บทที่966

ยิ่งไปกว่านั้น ครอบครัวของตนทำงานหนักตั้งแต่วันที่เข้ามา แต่เฉียนหงเย่นล่ะ? เธอสามารถเป็นนางบำเรอของผู้ดูแล เพียงเพราะเธอดูแลตัวได้ดีกว่าตัวเอง!

ดังนั้น เมื่อมองไปที่เฉียนหงเย่น เธอโกรธมาก กัดฟันและด่าว่า:"ผู้หญิงบางคนมันไร้ยางอายจริงๆ เพื่อประโยชน์เพียงเล็กน้อย ก็ไปนอนกับผู้ดูแล ไร้ยางอายจริงๆ!"

เมื่อเฉียนหงเย่นได้ยินเธอล้อเลียนตัวเอง ก็โกรธมากแน่นอน พูดด่าว่า:"เหอเหลียน เธอพูดจาระวังหน่อย มิฉะนั้นระวังพรุ่งนี้กูจะไม่ให้มึงกินข้าว!"

เมื่อเหอเหลียนได้ยินเช่นนี้ เธอก็โกรธทันที:"เฉียนหงเย่น เธอจะเหลิงทำไม?เธอก็แค่นอนกับผู้ดูแลเองไม่ใช่เหรอ? เธอคิดว่ามีเขาหนุนหลัง กูจะไม่กล้าทำอะไรมึงเหรอ? รอเขาเล่นมึงเบื่อแล้ว ถึงตอนนั้น มึงก็เหมือนกับกูไม่ใช่เหรอ?"

เฉียนหงเย่นโกรธมาก จนโพล่งออกมา:"เหอเหลียน ฉันว่าครอบครัวของเธอคงไม่อยากดีขึ้นแล้ว เชื่อไหมแค่ฉันพูดคำเดียว พรุ่งนี้จะทำให้เวลาทำงานในแต่ละวันของพวกเธอเพิ่มจาก 16 ชั่วโมงเป็น 20 ชั่วโมง? ให้ครอบครัวของเธอหมดแรงตาย!"

เมื่อเหอเหลียนได้ยินเช่นนี้ เธอก็โกรธมาก:"เฉียนหงเย่นมึงแม่งมีจิตสำนึกรึเปล่า? ทั้งครอบครัวกูมันเป็นเพราะมึง ถึงกลายเป็นแบบนี้! มึงไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกผิด ยังมาพูดแบบนี้กับกูอีก! มึงมันไม่ใช่คน!"

เฉียนหงเย่นพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา:"อย่ามาพูดไร้สาระกับฉันที่นี่ เธอตกลงร่วมมือกับฉันเพราะเรื่องเงิน งั้นถ้าเธออยากได้เงินจำนวนนี้ ก็ต้องแบกรับความเสี่ยงอยู่เบื้องหลัง! ทำไมถึงไดเมาโทษฉันล่ะ?"

เหอเหลียนกัดฟัน:"ไม่โทษเธอแล้วจะโทษใคร ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ตอนนี้ทั้งครอบครัวของฉันกำลังกินเล่นในเมืองจินหลิงอยู่เลย! จะมาทนทุกข์แบบนี้ได้อย่างไร?"

เฉียนหงเย่นพูดอย่างดูถูก:"นี่เป็นการพิสูจน์ว่าเธอไม่มีชีวิตที่มีความสุข! เธอถูกกำหนดให้อยู่ในเหมืองถ่านหินขนาดเล็กนี้ตลอดชีวิต! ไม่เธอก็จะเหนื่อยตายที่นี่ หรือไม่ก็เหมืองถ่านหินขนาดเล็กจะถล่มเธอตายอยู่ข้างใน พูดสั้นๆเธอจะไม่สามารถยืนหยัดอยู่ในชีวิตของเธอได้อีก!"

เมื่อเหอเหลียนได้ยินเช่นนี้ นางก็โกรธจัด!

ตนเป็นเจ้ามือการพนันที่ทำงานหนักมากในมาเก๊ามาหลายปี เก็บเงินบางส่วน และจะกลับไปเลี้ยงตอยแก่ที่เมืองจินหลิง สุดท้ายเฉียนหงเย่นมาขอให้ตัวเองวางแผนให้หม่าหลัน วางแผนนี้ไม่เท่าไหร่ ตนวางแผนจนทำให้ตัวเองมายังเหมืองถ่านหินนี้ แล้วใช้ชีวิตในความมืด ชีวิตที่เหมือนนรก ดังนั้นเธอจะไม่เกลียดเฉียนหงเย้นได้อย่างไร?