บทที่ 63 อาวุธวิเศษ

สำหรับการระมัดระวังตัวของฉินเฟยนั้น เรื่องนี้เซียวเฟิ่งกางไม่ค่อยเข้าใจได้ เวลาผ่านมาหลายสิบปี เขาเคยเจออาวุธวิเศษมานับไม่ถ้วน

แต่เมื่อกล่องไม้ถูกเปิดออก เซียวเฟิ่งกางอึ้งไปเลย เขารู้สึกได้เลยว่าบรรยากาศในโรงน้ำชาวุ่นวายทันที

สิ่งที่ทำให้เกิดเรื่องนี้คืออาวุธที่ถูกผ้าสีขาวห่ออยู่และเก็บอยู่ในกล่องไม้

อาวุธวิเศษเหรอ?

"อย่าไปจับมัน อาจจะได้รับบาดเจ็บก็ได้"เมื่อมองเห็นเซียวเฟิ่งกางยื่นมือออกมา ฉินเฟยรีบพูดเตือนทันที

"ไม่เป็นไร"เซียวเฟิ่งกางโบกมือและค่อยๆเอื้อมมือไปจับดาบเสวี่ยอิ่น

ฉินเฟยที่อยู่ข้างๆอึ้งไปเลย เพราะเขาสัมผัสได้อย่างชัดเจน ราวกับมีลมหมุนอยู่ในมือของเซียวเฟิ่งกาง ถึงแม้เขาจะหยิบมันขึ้นมา แต่เขาไม่ได้จับดาบจริงๆ แต่เป็นลมอันนั้นต่างหากที่ยกดาบเสวี่ยอิ่นขึ้นมา

หยิบของโดยไม่ใช้มือจับเหรอ? ดวงตาของฉินเฟยเบิกตากว้าง นี่เป็นเรื่องที่มหัศจรรย์มากๆ?

สีหน้าของเซียวเฟิ่งกางเคร่งขรึมมากๆ ทำให้ใบหน้าที่เหยี่ยวย่นของเขาตึงขึ้นเล็กน้อย

เห็นได้อย่างชัดเจน เขาถือดาบเล่มนี้ขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย เขาไม่ได้ดูธรรมดาเลย จากนั้นเขาก็สะบัดมือและฟันดาบลงไปที่โต๊ะน้ำชา สุดท้ายเขาก็สะบัดมือและวางดาบเสวี่ยอิ่นเข้าไปในกล่องไม้

สายตาของฉินเฟยเต็มไปด้วยความตกใจ เขารู้ว่าชายชราคนนี้แข็งแกร่งมากๆ และอีกฝ่ายไม่ได้หลอกเขาด้วย

ทำให้ฉินเฟยนึกถึงเรื่องของห้าระดับพลังบู๊ที่เซียวเฟิ่งกางพูดกับเขาก่อนหน้านี้ แบ่งเป็นแดนมนุษย์ แดนหอมกรุ่น แดนรู้ชะตา แดนควบคุมฟ้า แดนเทพอหังการ ไม่รู้จริงๆว่าเซียวเฟิ่งกางฝึกฝนถึงขั้นไหนแล้ว ตอนนี้สีหน้าของเซียวเฟิ่งกางเคร่งขรึมมากๆ เขาพยักหน้าด้วยความดีใจ จากนั้นก็มองหน้าฉินเฟย:"ขายเท่าไหร่? หรือคุณอยากจะมาแลกของอะไรไหม?"

สีหน้าของฉินเฟยอึ้งไปเลยเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขาคิดในใจว่าเมื่อก่อนชายชราคนนี้เปิดร้านรับจำนำหรือเปล่า?

"ดาบอันนี้ผมไม่ขาย ผมจะใช้ดาบอันนี้"

"แกจะใช้มันเหรอ? แกจะใช้มันได้เหรอ? ผมจะบอกคุณตามตรง ดาบเล่มนี้ไม่ธรรมดาเลย คนทั่วไปใช้มันไม่ได้อยู่แล้ว ถ้าฝืนใช้มัน อาจจะได้รับบาดเจ็บก็ได้"เซียวเฟิ่งกางพูดอย่างจริงจัง

"ผมไม่โดนดาบทำร้ายอยู่แล้ว เพราะดาบเล่มนี้ยอมรับผมเป็นเจ้านายแล้ว"ฉินเฟยพยักหน้าและพูด

"อะไรนะ?"เซียวเฟิ่งกางอุทานออกมา เขาเงยหน้ามองฉินเฟยด้วยสีหน้าตกใจ เขานึกว่าตัวเองหูฝาด

"ดาบเล่มนี้ยอมรับคุณเป็นเจ้านายแล้วเหรอ"ฉินเฟยพูดไปด้วยและเอื้อมมือไปจับดาบ เขาไม่ได้โดนพลังของดาบทำร้ายเลย

หนวดของเซียวเฟิ่งกางกระตุกทันที เขาเงยหน้ามองฉินเฟยด้วยความไม่พอใจ:"ผมเคยได้ยินว่ามีคนตาถั่ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินภูตดาบตาถั่วด้วย ทำไมภูตดาบเสวี่ยอิ่นอันนี้ถึงยอมรับเศษสวะอย่างแกเป็นเจ้านายด้วย?"

"แม่งเอ๊ย!"เมื่อฉินเฟยได้ยินคำพูดเหล่านี้ ทำให้ใบหน้าของเขากระตุกและหมดคำพูดจริงๆ

ฉินเฟยอยู่ข้างๆและมองหน้าเซียวเฟิ่งกาง มองเห็นเซียวเฟิ่งกางไม่ได้อยากจะฆ่าเขาเพื่อแย่งดาบเล่มนี้ ทำให้เขาโล่งอกทันที

มันเป็นอย่างที่เซียวเฟิ่งกางพูดไว้เลย ตอนนี้เขาเป็นแค่เศษสวะเท่านั้น เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะครอบครองดาบเล่มนี้

ดังนั้น วันนี้เขามาเพื่อเดิมพัน เดิมพันว่าชายชราคนนี้ไม่คิดจะสังหารเขา

แน่นอนว่าก่อนหน้านี้เขากับเซียวเฟิ่งกางรู้จักกัน ถึงแม้จะไม่ค่อยสนิทกัน แต่ตอนนั้นตัวเองได้มอบยาเชื่อมสวรรค์ให้เซียวเฟิ่งกาง แต่เซียวเฟิ่งกางยืนกรานจะเอาสิ่งของมาแลกกับเขา

เรื่องนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน เซียวเฟิ่งกางเป็นคนที่มีนิสัยซื่อตรงมากๆ

ถึงแม้ชายชราจะพูดจาไม่น่าฟัง แต่ฉินเฟยไม่ได้ลืมเป้าหมายที่ตัวเองมาที่นี่และพูด:"ดาบเล่มนี้ยอมรับผมเป็นเจ้านายเมื่อเจ็ดวันที่แล้ว ผมรู้ว่าดาบเล่มนี้ไม่ธรรมดาเลย และวางไว้ใต้เตียงนอนตลอดเวลา ตอนที่มันยอมรับผมเป็นเจ้านายนั้น ดาบเล่มนี้ยังมีสนิมเต็มไปหมด มองไม่ออกเลยว่าตัวดาบเป็นยังไง หลังจากมันยอมรับผมเป็นเจ้านายแล้ว สนิมที่อยู่บนดาบก็หายไปทั้งหมดและลวดลายที่อยู่บนดาบก็ปรากฏ ตอนนั้นมันหนักแค่เจ็ดแปดกิโลกรัม แต่เมื่อคืนผมพบว่ามันหนักห้าหกสิบกิโลกรัมแล้ว ราวกับมันวิวัฒนาการตัวเอง มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? หวังว่าท่านเซียวจะอธิบายให้ผมฟัง"

เมื่อต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่น ทำให้ฉินเฟยถ่อมตัวมากๆ

"มันเป็นเรื่องง่ายมากๆ มันเป็นรูปร่างที่แท้จริงของดาบจี่"เซียวเฟิ่งกางเปล่งเสียงไม่พอใจออกมา:"ดาบเล่มนี้มีชื่อว่าดาบจี่ มันสร้างมาจากเหล็กอุกกาบาตที่ร้อนมากๆ เหล็กอุกกาบาตซ่อนตัวในภูเขาหิมะมาเป็นพันปี มีอีกชื่อหนึ่งว่าเย็นยะเยือก ดังนั้นก็เลยมีชื่อว่าดาบจี่ มันถูกซูเลอเจิงหยางกับซูเลอซินเฟิงสองผัวเมียสร้างขึ้น จากนั้นก็มอบให้ยอดฝีมืออันดับหนึ่งของถู่โปที่ชื่ออาป้า จากนั้นอาป้าใช้ดาบเล่มนี้สร้างวิชาขึ้นมา วิชานี้ร้ายกาจมากๆ มีคนจำนวนมากเรียกดาบเล่มนี้ว่าดาบเสวี่ยอิ่น"

ฉินเฟยตื่นเต้นดีใจมากๆที่ได้ยินเรื่องนี้และพยักหน้า:"อืม นี่ก็คือดาบเสวี่ยอิ่นเหรอ"

"แกเดาได้ไม่ผิดเลย ภูตดาบยอมรับแกเป็นเจ้านายแล้ว แกปลุกได้แค่ภูตดาบเท่านั้น ภูตดาบกับตัวดาบเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่มันก็มีข้อแตกต่างกัน ภายในเวลาเจ็ดวัน ดาบเล่มนี้ถูกภูตดาบปลุกให้ตื่น นี่ถึงจะเป็นดาบเสวี่ยอิ่นที่แท้จริง"เซียวเฟิ่งกางอธิบาย:"รังสีฆ่าฟันหลบซ่อนตัว นี่ถึงจะเป็นดาบที่ใช้สำหรับฆ่าคน"

หลังจากพูดจบ เซียวเฟิ่งกางเงยหน้ามองฉินเฟยและพูด:"เด็กหนุ่ม แกโชคดีมากๆ!"

"ฮ่าๆๆ ขอบคุณท่านเซียวที่อธิบายให้ผมเข้าใจ"ฉินเฟยตื่นเต้นดีใจมากๆ

"ถึงแม้ดาบนี้จะอยู่อันดับท้ายๆของแผนผังอาวุธวิเศษ แต่อยู่อันดับสองของแผนผังอาวุธพิสดาร มันคืออาวุธวิเศษจริงๆ"

"แผนผังอาวุธพิสดารเหรอ?"ฉินเฟยอึ้งไปเลย

"ทุกคนต่างรู้จักแผนผังอาวุธวิเศษ แต่ไม่ค่อยรู้จักแผนผังอาวุธพิสดาร อาวุธที่อยู่ในแผนผังอาวุธพิสดารนั้นมีจำนวนมากร้ายกาจกว่าอาวุธที่อยู่ในแผนผังอาวุธวิเศษด้วยซ้ำ และดาบเสวี่ยอิ่นได้รับขนานนามว่าอาวุธพิสดาร เพราะมันมีพลังพิเศษอยู่!"

"พลังพิเศษอะไรเหรอ?"ฉินเฟยรีบถามทันที

เซียวเฟิ่งกางกลอกตาใส่ฉินเฟย มืออันเหี่ยวย่นชี้ไปที่ฉินเฟยและพูด:"เด็กหนุ่มอย่างแกไม่มีสายตาอันเฉียบแหลมเลย!"

"เอาเท่าไหร่?"ฉินเฟยเข้าใจทันที

"แกคิดว่าผมไม่มีเงินขนาดนั้นเลยเหรอ?"เซียวเฟิ่งกางนั่งอยู่บนเก้าอี้ และขยับรองเท้าขาดๆและพูด

"อืม……"ฉินเฟยอึ้งเหมือนกัน ส่ายหัวและพูด:"แกอยากได้ยาเชื่อมสวรรค์อีกไหม?"