บทที่ 31 ฉินเฟย คุณมันไอ้คนลามก

“คุณภรรยาครับ หลับหรือยัง?” ฉินเฟิยถามเบาๆ

โอกาสแบบนี้มีไม่มาก ฉินเฟยรู้สึกว่า ถ้าจะนอนหลับไปแบบนี้มันก็น่าเสียดายมาก บรรยากาศดีแบบนี้ ถ้าสองคนได้ดื่มด่ำพูดคุยกันยามค่ำคืน คงจะได้กระชับความสัมพันธ์ได้มากขึ้น

เขาพูดแล้วก็หันหัวมา มองเห็นขนตายาวๆ ของเจียงเยว่ถงในความมืด พอได้ยินเสียงของตนเอง ก็กระดิกตัวเบาๆ ฉินเฟยก็แอบยิ้ม เจียงเยว่ถงกำลังแกล้งหลับ

พูดไป มือขวาของฉินเฟยในผ้าห่มก็ค่อยๆ ยื่นออกไป ไปลูบคลำมือน้อยๆ ของเจียงเยว่ถง...

ฉินเฟยคิดว่า ตนเองแค่ยื่นมือไปคลำมือของเธอเท่านั้นเอง เจียงเยว่ถงคงจะไม่ปฏิเสธอย่ามองว่าเป็นแค่การจับมือ ถ้าสองคนได้จับมือคุยกันล่ะก็ อย่างน้อยความสัมพันธ์ก็เพิ่มขึ้นได้เยอะเลย

อีกอย่าง ดูจากท่าทางของเจียงเยว่ถงในตอนนี้ คงจะตื่นเต้นมาก ต่อให้ไม่ยินยอม ก็คงจะไม่ดุด่าต่อว่าหรือลงมือกับตนเองหรอก

เขาค่อยๆ ยื่นมือเข้าไป ด้วยกลัวว่าจะทำเจียงเยว่ถงรู้สึกตัวก่อน แล้วคิดว่าตนเองคิดจะทำอะไรอย่างอื่น เดี๋ยวจะไล่ตนเองออกไปเสียอีก...

ในที่สุด ฉินเฟยก็มีสายตาดีใจ ปลายนิ้วที่ตอบสนองดีของเขาสัมผัสได้ถึงความอุ่นๆ น่าจะอยู่ไม่ห่างจากมือน้อยๆ ของเจียงเยว่ถงไม่ไกลแล้ว...

“เอ๊ะ?” ฉินเฟยอึ้งไป สิ่งที่สัมผัสกับมือเขามันแปลกๆ มันนิ่มๆ แถมมีความรู้สึกเด้งๆ ด้วย

นี่มันคืออะไร?

ในใจคิดอย่างแปลกใจ แล้วก็ใช้มือเคล้าคลึงไปเบาๆ ความรู้สึกที่นุ่มและเด้งทำให้เขาไม่อยากจะเอามือกลับออกมา...

“ให้ตายเถอะ แย่แล้ว！” ฉินเฟยที่กำลังหลงใหลอยู่ในความสุขก็รู้ตัวขึ้นมาทันทีว่าตนเองกำลังจับอะไร ทั้งตัวก็เหงื่อแตกพลั่ก ในใจก็คิดว่าแย่แล้ว...

ในตอนนี้เอง อยู่ดีๆ เจียงเยว่ถงที่อยู่ข้างเตียงก็พลิกตัวอย่างแรง เท้าเล็กๆ ขาวๆ ข้างหนึ่งเตะออกขึ้นในความมืด ถีบเข้ามาที่ท้องของฉินเฟยอย่างแรง จนเขากระเด็นตกเตียงร่วงลงพื้นไป！

ฉินเฟยที่ถูกโจมตีก็กระแทกลงกับพื้นอย่างหนัก ในขณะเดียวกันก็เจ็บๆ ที่หางตา เหมือนว่าจะไปกระแทกเข้ากับขาโต๊ะเครื่องแป้ง

ในความมืด เจียงเยว่ถงก็คว้าผ้าห่มอย่างแรงมาคลุมตัวเองเอาไว้ หัวไหล่สั่นๆ ที่หางตามีน้ำตาซึมๆ ออกมา ชี้หน้าด่าฉินเฟยที่นอนหายใจเฮือกใหญ่อยู่ที่พื้นว่า “ฉินเฟย คุณมันไอ้คนลามก ไสหัวออกไปเลย！”

……

รุ่งเช้า！

เจียงเยว่ถงก็ล้างหน้าล้างตา แล้วก็ใส่ชุดยูนิฟอร์มนั่งอยู่บนโซฟา พอเงยหน้าก็เห็นฉินเฟยยกโจ๊กข้าวฟ่างมาให้อย่างนอบน้อม เธอก็ส่งเสียงไม่พอใจ แล้วก็ยื่นมือออกไปรับไว้

เธอยังไม่ลืมว่าไอ้คนลามกคนนี้ทำอะไรไว้เมื่อคืน คำพูดของเพื่อนสนิทไม่มีผิดเลยจริงๆ อย่าตามใจผู้ชายมากเกินไป พอเห็นใจดีหน่อยก็ทำเกินเลย

มีคำพูดหนึ่งบอกไว้ว่า ผู้ชายที่อยู่ในบ้านก็เหมือนเดรัจฉาน แต่ถ้าปล่อยออกไป...เป็นเดรัชฉานยังดีกว่าเสียอีก！ก่อนหน้านี้อยู่ในบ้าน ฉินเฟยทำแต่งานบ้าน เธอไม่ชอบผู้ชายแบบนี้ แต่ตอนนี้ฉินเฟยไปทำงานข้างนอกแล้ว มีงานมีกิจการเป็นของตนเองแล้ว เขาก็เปลี่ยนไปเยอะอยู่ เธอก็ชอบ แต่บางจุดเธอก็ไม่ชอบ อย่างเช่นเมื่อคืน！

ไอ้ฉินเฟยคนบ้ากล้ามาจับตรงนั้นของตนเอง เจียงเยว่ถงโกรธจริงๆ

ต้องรู้ก่อนว่า แม้แต่เวลาอาบน้ำปกติ ตนเองยังไม่ไปจับมันง่ายๆ เลย แต่หมอนี่กล้าไปจับตรงนั้น บังอาจมากจริงๆ！

เจียงเยว่ถงก็ไม่ได้สนใจฉินเฟย กินโจ๊กไปคำเล็กๆ แล้วก็เงยหน้ามองคนตรงข้ามที่กินข้าวอย่างไม่กล้าส่งเสียง ดูฉินเฟยที่แสดงท่าทางว่าตนเองทำผิดไปแล้ว แล้วก็ส่งเสียงไม่พอใจพูดว่า “รินน้ำร้อนให้ฉันแก้วหนึ่ง”

“อ๋อ ได้” ฉินเฟยรีบลุกขึ้น

ฉินเฟยรู้ว่าตนเองผิดไปแล้ว

เขาเองก็ไม่ได้ตั้งใจ แต่เรื่องแบบนี้ต่อให้อธิบายไปก็ไม่ชัดเจนหรอก เจียงเยว่ถงต้องคิดว่าเขาตั้งใจจะล่วงเกิน ต่อให้เขามีร้อยปากพูดอธิบายไปก็ช่วยไม่ได้ อย่างไรเสียตอนนี้ตนเองก็กลายเป็นคนลามกในสายตาของเจียวเยว่ถงไปแล้ว

ฉินเฟยยื่นแก้วน้ำร้อนเข้ามา เห็นมือเขามีผ้าพันแผลพันไว้ พอเงยหน้าก็เห็นตาขวาที่คล้ำเป็นหมีแพนด้าของเขา เจียงเยว่ถงก็ด่าในใจว่าสมน้ำหน้า แต่ก็ไม่ได้โกรธอะไรขึ้นมา...

ผ่านมื้อเช้าไป ฉินเฟยก็เข้าห้องไปเปลี่ยนชุดสูท 9โมงเช้าวันนี้ ว่านเซียง มูวีจะมีประชุมระดับสูง ในฐานะที่เป็นประธานบริษัท เขาก็เลยจะต้องใส่เสื้อผ้าที่ภูมิฐานหน่อย

ขาสวยๆ ของเจียงเยว่ถงใส่รองเท้าส้นสูง สองคนเดินลงตึกมา หันไปเห็นท่าทางหงอยๆ ของฉินเฟย ก็เลยลังเลแล้วพูดว่า “ช่วงนี้คุณก็ไปหาซื้อรถสักคันแล้วกัน ขี่รถมอเตอร์ไซต์ไฟฟ้าไปพื้นที่เปิดใหม่ของว่าเซียง มันจะไกลเกินไป ถ้าฝนตกก็ลำบาก ซื้อรถมือสองก็พอ”

ฉินเฟยอึ้งๆ ในใจก็ซาบซึ้ง แต่งงานมา3ปี เจียงเยว่ถงไม่เคยเป็นห่วงตนเองแบบนี้มาก่อนเลย แม้แต่เรื่องเล็กน้อยอะไร

“อืม เดี๋ยวผมลองคิดดู”

“อืม” เจียงเยว่ถงตอบรับ แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

สองคนเดินกันต่อไปเงียบๆ ฉินเฟยก็แอบมองใบหน้าที่เปล่งปลั่งของเจียงเยว่ถง ใบหน้าที่สวยหยดย้อย ปากเผยอเบาๆ เหมือนมีอะไรจะพูด

“คุณมีอะไรจะพูดอีกหรือเปล่า?” ฉินเฟยถามก่อน

เจียงเยว่ถงก็อึ้ง มองฉินเฟยอย่างตกใจ แต่ก็ส่ายหัวปฏิเสธ “ไม่มีอะไร”

ฉินเฟยขมวดคิ้ว อยู่กินกันมา3ปี เขารู้จักเจียงเยว่ถงดี

ไม่นาน ฉินเฟยก็ไปขี่มอเตอร์ไซต์ไฟฟ้าตนเอง แล้วก็เห็นเจียงเยว่ถงขับออดี้ออกมาจากลานจอดรถใต้ดิน

รถออดี้มาจอดที่ข้างตัวเขา กระจกเปิดออก แล้วเผยใบหน้าสวยๆของเจียงเยว่ถงออกมา เธอมองฉินเฟย ในที่สุดก็อดพูดไม่ได้ว่า “คุณไปรู้จักคุณเซียวได้อย่างไร?”

“คุณเวียวงั้นหรือ?” ฉินเฟยอึ้ง แล้วตอบไปตามตรงว่า “หลายวันก่อนที่คุณใช้ให้ผมไปซื้อของขวัญให้คุณย่า ผมก็เลยไปรู้จักที่ตลาดของโบราณ มีอะไรหรือเปล่า?”

“อ๋อ ไม่มีอะไร” เจียงเยว่ถงพยักหน้าเบาๆ เมื่อวานเธอได้คุยกับเซียววี่ ได้คำตอบแบบนี้เหมือนกัน