บทที่950

ระหว่างที่พูด ป้าหลี่ถามไปด้วยเสียงที่เบาว่า: “เย่เฉิน คลิปที่แชร์บนอินเทอร์เน็ตตอนนี้ นายเป็นคนถ่ายใช่มั้ย? และนายเป็นคนไปช่วยเด็กๆออกมาใช่มั้ย?”

เย่เฉินหัวเราะและพูดว่า: “ป้าหลี่ ป้ามองผมเป็นคนเก่งขนาดนั้นเลยหรือ? ผมไม่ได้มีความสามารถมากขนาดนั้นนะ”

ป้าหลี่เงียบไปสักพักแล้วถอนหายใจและพูดว่า: “ป้าดูคลิปแล้วนะ เจี่ยงหมิงน่าจะตายไปแล้ว....... ป้าไม่คิดเลยว่าเด็กคนนี้จะมาถึงจุดๆนี้ได้.....”

เย่เฉินถอนหายใจ: “ผมก็ดูคลิปแล้วเหมือนกันครับ เจี่ยงหมิงเลือกทางเดินผิดเอง ป้าหลี่ ท่านอย่าเสียใจมากเลยนะ”

“ป้ารู้.......” ป้าหลี่เศร้าโศกเสียใจมากและพูดว่า “ตอนแรกป้าคิดว่า ป้าคงจากไปก่อนเด็กๆทุกคน ป้ายังคิดว่าถ้าป้าแก่แล้ว แล้วเกิดจากโลกนี้ไป ป้าก็อยากให้เด็กๆ มาที่งานศพของป้า และมอบดอกไม้ให้ป้าหนึ่งดอก.....”

พูดถึงประโยคนี้ ป้าหลี่ร้องไห้เสียงเบาๆ และพูดว่า: “คิดไม่ถึงเลยว่า จะมีเด็กๆที่จากโลกนี้ไปก่อนป้า เจี่ยงหมิงเจ้าเด็กคนนี้.........โธ่.........ช่างน่าโมโหจริงๆ และน่าเสียดายมากจริงๆ .......”

“ใช่ครับ!” เย่เฉินพูดว่า “ป้าหลี่ ท่านไม่ต้องคิดมากนะ ผมเชื่อว่าเรื่องของเจี่ยงหมิงจะเป็นอุทาหรณ์เตือนใจให้ใครหลายๆคน การตายของเขา ทำให้คนชั่วกลับตัวเป็นคนดี ก็ถือเป็นการทำความดีให้สังคมอีกอย่างหนึ่ง”

ป้าหลี่พูดว่า: “นายพูดถูกเย่เฉิน ป้าไม่พูดมากแล้ว เดียวป้าจะต้องไปดูแลเด็กๆ ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ว่างๆนานอย่าลืมมาที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าด้วยนะ”

“ได้ครับป้าหลี่!”

เย่เฉินว่างสายไป แล้วถอนหายใจและเดินเข้าบ้านไป

.......

ขณะเดียวกัน จ้าวโจ๋วเยว่ที่ชอบคนเปรียบคนอื่น พึ่งเลิกงานและจากที่ทำงานของตัวเอง

โรงงานของพวกเขาเข้มงวดมาก เวลาทำงานห้ามพกพาโทรศัพท์มือถือเด็ดขาด สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้และข่าวจากอินเทอร์เน็ตต่างๆ เขาเลยไม่ได้ติดตามข่าวและสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้เลย

หลังจากที่เขาเลิกงานแล้ว ตอนเปลี่ยนชุดเป็นชุดของตัวเองในห้องเปลี่ยนชุด เขาบังเอิญก้มไปมองเห็นมีการแจ้งเตือนข้อความวีแชทนับไม่ถ้วน

เขาเปิดวีแชทด้วยความสงสัย เขาถึงพบว่ากลุ่มแชทของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเออเร่อ