บทที่941

อู๋ตงไห่และเซวหย่าฉินสามีภรรยาคู่นี้ ตัวติดชิดกัน และจ้องไปที่หน้าจอโทรศัพท์ พึ่งดูคลิปที่ใจหายใจคว่ำอกสั่นขวัญหายคลิปนี้ทำไม่พวกเขาใจสลายอย่างสิ้นเชิง

เห็นน้องชายตัวเองบีบคอของภรรยาจนตาย เขารู้สึกลนลานมากจนทำอะไรไม่ถูก ตอนที่เธอเห็นน้องชายจมน้ำตายอยู่ในรถ และจมลงไปในน้ำ เธอใจสลายอย่างสิ้นเชิง ขาทั้งสองข้างอ่อนแรง แล้วลงไปนั่งกับพื้น

ต่อมา เธอร้องไห้ออกมาด้วยความสิ้นหวัง: “หนานซาน!น้องชายฉัน! นายตายอย่างน่าเวทนา!ถ้านายตายแล้วตระกูลเซวของพวกเราไม่มีผู้สืบทอดแน่ๆ!นายจะให้พี่ไปเจอหน้าพ่อและแม่และไปเผชิญหน้ากับบรรพบุรุษอย่างไง!”

พูดจบ เธอกำหมัดและชกไปที่พื้นอย่างแรงและพูดด้วยความโกรธและหอบหืด： “น้องรักของพี่ น้องบอกพี่มาว่าใครเป็นคนฆ่านาย!พี่จะไม่ไว้ศพมันเลย พี่จะล้างแค้นให้น้องเอง!คนที่ฆ่าน้องชั่งโหดเหี้ยมจริงๆ!”

อู๋ซินเมื่อเห็นหมัดของแม่ตอนนี้เลือดออกเนื้อเละหมดแล้ว เธอรีบเข้าไปดึงมือของแม่ไว้และตักเตือนว่า: “แม่ น้องชายตายไปแล้ว แม่อย่าทำแบบนี้เลยนะ......”

เซวหย่าฉินเหมือนคนที่บ้าไปแล้ว จับคอเสื้อของสามีตัวเองไว้แน่น เขาเหวี่ยงตัวอย่างสุดชีวิตและตะโกนออกมาอย่างบ้าระห่ำ: “อู๋ตงไห่ ใครเป็นคนฆ่าน้องชายของนาย?!นายต้องพาเขามาอยู่หน้าฉันให้ได้ เพื่อให้ฉันฆ่ามันด้วยมือของฉันเอง และล้างแค้นให้น้องชายฉัน!”

ตอนนี้อู๋ตงไห่มีอารมณ์ที่เคร่งเครียดสุดขีด

เขาไม่เคยสนใจว่าเซวหนานซานจะเป็นจะตาย

หรือจะพูดว่าเขาอยากให้เซวหนานซานตายไปให้สิ้นซากด้วยซ้ำ

เพราะเขาสุดจะทนกับคนที่ไม่มีอนาคตแบบนี้ มีพี่เขยอย่างตัวเองคอยหนุนหลัง ยังจะไปทำเรื่องที่สกปรกโสมมไปจับเอาลูกสาวของคนอื่นไปขาย อยู่ไปก็มีแต่ชื่อเสียงของคนอื่นแปดเปื้อนและทำให้ขายหน้าเปล่าๆ！

แต่สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงก็คือ เขาไม่คิดเลยว่าเซวหนานซานจะตายด้วยสาเหตุแบบนี้