บทที่ 58 ฉินเฟยมีชู้เหรอ? (2)

เจียงเยว่ถงไม่รู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างฉินเฟยกับจางฉองหยวนเลยด้วยซ้ำ เธอก็ต้องกังวลใจอยู่แล้ว

โดยเฉพาะคิดถึง เมื่อสักครู่ที่จางฉองหยวนพาผู้คนมากมายมาที่หมู่บ้านเทียนฝู

“งั้นขอให้ประธานจางรอสักครู่ ฉันจะขับรถไปส่งภรรยาที่บ้าน” ฉินเฟยริเริ่มเอ่ยปากพูด ฝีมือในการแสดงก็อินไปกับมัน

“ได้”

ทั้งสองคนขึ้นไปบนรถ เจียงเยว่ถงมองฉินเฟยที่นั่งอยู่เบาะคนขับ ดวงตาที่สวยงามฉายแววความกังวล และสับสนเล็กน้อย： “ทำไมเมื่อกี้จางฉองหยวนต้องเรียกคุณว่าคุณชายฉินด้วย?”

ฉินเฟยในตอนนี้ เธอค่อนข้างเดาไม่ออกเลยจริงๆ

“ง่ายมาก จางฉองหยวนไม่รู้ตัวตนของฉันเลยด้วยซ้ำ ยังไงซะเมื่อกี้เขาก็เห็นฉันกับจางฉองหยวนเดินกันใกล้ชิดขนาดนั้น และคิดว่าตัวตนของฉันไม่ธรรมดา” ฉินเฟยพูดวิเคราะห์อย่างจริงจัง

“อืม” เจียงเยว่ถงพยักหน้า ความกังวลบนใบหน้าไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย

บางทีคนอื่นอาจจะไม่รู้ แต่เธอกลับรู้ตัวตนที่แท้จริงของฉินเฟย ก็เป็นแค่เด็กบ้านนอกก็เท่านั้นเอง

แม้ว่าเป็นเช่นนี้ แต่เจียงเยว่ถงก็ไม่ได้ดูถูกเขาเลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะช่วงนี้ ฉินเฟยทำให้เธอรู้สึกหวั่นไหวมากเกินไป และก็รู้ว่าฉินเฟยไม่ได้เป็นคนที่มุทะลุบุ่มบ่าม เขามีขอบเขตของตัวเอง

แม้แต่เจียงเยว่ถงเองก็ไม่รู้ ไม่รู้ตัวเลย ฉินเฟยที่อยู่ในใจของเธอ มีการเปลี่ยนแปลงไปมาก

แต่ไม่ว่าจะพูดยังไง ธาตุแท้เบื้องหลังของฉินเฟยไม่ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริง เขายังคงเป็นเด็กบ้านนอก ลูกเขยของตระกูลเจียงตระกูลชั้นรอง แต่แม้จะเป็นเช่นนี้ เขาจัดการกับตระกูลยักษ์ใหญ่ของซ่งไห่อย่างกล้าหาญ เพื่อตระกูลเจียง เพื่อพ่อของตัวเอง แต่เรียกได้ว่าทุกย่างก้าวอยู่บนเส้นเชือก ก้าวพลาดเพียงก้าวเดียว ก็จะดิ่งลงเหว

เจียงเยว่ถงรู้สึกประทับใจอย่างยิ่ง และมองฉินเฟยพูดอย่างจริงจัง: “คุณเพิ่งมาอยู่ในสังคมได้ไม่นาน อย่าคิดว่าคนอื่นดีเเกินไป จะต้องระวังไว้ในทุกเรื่อง!”

ได้ยินคำพูดนี้ ภายในใจของฉินเฟยก็รู้สึกอยากจะขำ ภรรยาของตัวเอง ยังคงน่ารักแบบซื่อๆ และก็หลอกง่ายเกินไป

“ฉันรู้ คุณไม่ต้องห่วง ไม่มีอะไรหรอก” ฉินเฟยจริงจังกับความปลอดภัย

“จัดการเสร็จก็รีบส่งข้อความมาหาฉันสักหน่อย ฉันก็จะได้วางใจ” เจียงเยว่ถงพูดจบ ใบหน้าแดงเล็กน้อย และก็ทำเสียงเหอะ: “ฉันยังมีคำถามอีกเยอะที่จะถามคุณ!”

“รู้แล้ว”

มองรถอาวดี้ของเจียงเย่วถงจากไป ฉินเฟยจึงหันหลังมา สีหน้าจำใจเล็กน้อย: “ฉันว่านะพี่จาง คุณเล่นใหญ่เกินไปหน่อยไหม? ภรรยาของฉันเป็นผู้หญิงนะ อย่าทำให้เธอตกใจสิ!”

“ฉันกังวลว่าซุนเย่าเหวินคนเจ้าเล่ห์คนนั้นจะมาทำท่าทำทางดัดจริตและพูดจาหาความจริงไม่ได้กับฉันไม่ใช่ไง? ถ้านายเกิดอันตรายอะไรขึ้นมา พวกพ้องของฉันเหล่านี้จะได้ช่วยนายได้ทันเวลาไง” จางฉองหยวนอธิบายด้วยรอยยิ้ม และมองไปที่ฉินเฟย

ฉินเฟยในวันนี้ ไม่ใช่ลูกชายคนโตวัย 16-17 ปีอย่างตอนนั้นแล้ว วันนี้เขาถอดความเป็นเด็กน้อยออกไปหมดแล้ว มีกิริยาท่าทางของผู้ชายแล้ว

“ให้พวกพ้องกลับไปเถอะ เราไปหาที่ดื่มชากันสักหน่อย?” ฉินเฟยรู้สึกตื้นตันใจ และกล่าว

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้อันตรายมาก ในเวลานี้ผ่อนคลายลง เขาต้องการหาสถานที่เพื่อผ่อนคลายสักหน่อยจริงๆ อีกอย่างเวลาตอนนี้ก็ยังเร็วเกินไป ยังไม่ถึง สามทุ่มเลย

“ได้ ฉันมีที่หนึ่งอยู่พอดี” จางฉองหยวนรีบออกคำสั่งกับคนที่อยู่ข้างหลัง ให้พาฉินเฟยเข้าไปในรถเบนซ์

“ไปร้านน้ำชาซินเยว่แล้วกัน” ฉินเฟยกล่าว

ตั้งแต่ครั้งที่แล้ว ตัวเองก็ไม่ได้ดื่มชามาเกือบครึ่งเดือนแล้ว

จางฉองหยวนตะลึงเล็กน้อย พยักหน้าแล้วพูดว่า： “ได้”

……

ตั้งแต่ครั้งแรกหลังจากที่มาคุยกับจางจงเยว่ที่ร้านน้ำชาซินเยว่ ฉินเฟยก็หลงรักที่นี่เข้าแล้ว

ร้านน้ำชาซินเยว่มีอายุเก่าแก่กว่าโรงแรมเทียนเซียงของจางฉองหยวน ว่ากันว่าเมื่อ 50 กว่าปีก่อน ร้านน้ำชาซินเยว่ค่อนข้างมีชื่อเสียง พ่อค้าข้าราชการต่างก็ชอบมาดื่มชานั่งพูดคุยธุระต่างๆ ต่อมาหลังจากที่สร้างใหม่อยู่สองสามครั้ง ก็มีโรงแรมขนาดใหญ่หลายแห่งในหมู่บ้านเทียนฝูปรากฎมากมาย แต่ชื่อเสียงของร้านน้ำชาซินเยว่ยังคงไม่ลดลงเลย

ที่จริงแล้วคนมากมายไปที่โรงแรมไม่ใช่เพื่อไปกินข้าว เพียงแค่กินไปคุยไป สิ่งที่สำคัญคือไปคุยธุระกัน ดังนั้นเถ้าแก่หลายคนไม่อยากมาทานของ จึงมาร้านน้ำชาซินเยว่เพื่อดื่มน้ำชาและคุยธุระกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนรุ่นก่อน พวกเขาต่างก็คุ้นชินกันแล้ว และก็ชอบมาดื่มชาที่นี่อีกด้วย

ร้านน้ำชาซินเยว่มีเจ้าของเป็นตระกูลซู ตระกูลซูเป็นตระกูลที่ร่ำรวยในซ่งไห่ หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ที่ร่ำรวย อีกอย่างเป็นตระกูลเก่าแก่ที่มีที่มาที่ไปอย่างลึกซึ้งที่สุด ว่ากันว่าบรรพบุรุษของพวกเขาสามารถสืบย้อนไปถึงราชวงศ์ถังเมื่อกว่า 1,300 ปีที่แล้ว

ร้านน้ำชาซินเยว่ตรงหน้าได้ก่อสร้างขึ้นมาใหม่เมื่อ 6 ปีก่อน ไม่ใหญ่ มีเพียง 3 ชั้นเท่านั้น การตกแต่งก็เป็นบรรยากาศเจียงหนานที่คลาสสิกอย่างยิ่ง ทำเลที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำใจกลางเมือง ซึ่งไม่เข้ากันกับตึกสูงระฟ้ามากมายโดยรอบ กลับมีความโดดเด่นเหนือใคร

ผู้จัดการล็อบบี้ชื่อซูเซิ่ง เป็นหลานของเจ้าของ แสดงว่าต้องรู้จักจางฉองหยวนแน่นอน ทันทีที่ทั้งสองพบกัน พวกเขาคุยกันอย่างกระตือรือร้น และหลังจากที่รู้ว่าฉินเฟยเป็นเพื่อนสนิทของจางฉองหยวน ก็กระตือรือร้นกับฉินเฟยเป็นอย่างยิ่ง

ฉินเฟยเคยมาเพียงแค่สามครั้งเท่านั้น ซูเซิ่งก็ไม่รู้จักอยู่แล้ว

ฉินเฟยทักทายซูเซิ่ง และยืนพูดอยู่หน้าเคาน์เตอร์ว่า: “ฉันกับลุงจางก็ไม่เข้าใจศิลปะการชงชา ดังนั้นเลือกนักชงชาสักคนเถอะ”