่อกูเลย มึงเป็นใครกัน กล้าพูดแบบนี้กับกู?!อยากตายเหรอ?เชี่อไหมว่ากูฆ่ามึงได้ตอนนี้?"

"ไปตายซะ!"อู๋ซินโตมาขนาดนี้ ไม่เคยเสียเปรียบจากการถูกอัด วันนี้กลับโดนสองครั้ง

ก่อนอื่นเย่เฉิน หักมือข้างหนึ่งของเขา จากนั้นเฉินจื๋อข่ายก็ต่อยจมูกของเขาด้วยหมัด

เขาเอาแต่ใจและหยิ่งยโสมาตั้งแต่เด็ก ๆ เขาไม่เคยโดยทำแบบนี้มาก่อนเลย?

จากนั้นก็คำรามอย่างโกรธเกรี้ยว:"มึงคิดว่ามึงเป็นหมาของตระกูลเย่ก็สุดยอดงั้นเหรอ?ตระกูลอู๋ของกูเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของเจียงหนาน ฆ่ามึงได้ทุกนาที!"

ทันทีที่อู๋ซินพูดจบ อู๋ตงไห่ก็รีบกลิ้งวิ่งเข้ามาตบหน้าเขา และด่าด้วยความโกรธ:"ไอ้สารเลว! มึงพูดแบบนี้กับประธานเฉินได้ไง?! ยังไม่รีบคุกเข่าขอโทษประธานเฉินอีก!"

ตอนนี้อู๋ตงไห่รู้สึกหวาดกลัวเพราะอู๋ซิน

เขาคิดไม่ถึงว่า ลูกชายตัวเองจะไร้ประโยชน์ขนาดนี้ ขนาดสถานการณ์แบบนี้ยังแยกไม่ออกเลย?

แม้ว่าเฉินจื๋อข่ายจะเป็นเพียงสุนัขของตระกูลเย่ แต่ตระกูลเย่ก็ยืนอยู่ข้างหลังของเขานี่!

ตระกูลเย่มีตัวตนอย่างไรงั้นเหรอ?

หนึ่งในสามตระกูลใหญ่ที่มีอันดับต้นๆของประเทศ

ในแง่ของทรัพยากรทางการเงิน ตระกูลอู๋อาจไม่ถึงหนึ่งในสิบของตระกูลเย่เลย

เนื่องจากตระกูลเย่เป็นตระกูลระดับล้านล้าน แต่ไม่มีใครสามารถรู้เลยว่า จะเป็นหนึ่งล้านล้านหรือเก้าล้านล้าน

ท้ายที่สุดแล้ว สัตว์ร้ายอย่างตระกูลเย่ ไม่ใช่คนธรรมดาจะมองเห็นทะลุได้!