ตอนที่ 35
บทที่ 35
October 6, 2026
"ชูว่าน คุณสวยที่สุดเสมอครับ"
"ใช่แล้ว คุณชูว่าน ผมคิดว่าคุณดูดีกว่าตอนที่ยังไม่ป่วยเมื่อ 2 ปีก่อนมาก ผิวพรรณคุณดูสดใสเปล่งปลั่งกว่าเดิมด้วย"
"ชูว่าน คุณไม่มีวันน่าเกลียดหรอกครับ!"
ทุกคนต่างตอบด้วยรอยยิ้มอันแสนเคลิบเคลิ้ม ไม่ว่าผู้พูดจะเป็นใครก็ตาม พวกเขาไม่ได้โกหก ขณะนี้ชูว่านมีรูปลักษณ์งามจับใจมาก สายตาของบุรุษทุกคนล้วนติดตรึงบนเรือนร่างของเธอประดุจมีแม่เหล็กดึงดูด และพวกเขาไม่ต้องการเบือนสายตาไปที่อื่น สาว ๆ ทุกคน ณ ที่แห่งนั้นต่างอิจฉาริษยาเธอ พวกเธอไม่มีคุณสมบัติที่จะอิจฉาด้วยซ้ำ ในเมื่อเปรียบเทียบกับชูว่านแล้ว พวกเธอยังห่างชั้นลิบลับ
"คิก" ชูว่านหัวเราะแผ่วเบา เธอเหลือบมองเซียวอี้ซึ่งยืนอยู่ด้านหลังฝูงชน ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า "บอกตามตรงค่ะ เมื่อไม่นานมานี้ฉันเพิ่งได้ลองใช้ผลิตภัณฑ์คุณภาพเยี่ยม มันช่วยรักษาความงามของฉันได้อย่างน่าทึ่ง"
"หา? มันคืออะไรน่ะ?"
"ถูกต้อง ชูว่าน อย่าให้เราต้องเดา รีบเอาออกมาให้เราดูเดี๋ยวนี้เลย"
แววตาของเหล่าหญิงสาวค่อย ๆ ทอแววบ้าคลั่ง หนุ่ม ๆ เองก็อยากรู้อยากเห็นมากเช่นกัน
ชูว่านส่งเสียงหัวเราะเบา ๆ และรับขวดแก้วใสมาจากบริกรที่ยืนข้างเธอ ขวดแก้วใบนั้นส่องแสงสะท้อนสีขาวแวววาว มันคือโอสถอายุวัฒนะบำรุงความงามที่เซียวอี้เคยกวนเมื่อหลายวันก่อน ครีมผิวหยกนั่นเอง
“นี่มันอะไรกัน? ดูธรรมดาชะมัด”
"นั่นสิ ขวดไม่เห็นจะสวยเท่าลังโคมกับชาเนลเลย"
เหล่าสาว ๆ ยืนซุบซิบกันใหญ่
ชูว่านไม่พูดอะไร เธอกำลังจะดึงจุกขวดออกด้วยนิ้วเรียวยาวของเธอ
ทว่ามือของเธอกลับลื่น ขวดแก้วร่วงลงพื้นแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยโดยพลัน
"อุ๊ย!" ชูว่านทาบมือแนบอก เธอร้องอุทานออกมาด้วยความตื่นตกใจ
“คุณหนู ผมจะรีบทำความสะอาดเดี๋ยวนี้ครับ!” บริกรที่อยู่ข้าง ๆ รีบย่อตัวใช้มือทำความสะอาดพื้นอย่างระมัดระวัง
ทว่าก่อนที่เขาจะทำความสะอาดเสร็จ หญิงสาวที่ยืนติดขอบเวทีของชูว่านกลับอุทานเสียงดัง พลางทำจมูกฟุดฟิด "กลิ่นอะไรน่ะ? หอมจัง!"
เมื่อเธอพูดจบ หญิงสาวหลายคนก็เริ่มพึมพำปากต่อปากว่า "จริงด้วย กลิ่นหอมมาก! มีอะไรอยู่ในขวดเล็ก ๆ นั่น?"
ผ่านไปเพียงชั่วครู่ ทุกคนในห้องโถงต่างสูดดมด้วยฟุดฟิดเป็นการใหญ่
กลิ่นหอมไม่ฉุนจมูกทำให้จิตใจของทุกคนสดชื่นผ่อนคลาย สะท้อนถึงบรรยากาศอันงามสง่าโดดเด่น กล่อมเกลาให้ผู้คนผ่อนคลายรื่นรมย์ แม้แต่น้ำหอมคุณภาพชั้นนำของโลกก็ยังไม่หอมจรุงใจเท่านี้
"ชอบกันมั้ยคะ?" ชูว่านถามด้วยรอยยิ้มละไม
"กลิ่นหอมจังเลย! หอมยิ่งกว่าน้ำหอมชื่อดังที่ฉันเคยใช้อีก! นี่มันคืออะไรกันเนี่ย?" ทุกคนต่างพูดประโยคนี้กันทั่วทั้งห้องโถง!
"นี่คือครีมผิวหยกที่ฉันตั้งใจจะแนะนำให้ทุกคนรู้จักค่ะ กลิ่นนี้เป็นแค่สรรพคุณรองเท่านั้น สรรพคุณที่ยอดเยี่ยมที่สุดของมันคือการช่วยรักษาความงาม และบำรุงรูปโฉมให้ดูดีเยาว์วัยอยู่เสมอ!" ชูว่านอธิบายด้วยรอยยิ้ม
"คุณชูว่านคะ คุณน่ะสวยอยู่แล้ว เกรงว่าถึงพวกเราจะประโคมครีมมากมายเท่าไร ก็คงไม่ได้ผลลัพธ์แบบเดียวกับคุณหรอกค่ะ ว่ามั้ย?" หญิงสาวใบหน้าธรรมดาสามัญถามขึ้นอย่างเศร้าใจ
"ฮิ ๆ ถ้าอย่างนั้นฉันแสดงให้คุณเห็นเลยดีมั้ยคะ? ไม่ต้องกังวลค่ะ" ชูว่านตอบ เธอหยิบครีมผิวหยกออกมาจากข้าง ๆ
ชูว่านเหยียดแขนของเธอออกมาแสดงให้ทุกคนเห็น เธอกล่าวว่า "บางคนเคยพบฉันมาก่อน คุณยังจำแผลเป็นบนแขนของฉันได้มั้ยคะ?"
"จำได้สิ!"
“ว่าแต่แผลเป็นหายไปได้อย่างไรกัน?”
"เอ๋? หายไปหมดเลย เหลือแค่แผลเดียวเอง!"
ทุกคนต่างพากันรุมล้อมรอบชูว่าน และถกเถียงกันอย่างออกรส!
“แน่นอนว่าฉันใช้ครีมผิวหยกลบรอยแผลเป็นเหล่านั้นค่ะ แต่เพื่อจะแสดงอานุภาพของมันให้ทุกคนประจักษ์ ฉันเลยเหลือแผลเป็นไว้หนึ่งแห่งเพื่อแสดงผลลัพธ์ในค่ำคืนนี้!” ชูว่านประกาศเสียงดัง ขณะดึงจุกขวดออก เธอใช้ช้อนเงินบอบบางตักครีมผิวหยกออกมาเล็กน้อย ก่อนจะทาลงบนบริเวณแผลเป็นอย่างเบามือ
"ชูว่าน คุณสามารถลบรอยแผลเป็นตรงนี้เลยได้จริง ๆ เหรอ?" ทุกคนถามขึ้นมาแทบจะพร้อม ๆ กัน
ชูว่านยิ้มไม่ตอบคำ เธอใช้นิ้วเรียวนวดคลึงบริเวณแผลเป็นเบา ๆ เมื่อผ่านไปสิบกว่านาที ชูว่านจึงลอกรอยแผลเป็นน่าเกลียดออกมาจากแขนต่อหน้าแขกเหรื่อทุกคน เหลือเพียงรอยสีชมพูระเรื่อตื้น ๆ ไว้บนข้อมือของเธอ
"อ๊ะ! หายจริง ๆ ด้วย!"
“พระเจ้า ถ้าฉันไม่เห็นกับตาตัวเอง ต่อให้โดนตีจนตายก็เชื่อไม่ลง!”
"มหัศจรรย์!"
"ชูว่าน คุณซื้อครีมนี้ที่ไหนเหรอคะ?" เหล่าหญิงสาวค่อย ๆ แสดงความคลั่งไคล้ออกมาราวพวกเธออยากกลืนกินชูว่านทั้งเป็น
แม้แต่เซียวน่าที่เพิ่งถูกตบหน้า ก็ยังพักความแค้นของตนไว้ชั่วคราว เธอพุ่งตัวออกมายืนต่อหน้าชูว่านด้วยใบหน้ากังวลระคนใคร่รู้
ชูวานปิดฝาขวดคืน พลางแย้มยิ้มงดงาม เมื่อจับจ้องเซียวอี้ซึ่งยืนยิ้มให้เธออยู่ข้างหลังฝูงชน เธอจึงกระแอมในลำคอแล้วตอบว่า "ของดีแบบนี้จะหาซื้อง่าย ๆ ได้อย่างไรกันคะ? สหายของฉันให้ฉันมาทั้งหมดสามขวด และฉันต้องการเก็บครีมทั้งหมดไว้กับตัวค่ะ ฉันอยากแบ่งให้พวกคุณสัก 2-3 ขวดนะคะ แต่บังเอิญทำตกแตกไปหนึ่งขวดแล้ว เฮ้อ ของดีแบบนี้ แม้แต่เทพเจ้าก็ยังอยากได้!”
"คุณชูว่าน ช่วยขายขวดสุดท้ายให้ฉันได้มั้ยคะ? ฉันยอมจ่ายไม่อั้นเลย ไม่ว่าจะราคาเท่าไรก็ตาม!" เซียวน่าถามอย่างกระวนกระวายใจ เธอกระเสือกกระสนออกมายืนติดขอบเวที
"หืม พูดเรื่องอะไรกันคะ? ถ้าคุณอยากได้ ฉันจะส่งไปให้คุณนะคะ" ชูว่านตอบยิ้ม ๆ
"หา? จริงเหรอ?” เซียวน่าแทบเป็นลมด้วยความดีอกดีใจ แค่ได้มางานเลี้ยงของชูว่านก็ยากเย็นแสนเข็ญแล้ว ใครจะไปคิดว่าชูว่านที่งดงามประดุจนางฟ้าจะต้องการมอบของล้ำค่าเช่นนี้ให้เธอ?