บทที่977

ช่วงเวลานี้ เซียวฉางเฉียนเกลียกเฉียนหงเย่นเข้ากระดูก!

เพราะยังไงแล้วสำหรับผู้ชาย ไม่มีเรื่องอะไรที่เจ็บไปกว่า ผู้หญิงที่ตนรักหักหลังตนแล้ว

เมื่อเฉียนหงเย่นหายตัวไป เซียวฉางเฉียนก็ถูกเย่เเฉินพาจังหวะไป สับสนมากจนคิดว่าเฉียนหงเย่นหนีไปกับไอ้แมงดาจริงๆ

นอกจากนี้ ตอนนั้นเงินทั้งหมดในครอบครัวอยู่กับเขา ดังนั้นเขาจึงโกรธเฉียนหงเย่นมากยิ่งขึ้น

ผ่านวันและคืนมากมาย ทุกครั้งที่เขาคิดถึงเฉียนหงเย่น เขาอยากจับเธอและทุบตีเธอให้ตาย!

แต่เขาก็รู้ด้วยว่า ตั้งแต่เฉียนหงเย่นหนีไปพร้อมกับเงิน จะไม่สามารถพบเธอได้อีกในชีวิตนี้ และอาจเป็นไปได้ว่าเธอเอาเงินและหนีไปต่างประเทศ

แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่า วันนี้เขาจะได้พบกับเฉียนหงเย่นที่เขาเกลียดชังอย่างสุดซึ้งในคฤหาสน์ของตระกูลอู๋ในซูหาง!

ดังนั้นเขาจึงรีบเข้าไปหาเฉียนหงเย่นแทบไม่คิดเลย ยื่นมือออกมาแล้วตบหน้าเธออย่างรุนแรง ตบจนเฉียนหงเย่นล้มลงกับพื้น

หลังจากตบเสร็จ เซียวฉางเฉียนชี้ไปที่เธออย่างโกรธจัดและพูดว่า:"ได้ นังผู้หญิงเลว ยังกล้ากลับมาอีก! มึงเอาเงินของกูที่ไหนแล้วกันแน่ มึงรู้ไหมว่าเป็นเพราะมึง พวกเราทั้งครอบครัวมันช่างน่าสังเวชเหลือเกิน!"

เฉียนหงเย่นถูกตบจนมึน เธอไม่คิดว่าสามีของเธอเซียวฉางเฉียน ที่เธอคิดถึงทั้งวันทั้งคืน จะตบตัวเองอย่างรุนแรงเมื่อพบกัน

ขาของเธอยังเป๋อยู่เล็กน้อย เธอทำได้เพียงดิ้นรน พยายามคลานแล้วโพล่งตะโกนว่า:"เซียวฉางเฉียน แกตบฉันทำไม?!"

"ตบเธอทำไม?"เซียวฉางเฉียนกัดฟันและด่าว่า"ฉันไม่เพียงแต่จะตบเธอ ฉันจะฆ่าเธอ! เธอกล้าเอาเงินของฉันไปเลี้ยงไอ้แมงดา ไม่เหลือให้ฉันสักนิด เธอช่างโหดร้ายเหลือเกิน!"

เฉียนหงเย่นกรีดร้องและโพล่งออกมา:"เซียวฉางเฉียน นายบ่นอะไร?ฉันเลี้ยงไอ้แมงดาตอนไหนกัน?ฉันถูกเย่เฉินหลอกแล้ว!"