บทที่ 59 ฉินเฟยมีชู้เหรอ? (3)

ชาบำรุงผู้คน และก็ยังบำรุงชุดชาอีกด้วย ว่ากันว่าชุดชาที่ชงชามานานหลายปี ก็สามารถนำไปขายได้เงินจำนวนมาก

สิ่งนี้เรียกว่าคราบชา แน่นอนว่า นี่ไม่ใช่ชุดชาทั้งหมด โดยเฉพาะถ้วยชากระเบื้องเคลือบขาวที่ผู้คนใช้กันในปัจจุบัน แต่ป้านจื่อซานั้นดีที่สุด เนื่องจากกาน้ำชาชงชาได้ทั้งปี สะสมคราบชา แม้ว่าจะเทน้ำต้มก็ตาม ดื่มแล้วก็มีรสชาติของกลิ่นชาด้วย

ชาไม่เพียงแต่จะบำรุงชุดชาเท่านั้น แถมยังบำรุงที่อยู่อาศัยอีกด้วย โรงน้ำชาทั้งหลังอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของชาอ่อนๆ

เมื่อได้ยินฉินเฟยสั่งชาเมา จางหานหานพยักหน้าเบาๆ แล้วก็ไม่พูดไม่จา มือเล็กๆก็ลงมือทันที

นิ้วมือของจางหานหาน เรียวยาว อ่อนโยนอย่างเป็นธรรมชาติ

เพียงแค่มือคู่นี้ ก็เป็นนักชงชาที่มีพรสวรรค์แล้ว แน่นอนว่า เอาไปเล่นเปียโนก็ยอดเยี่ยมได้อีกด้วย

เธอเติมน้ำลงไปกาน้ำชาเพื่อทำความสะอาดก่อน จากนั้นเติมน้ำร้อนลงไป รอให้เดือด

ฉินเฟยหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา จู่ๆ ก็คิดขึ้นมาได้ทันที มองขึ้นไปที่จางฉองหยวนที่กำลังสูบบุหรี่แล้วพูดว่า: “พี่จาง จัดการให้คนส่งรองเท้าวิ่งมาให้ฉัน ฉันจะไว้ใช้คืนนี้ เบอร์ 42 นะ”

ก่อนหน้านี้ชายชราเซียวเฟิ่งกางก็บอกแล้ว ต่อไปนี้เขาต้องออกกำลังกายแบบเข้มข้นสูงทุกวัน รอโอกาสที่จะเลื่อนขั้นเข้าสู่ดินแดนฟ้าบัญชา

ตัวตนของเขาวันนี้ อาจจะเปิดเผยเมื่อไหร่ก็ได้ การเลื่อนระดับสู่ดินแดนฟ้าบัญชาก็เป็นสิ่งบีบบังคับให้ต้องลงมือทันที

อีกอย่าง เขาก็มาคิดๆดู ดินแดนฟ้าบัญชาเป็นอย่างไรกันแน่

“โอเค ฉันก็จะสั่งการล่ะ” จางฉองหยวนมองฉินเฟยแปลกๆ แต่ไม่ได้ถามอะไรมาก ก็รีบหาเบอร์โทร แล้วก็ออกคำสั่ง

และในเวลานี้ ด้านนอกฉากกั้น《เขาสูงน้ำไหล)》เสียงดังขึ้นอย่างสบายใจ……

“คุณชายฉิน มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับซุนเย่าเหวินกันแน่?” ในที่สุดจางฉองหยวนก็อดไม่ได้ที่จะถามออกไปว่า : “ฉันได้ยินมาว่าตอนแรกคุณมีปากเสียงกันกับโจวฉ่ายเวยผู้หญิงที่ทั้งดุทั้งเลว และอีกอย่างก่อเรื่องจนใหญ่โตขนาดนี้ ทำให้ซุนเย่าเหวินต้องเข้าไปด้วย แต่ต่อมา ไม่คิดว่าซุนเย่าเหวินใช้หลังมือตบโจวฉ่ายเวย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? คุณกุมความลับของซุนเย่าเหวินไว้อย่างงั้นเหรอ?”

“ไม่ใช่ ซุนเย่าเหวินไม่ได้เป็นคนที่จะข่มขู่กันได้ง่ายๆ ฉันบอกความลับสุดยอดให้เขาฟัง มันสำคัญสำหรับเขาและตระกูลซูมากๆ” ฉินเฟยก็ไม่ได้พูดโกหก พูดออกมาตรงๆ เพียงแค่พูดอย่างจำใจเล็กน้อย: “เคยบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าอย่าเรียกฉันว่าคุณชายน่ะ?”

เพราะฉินเฟยสังเกตเห็นได้ชัดเจนว่า จางฉองหยวนเรียกเขาว่าคุณชายฉินเมื่อสักครู่ จางหานหานที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างสงบ ม่านตาห้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

ใช่แล้ว จางหานหานรู้สึกช็อกเล็กน้อยอยู่ในใจ ถึงขั้นที่ว่ารู้สึกสับสน

ที่จริงแล้ว ตั้งแต่ต้นจนจบ ม่านตาที่ห้อยลงของเธอกลับคอยมองฉินเฟยเป็นระยะ เพราะว่าตั้งแต่แรกที่ฉินเฟยเลือกเธอ เธอก็รู้สึกว่าฉินเฟยไม่ธรรมดา

แน่นอนว่า นี่ไม่ได้หมายความว่าอารมณ์ของฉินเฟยทำให้คนอื่นนั้นรู้สึกไม่ธรรมดา แต่เพื่อให้เธอรู้สึกสนิทใจ ในครั้งแรก เธอแค่คิดว่าฉินเฟยมีท่าทีที่ดี ทั้งตัวเขาทำให้คนรู้สึกสุภาพเรียบร้อยมารยาทงดงาม

แต่ไม่นาน เธอก็ปฏิเสธความคิดอย่างหนึ่ง เธออยู่ที่ร้านน้ำชาซินเยว่มา 3 ปีแล้ว ไม่ว่าลูกค้าแบบนั้นก็เจอมาหมดแล้ว เช่นเดียวกับชาวบ้านที่ไม่มีการศึกษาที่ไม่เข้าใจศิลปะการชงชาเลยแม้แต่น้อย แถมยังเป็นอันธพาลทางสังคมที่พูดจาหยาบคาย ถึงขนาดที่ว่ามีตัณหาไม่น้อย เมื่อเห็นเธอสวยหน่อยก็อยากจะลวนลามเธอ แต่ก็ยังมีเถ้าแก่ที่อายุน้อยนิสัยดีมาก มีท่าทางกริยางดงามเป็นผู้ดีเช่นกัน

แต่มีเพียงฉินเฟยที่อยู่ตรงหน้า ที่ให้ความสนิทกับเธอ เหมือนว่าทั้งสองได้รู้จักกันมานานแล้ว แต่รื้อฟื้นความทรงจำด้วยตัวเอง ก็ยังไม่มีคนแบบนี้เลย

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เมื่อสักครู่ฉินเฟยสั่ง ‘ชาเมา’แล้ว!

ตระกูลจางเดิมทีเป็นตระกูลแห่งพิธีชงชา เก่าแก่โบราณมาก ‘ชาเมา’ ถูกสร้างขึ้นโดยปู่ทวดของตน การออกวางตลาดของ ‘ชาเมา’รวมถึงได้รับคำชื่นชมของผู้คนจำนวนมากที่มีความเชี่ยวชาญในศิลปะการชงชา ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ตระกูลจางก็มีชื่อเสียงในแวดวงศิลปะการชงชา

ตระกูลจางเป็นตระกูลพิธีชงชา ยี่ห้อของ 3 ชั่วอายุคน ทำธุรกิจชาได้ดีอย่างยิ่ง และจางหานหานก็ได้รับอิทธิพลจากศิลปะการชงชามาตั้งแต่เด็ก บวกกับเธอชอบชาอยู่แล้วด้วย จึงมีความรู้ศิลปะการชงชาลึกซึ้งอย่างมาก

เพียงแค่มาถึงรุ่นของพ่อ เนื่องจากเกิดเรื่องบางอย่าง พิธีชงชาของตระกูลจาง ถูกเพิกถอนอย่างสมบูรณ์ แม้กระทั่ง พิธีชงชา‘ชาเมา’ ก็ถูกตระกูลอื่นขโมยไป

วันนี้ คนที่รู้เรื่องเกี่ยวกับ ‘ชาเมา’ก็มีไม่มากแล้ว และส่วนใหญ่ก็มีอายุมากแล้ว เธอทำงานที่นี่มา 3 ปี ฉินเฟยเป็นคนแรกที่อายุไล่เลี่ยกัน เป็นผู้ดื่มเลือกที่จะดื่ม ‘ชาเมา’

ร่องรอยแห่งความสนิทใจที่คุ้นเคยอยู่ในใจ บวกกับอีกฝ่ายเรียกชื่อว่า ‘ชาเมา’ในใจของจางหานหานก็อดคิดไม่ได้ว่า บางทีอีกฝ่ายจะรู้จักตัวเอง หรือมีที่มาบางอย่างกับตระกูลจาง ถึงขั้นที่ว่าทั้งสองคนเคยเจอกันมาก่อน เพียงแค่ตัวเองจำไม่ได้แล้ว

เธออยากถามฉินเฟย กลับไม่รู้ว่าควรจะเอ่ยปากยังไงดี

อีกอย่างเมื่อสักครู่ เหมือนว่าอีกฝ่ายจะเรียกเขาว่า——คุณชายฉิน?

“โจวฉ่ายเวยผู้หญิงคนนั้นที่แต่งงานแล้ว คงจะไม่สวมเขาให้ซุนเย่าเหวินหรอกมั้ง?” จางฉองหยวนสายตาเปลี่ยนไป ลองพูดแบบเดาๆ

ได้ยินคำนี้ ฉินเฟยยกนิ้วโป้งให้เขาอย่างพูดไม่ออก: “สุดยอด!”

“ชิ นี่มันจะมีอะไรล่ะ พวกเขาสองคนก็เป็นวัวแก่กินหญ้าอ่อน เมื่อก่อนโจวฉ่ายเวยคนนั้นทำอะไรบางทีก็มีน้อยคนนักที่รู้ แต่ฉันรู้!” จางฉองหยวนทำเสียงเหอะ แสดงถึงความไม่พอใจ ราวกับว่าผู้ชายจะมีความเกลียดชังต่อผู้หญิงที่นอกใจอย่างรุนแรง

“นี่มันก็เท่านั้น ซุนเย่าเหวินยังคงรักเธอมาก โจวฉ่ายเวยควรจะรู้สึกซาบซึ้งในพระคุณถึงจะถูกต้อง แต่แค่มองหน้า เธอก็บอกได้เลยว่าผู้หญิงคนนี้เจ้าเล่ห์มาก ไม่ใช่ผู้หญิงที่ซื่อสัตย์” จางฉองหยวนพูดวิเคราะห์ แม้คำจะหยาบคาย แต่ทุกคำก็มีเหตุผล

“แต่นี่กลับทำให้ฉันเปลี่ยนมุมมองแล้ว ไม่คิดเลยว่าโจวฉ่ายเวยจะกล้าสวมเขาให้ซุนเย่าเหวินจริงๆ เดาว่าหมอนั่นคงจะโกรธแทบตายเลยสินะ!” จางฉองหยวนทำเสียงเหอะ กลับมองฉินเฟยด้วยสายตาที่สับสน

“เป็นอะไร?” ฉินเฟยถามอย่างแปลกใจ

“ที่คุณบอกก็คือความลับนี้เหรอ? ไม่มีเรื่องอื่นแล้วเหรอ?” จางฉองหยวนกล่าว