บทที่996

เพราะหมอทุกคนเตือนชัดแล้วว่า โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ห้ามสัมผัสอาหารทะเล! ที่จะไม่เพียงแต่ทำให้อาการแย่ลง แต่ยังอาจก่อให้เกิดการเน่า!

เฉียนหงเย่นตัวสั่นด้วยความตกใจ!

เมื้อกี้ตนอดไม่ได้ที่จะกินอาหารทะเลเยอะๆ คืนนี้คงจะโชคไม่ดี…

ในเวลานี้เซียวเวยเวยได้เพิ่มปลิงทะเลแล้วยื่นให้ชามของเฉียนหงเย่นและพูดว่า:"แม่ แม่ทนทุกข์มาสักพักแล้ว กินปลิงทะเลบำรุงหน่อย"

เมื่อเฉียนหงเย่น เห็นปลิงทะเล เธอก็ขนลุก!

ทันทีหลังจากนั้น รู้สึกว่าอาการคันแบบนั้นดูรุนแรงขึ้นเล็กน้อย

เธอรีบคืนปลิงทะเลให้เซียวเวยเวย ตื่นตระหนกและทนไม่ไหว

ในเวลานี้ ความร้อนจากหม้อไฟขนาดเล็กทั้งหกหม้อทำให้ห้องกลายเป็นโรงอาบน้ำ และเฉียนหงเย่นรู้สึกเหงื่อออกทั่วร่างกาย และอาการคันของเธอก็แย่ลง

เธอรีบลุกขึ้นและโพล่งออกมา:"ฉันอิ่มแล้ว ออกไปสูดอากาศบ้าง กินกันต่อได้เลย"

เซี่ยวไห่หลงพูดว่า:"แม่ ยังมีหอยเป๋าฮื้อและหอยนางรมอีกเยอะเลย"

เฉียนหงเย่นพูดอย่างหงุดหงิด:"โอ้ย ฉันอิ่มแล้ว ไม่กินแล้ว!"

พูดเสร็จก็ลุกออกไป

พอออกจากห้องที่ร้อนระอุ เฉียนหงเย่นรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย

แต่เธอก็รู้ด้วยว่าเธอเพิ่งกินอาหารทะเลไปมาก และยังไม่ออกฤทธิ์ก่อน

แต่เมื่อก่อนตอนเป็นริดสีดวงทวาร ใช่ว่าจะไม่เคยกินอาหารทะเลมาก่อน และรู้ว่าอาหารทะเลจะเริ่มขึ้นหลังจากรับประทานอาหารประมาณสามชั่วโมง

ด้วยวิธีนี้ ฉันจะรู้สึกได้ในคืนนี้...

เธอรู้สึกหดหู่มาก เมื่อวาน ตอนที่มีอะไรกับสามีของเธอยังเหมือนเดิม เธอยังคงคิดว่าสามีของเธอแย่กว่าผู้ดูแลจริงๆ มาก เมื่อนึกถึงตอนนั้น เธอไม่ได้เกลียดชังผู้ดูแลมากนัก เพราะก็นำความสุขมากมายมาสู่ตัวเอง

แต่ไม่คิดว่าแค่วันต่อมา สิ่งต่างๆ จะกลายเป็นแบบนี้