บทที่ 48 จับเขาไว้ (1)

“ไอ้เด็กเวร แกว่าอะไรนะ?” ทันใดนั้นโจวแยเวยก็เงยหน้าขึ้น จับจ้องไปที่ฉินเฟย

เธอไม่คิดเลยว่าฉินเฟยคนขี้แพ้จะกล้ากลับมาปะทะฝีปากกับเธอ? แถมยังด่าจนทนฟังไม่ได้แบบนี้?

เจียงเยว่ถงก็ประหลาดใจเช่นกัน เธอสงสัยว่าฉินเฟยบ้าไปแล้วหรือเปล่า? เขาไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วเหรอ?

เธอรู้ว่าเป็นเพราะฉินเฟยโกรธจนทนไม่ได้ที่ตนถูกรังแก จึงได้ปะทะฝีปากกลับ แม้ว่าเจียงเยว่ถงจะรู้สึกซาบซึ้ง แต่เธอก็โมโหเล็กน้อย ลูกผู้ชายต้องยืดหยุ่นได้

เรื่องแบบนี้ ก็ต้องดูสถานการณ์ด้วย!

“ทำไมล่ะ? ผมพูดผิดเหรอ?” ดูเหมือนว่าฉินเฟยจะไม่รู้จักตัวตนของผู้หญิงตรงหน้าเขาเลย เขาเม้มปากพูดว่า “งั้นก็อาจมีบางอย่างผิดปกติกับดั้งจมูก การทำศัลยกรรมมีความเสี่ยง คุณนายซุนต้องระวังนะ”

“หุบปาก! ใครทำศัลยกรรม? คุณตาบอดเหรอ?” ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าโจวแยเวยจะระเบิดอารมณ์ กรีดร้องลั่น กลายเป็นผู้หญิงปากร้าย

โจวแยเวยพอใจกับใบหน้าอันบอบบางของเธอ จริงจังว่าคนอื่นจะบอกว่าเธอทำศัลยกรรมมา

เพราะการทำศัลยกรรมคือความลับของเธอ

ทุกคนล้วนมีความลับที่บอกใครไม่ได้ของตัวเอง!

และฉินเฟยก็เพิ่งรู้ความลับบางอย่างของโจวแยเวย

ส่วนการทำศัลยกรรมเป็นเพียงความลับเล็กๆ น้อยๆ ของโจวแยเวยเท่านั้น

ความลับที่แท้จริงของโจวแยเวย ความลับที่บอกใครไม่ได้มากที่สุด ฉินเฟยไม่ได้พูดมันออกมา

แค่เรื่องนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เธอตกจากหัวหงส์ลงสู่ก้นหุบเขา…หรือแม้กระทั่งระเหิดหายไปจากโลก!

ใต้โต๊ะ หลังจากสงบสติอารมณ์แล้ว เจียงเยว่ถงก็บีบต้นขาของฉินเฟยอย่างแรง เพื่อบอกเป็นนัยให้เขาอย่าหุนหันพลันแล่น อย่าล่วงเกินโจวแยเวย

แม้ว่ามือของเจียงเยว่ถงจะขาวเนียนและเรียวยาว แต่เวลาที่เธอบีบมือนั้นจะรู้สึกเจ็บปวดเป็นพิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่บีบแล้วยังมีการหมุน 360 องศาอีกด้วย

ขาของฉินเฟยสั่นด้วยความเจ็บปวด เข้าใจว่าเจียงเยว่ถงหมายถึงอะไร แต่ในใจกลับยิ้มอย่างขมขื่น ผู้หญิงคนนี้ไม่รู้หรือว่าเขาจงใจยั่วโมโหหล่อน?

ไม่มีใครสังเกตว่าเกิดอะไรขึ้นใต้โต๊ะ หลังจากฉินเฟยควบคุมมือของเจียงเยว่ถงได้แล้ว เขาก็เงยหน้าขึ้นและมองไปที่โจวแยเวย

ความจริงหนึ่งในเป้าหมายของเขาในครั้งนี้ก็คือโจวแยเวย

แต่เขาไม่คาดคิดว่า โจวแยเวยจะยังโกรธแค้นภรรยาของเขา คำพูดประชดประชันเป็นชุดของโจวแยเวยเมื่อครู่ทำให้ความรู้สึกผิดในใจของฉินเฟยเมื่อครู่หายไปในทันที

วิธีเดียวที่จะแก้ปัญหาระหว่างตระกูลเจียงและตระกูลซุนได้ ก็คือการเริ่มต้นจากท่านสอง ดังนั้นเขาจึงนึกถึงความลับนั้นขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว

โจวแยเวยแต่งงานกับซุนเย่าเหวินเมื่อ 6 ปีที่แล้ว ตระกูลฉินเมื่อ 6 ปีที่แล้วก็กำลังรุ่งโรจน์

ในเวลานั้นตระกูลฉินเป็นตระกูลขนาดใหญ่ในซงไห่ มีระบบข่าวสารที่เป็นเอกลักษณ์ ส่วนฉินเฟยในฐานะหลานชายคนโตของตระกูลฉิน เขารู้ความลับมากมายของซงไห่ โดยเฉพาะตระกูลใหญ่และบุคคลใหญ่โตเหล่านั้น!

อันที่จริงฉินเฟยไม่ได้ตั้งใจจะเปิดโปงเรื่องอื้อฉาวของใคร ทุกคนมีช่วงเวลาที่ทำผิดพลาดกันทั้งนั้น แม้ว่าความผิดพลาดนี้สำหรับบางคนจะให้อภัยไม่ได้ แต่ฉินเฟยก็จะเข้าไปพูดก่อน เพราะมันไม่มีความหมายสำหรับเขา

แต่ตอนนี้เป็นเรื่องเร่งด่วน เขาจึงต้องใช้วิธีนี้อย่างช่วยไม่ได้ แต่ก็มักจะรู้สึกว่ามันไม่ค่อยถูกต้องนัก

แต่ตอนนี้เขาจะไม่ยอมออมมือแล้ว!

“เอ๊ะ? ทำไมจู่ๆ ก็รู้สึกว่าคุณดูหน้าคุ้นๆ จัง” ฉินเฟยชายตามองโจวแยเวยที่กำลังโมโห เหมือนจะจำอะไรบางอย่างได้อย่างฉับพลัน เขามองเธออย่างละเอียดรอบคอบแล้วถามว่า “เมื่อก่อนคุณ...คุณเคยทำงานในไนต์คลับที่ไหนสักแห่งมาก่อนหรือเปล่า?”

“คุณ! คุณมันไอ้สารเลวพ่อแม่ไม่สั่งสอน! คุณพูดอะไรน่ะ??”

“คุณต่างหาที่เคยทำงานในไนต์คลับ! ครอบครัวของคุณทุกคนเคยทำงานในไนต์คลับ คุณยังกล้ามาดูถูกฉันอีกเหรอ? คุณรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?” โจวแยเวยตะโกนลั่นอย่างตื่นเต้น ด่าฉินเฟยด้วยความโมโห

อันที่จริงเธอเคยทำงานในไนต์คลับมาก่อน

แต่นั่นเป็นเรื่องเมื่อหกปีที่แล้ว เธอไม่ได้ทำมานานแล้ว หลังจากนั้นเธอก็ใช้วิธีชั่วร้ายตั้งท้องลูกของซุนเย่าเหวิน ต่อมาก็แต่งงานกับซุนเย่าเหวิน และให้กำเนิดลูกชายกับเขา

เธอเคยอยู่ในไนต์คลับมาก่อน ซึ่งเป็นความลับที่บอกใครไม่ได้ของโจวแยเวย แม้ว่ามันจะไม่ใช่เรื่องที่น่าอายที่สุด แต่ก็ยังน่าขายหน้ามากพอ!

“อย่าด่าใครเลย คนที่มาทานอาหารที่นี่ล้วนแต่เป็นคนที่มีอารยธรรม” ฉินเฟยหัวเราะเบาๆ และพูดว่า “ตอนนี้คุณเป็นคนที่มีฐานะ คุณยังเป็นเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ด้วย คุณต้องเปลี่ยนนิสัยที่ไม่ดีที่ติดมาจากการเป็นโสเภณีมาหลายปี”

การแสดงออกของฉินเฟยดูเป็นธรรมชาติ แม้จะมีความยิ้มเยาะและดูถูก แต่ความจริงแล้วเขารู้สึกประหม่า

แต่เนื่องจากเขาเลือกที่จะเปิดเผยรอยแผลเป็นนี้ ดังนั้นเขาจึงเปิดเผยอย่างละเอียด ตอนนี้เขาทำได้เพียงเสี่ยงโชคเท่านั้น!

“ไอ้เด็กเวร แกพูดว่าอะไรนะ ไหนพูดอีกครั้งซิ?” โจวแยเวยตื่นเต้นจนหน้าแดง เธอก้าวไปข้างหน้าจะยกมือตบฉินเฟย

เธอแต่งงานกับ ซุนเย่าเหวิน มาเกือบเจ็ดปีแล้ว มักจะออกงานใหญ่กับเขาอยู่บ่อยๆ ว่ากันตามเหตุผลแล้ว เธอจะไม่เสียมารยาทแบบนี้ ต่อให้เสแสร้ง ก็ต้องเสแสร้งเป็นผู้ที่มีการศึกษา

น่าเสียดายที่แม้ว่าเธอจะสวมเครื่องประดับงดงามแวววาวทั้งตัว แต่เธอก็ยังเป็นคนปากร้ายไม่มีเหตุผลอยู่ดี

กุญแจสำคัญที่สุดคือ!

สิ่งที่ฉินเฟยพูดนั้นเป็นความจริง เธอถูกแทงถูกจุดที่เจ็บปวด

เธอไม่รู้ว่าไอ้เด็กเวรนี่รู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง สงสัยเจียงเยว่ถงจะเป็นคนบอกเขา เพราะถึงอย่างไร เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับสุดยอดอะไร หลายคนในสังคมชั้นสูงก็รู้กันหมด แต่เนื่องจากตัวตนของซุนเย่าเหวิน ทุกคนจึงฉลาดพอที่จะปิดปากเงียบ ตอนนี้มันผ่านไป 7-8 ปีแล้ว ไม่ว่าหัวข้อจะน่าสนใจเพียงใด มันก็จะถูกลืม