ตอนที่ 14
บทที่ 14 ฉินเฟยควรทำอย่างไร?
October 22, 2026
“ไอ้เย็ดแม่ง คนไร้ค่า แกกล้าตบฉันเหรอ? ฉันจะฆ่าแก!”
เจียงเฉิงเย่เต็มไปด้วยความโกรธ คิดไม่ถึงเลยด้วยซ้ำว่าไอ้คนไร้ค่าอย่างฉินเฟยคนนี้ จะกล้าลงมือ ดูเหมือนว่าจะส่งเสียงตะโกนหนึ่งที กระโดดขึ้นทันที พุ่งเข้าไปทางฉินเฟย!
ฉินเฟยลงมืออย่างรวดเร็ว รับหมัดของเจียงเฉิงเย่ทันที เหวี่ยงเขาไปด้านข้างโดยตรง
เมื่อก่อนตระกูลฉินเข้มงวดอย่างมาก ผู้หญิงในตระกูลล้วนแล้วจำเป็นต้องออกกำลังกายสร้างความแข็งแกร่ง และเด็กผู้ชายก็ต้องฝึกศิลปะการต่อสู้ด้วย ตอนที่ฉินเฟยอายุหกขวบ คุณปู่ให้หัวหน้ารักษาความปลอดภัยในตระกูลสอนศิลปะการต่อสู้ให้ตัวเอง ฝึกศิลปะการต่อสู้ทางทหาร ปกติชายหนุ่มสามสี่คนล้วนแล้วยากที่จะเข้าใกล้เขาได้
และเหล้าก็เข้าสู่ร่างกายของเจียงเฉิงเย่ตั้งนานแล้ว การต่อสู้ไร้วิธีการ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉินเฟยด้วยซ้ำ!
“ใครกล้าก่อเรื่องที่นี่? หยุดเดี๋ยวนี้!” ช่วงเวลาที่เจียงเฉินเย่กำลังบ้าคลั่ง เตรียมจะพุ่งเข้าไปอีกครั้ง จู่ๆ ชายวัยกลางคนในชุดสูทก็เดินขึ้นมาจากชั้นล่าง ด้านหลังมีชายฉกรรจ์สิบกว่าคนสวมชุดสีดำแขนสั้นเดินตามมา
ชายฉกรรจ์พุ่งเข้ามา จับตัวเจียงเฉินเย่ที่ตะโกนเสียงดังเอาไว้โดยตรง
เจียงเฉิงเย่ยังต้องการดิ้นรน กลับถูกชายฉกรรจ์คนหนึ่งกดแขนเอาไว้ ทันใดนั้นเจ็บปวดจนส่งเสียงร้อง
คนที่ถูกควบคุมตัวยังมีฉินเฟย เพียงแต่ฉินเฟยยืนอยู่กับที่ไม่ขยับ รปภ.เหล่านี้ก็ไม่ได้ทำอะไรเขา
“พวกแกจับฉันทำไม? แม่ง แกเป็นผู้จัดการใช่ไหม? แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? ฉันเป็นเจียงเฉิงเย่ของตระกูลเจียง แกไม่อยากมีชีวิตแล้วเหรอ? ปล่อยฉัน!” เจียงเฉิงเย่ถูกกดเอาไว้แต่ยังคงร้องอย่างหยิ่งผยอง
ผู้จัดการไม่สนใจเขา เหลือบมองผู้หญิงที่แผนกต้อนรับ สาวน้อยรีบกระซิบเกี่ยวกับสถานการณ์ที่นี่หนึ่งรอบ
ชายวัยกลางคนพยักหน้า พูดอย่างไม่แยแส : “ที่แท้เป็นคุณชายของตระกูลเจียง ขออภัยด้วย”
ภายในใจของผู้จัดการมีความลังเลเล็กน้อย กลับยังคงพูดออกมา : “คุณรู้ไหมว่าที่นี่เป็นที่ไหน? กล้าก่อความวุ่นวายที่นี่?”
“ฉันไม่ได้สร้างความวุ่นวายที่นี่นะ ฉันกำลังสั่งสอนหมาของตระกูลเจียงพวกเรา เขาคือฉินเฟย เป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านของตระกูลเจียงพวกเรา พวกแกมีสิทธิ์มายุ่งด้วยเหรอ?” เจียงเฉิงเย่หึหนึ่งที จากนั้นฟื้นฟูความหยิ่งผยองก่อนหน้านี้อีกครั้ง
สิ้นสุดเสียง เสียงกระซิบรอบข้างดังขึ้นเล็กน้อย การแสดงออกของหลายคนที่มองไปทางฉินเฟยเต็มไปด้วยเรื่องตลก พวกเขาล้วนแล้วเคยได้ยินมาว่าตระกูลเจียงมีลูกเขยที่ไร้ค่าคนหนึ่ง คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าคนนี้
“ฮ่าฮ่า เป็นเวลานานมากแล้วที่ไม่มีคนกล้าก่อความวุ่นวายที่นี่” ในเวลานี้ ชั้นบนมีเสียงของชายคนหนึ่งดังเข้ามา
ทุกคนมองไปตามเสียง เห็นชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินลงมาที่ประตูบันได
อายุโดยประมาณของผู้ชายห้าสิบกว่า ผมทั้งสองข้างเริ่มขาวแล้ว แต่มีส่วนสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร หลังตรง เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง
เขาสวมเสื้อขนสัตว์สีเทาธรรมดาตัวหนึ่ง มองดูแล้วธรรมดาอย่างมาก แต่ดวงตาทั้งสองลึก ให้ความรู้สึกของการครอบงำ
คนคนนี้ เป็นเจ้าของโรงแรมเทียนเซียง จางฉองหย่วน
“สวัสดีคุณลุงจาง”
“ที่แท้เป็นประธานจาง ธุรกิจกำลังเฟื่องฟู”
เมื่อเห็นจางฉองหย่วน คนที่กินอาหารอยู่ในภัตตาคารบางส่วนมาถามถ่ายทีละคน
“ฮ่าฮ่า ธุรกิจกำลังเฟื่องฟู ทุกคนกินให้อร่อย” จางฉองหย่วนประสานมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน รีบไปหาแขกเพื่อตอบทีละคน
“บริการไม่ทั่วถึง ทุกคนโปรดให้อภัยด้วย”
“ไม่เป็นไรไม่เป็นไร พวกเราไม่เป็นอะไร ประธานจางไม่ต้องสนใจพวกเรา”
“ใช่แล้วใช่แล้ว” บางคนในร้านอาหารโบกมือทีละคน แสดงให้เห็นว่าไม่ใส่ใจ
อะไรคือคนใหญ่คนโต? นี่ก็คือคนใหญ่คนโต!
เมื่อผู้จัดการเห็นเถ้าแก่มา น้ำเสียงก็แข็งขึ้นมาเล็กน้อย เหลือบมองฉินเฟยหนึ่งที จากนั้นมองไปทางเจียงเฉิงเย่อีกครั้ง : “คุณผู้ชายท่านนี้ พูดกับคุณสามเรื่อง ข้อแรก : ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร กล้ามาก่อความวุ่นวายที่นี่ ผมก็จะโยนคุณออกไป!
ข้อสอง : เรื่องของบ้านต้องไปจัดการที่บ้าน อยู่ที่นี่ของพวกเรา ไม่ได้!
ข้อสาม : ขอให้คุณพูดจาเกรงใจหน่อย!
สิ้นสุดเสียง บอดี้การ์ดที่กดแขนของเจียงเฉิงเย่กดแขนลงไปอีกครั้ง ทันใดนั้นเจ็บจนเจียงเฉิงเย่ส่งเสียงกรีดร้องออกมา นี่คือโรงแรมเทียนเซียง คนที่กล้ามาสร้างความวุ่นวายที่นี่ ดูเหมือนว่าจะไม่มี! ใครจะไปคิด เถ้าแก่จางฉองหย่วนของโรงแรมเทียนเซียง เป็นผู้ที่อยู่ในสังคมอันธพาล ไม่มีใครกล้ามาก่อความวุ่นวายที่นี่!
เจียงเฉิงเย่มองเห็นจางฉองหย่วน ทันใดนั้นสมองก็ตื่นขึ้นมาเล็กน้อย ตกใจจนรีบก้มหน้าลง เหงื่อบนใบหน้าใหลออกมาอย่างต่อเนื่อง นั่นเป็นถึงจางฉองหย่วนเลยนะ
ฉินเฟยเหลือบมองจางฉองหย่วนหนึ่งที ก็รีบก้มหน้าลงเช่นกัน แต่ก็ไม่มีใครสนใจ