บทที่988

หม่าหลันด่าว่า:"ไร้สาระ ฉันจะกลัวเธอเหรอ?เชื่อไหนลูกเขยของฉันโทรกริ้งเดียว ก็ส่งเธอกลับเหมืองถ่านดำได้อีก?"

ยังไงเซียวฉางเฉียนกับเซียวชูหรันไม่อยู่นี่ หม่าหลันก็ไม่แคร์ที่จะพูดถึงเรื่องเหมืองถ่านดำ

เฉียนหงเย่นมองไปที่หม่าหลันด้วยสายตาที่กินเนื้อคนและกำลังจะพูด ในเวลานี้ นายหญิงใหญ่เซียวได้เปิดประตูของคฤหาสน์ A04 แล้วมองไปที่หม่าหลันที่ตกตะลึง โบกกุญแจในมือของเธอและยิ้ม:"หม่าหลัน เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?"

เมื่อหม่าหลันเห็นว่านายหญิงใหญ่ได้เปิดประตู A04 จริง ๆ เธอตกใจและพูดไม่ออก

เป็นไปได้อย่างไร?ตระกูลเซียวนั้นไม่ใช่ว่ายากจนจนไม่มีที่จะอยู่อาศัยแล้วเหรอ? จะซื้อคฤหาสน์ Tomson Riviera ได้อย่างไร? หรือว่าพลิกตัวได้?

และครอบครัวนี้จะเป็นเพื่อนบ้านกับตัวเอง? นี่มันแย่เกินไปแล้ว...

เมื่อคิดเช่นนี้ เธอจึงมองไปที่เย่เฉินทันทีและโพล่งออกมา:"เย่เฉิน เกิดอะไรขึ้น เพื่อนของนายส่งพวกเขาทั้งหมดไปที่เหมืองถ่านหินดำไม่ใช่เหรอ?ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะไม่ได้รับอนุญาตให้ออกมาอีกในอนาคต? ทำไมเฉียนหงเย่นถึงออกมาได้?"

เย่เฉินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยในเวลานี้

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมา เดินไปที่ที่ไม่มีใครอยู่ที่นั่น และโทรหาหงห้าโดยตรง:"คนที่ฉันขอให้นายส่งไปที่เหมืองถ่านดำครั้งที่แล้ว กลับมาได้ไง เกิดอะไรขึ้นที่นั่น?"

ท่านหงห้าพูดอย่างตกใจ:"มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นด้วยเหรอครับ?รอสักครู่ครับอาจารย์เย่ ผมโทรถามดูก่อน!"

หลังจากนั้นไม่นาน หงห้าก็โทรมา:"อาจารย์เย่ มีคนซื้อเหมืองเผาถ่านหินขนาดเล็กของเพื่อนผม และราคาก็สูงกว่าราคาตลาดสามเท่า"

เย่เฉินตระหนักได้ทันที