บทที่ 65 เสิ่นเจียเหวินมอบร่างกายตัวเองให้ฉินเฟย(1)

"เธอจะยืมให้ฉันยังไงเหรอ?"

"เรื่องนี้ค่อยพูดกันทีหลัง ค่อยพูดกันทีหลัง"ฉินเฟยรีบดึงความคิดของตัวเองกลับมา ถ้ายังสนทนาต่อไปคงเกิดเรื่องอย่างแน่นอน เขาพูดอย่างเคร่งขรึม:"เธอออกไปและเรียกเหอฉิงเข้ามา เรื่องดึงตัวหลิวจงเหลียงมาทำงานนั้น เธอไม่ต้องไปแล้ว สำหรับการใช้แผนสาวงามนั้น มันไม่จำเป็นเลย!"

"ทำไม? ประธานฉินทนไม่ได้เหรอ? กลัวฉันโดนแต๊ะอั๋งเหรอ?"เสิ่นเจียเหวินลุกขึ้นมาและเดินไปที่หน้าโต๊ะทำงานของฉินเฟย สองมือของเธอจับโต๊ะเอาไว้และก้มลงไปมองหน้าฉินเฟย

ฉินเฟยกลัวจนรีบถอยหลังทันที แต่เขาควบคุมสายตาตัวเองไม่ได้ มองไปยังหน้าอกที่เปิดอยู่ ทำให้ฉินเฟยมองจนกลืนน้ำลายตัวเองไปหลายครั้ง

"มันง่ายมากๆ เธอเป็นรองประธานของว่านเซียง ถ้าเธอไปเองคงจะไม่เหมาะสม ถ้าโดนรังแกจะทำยังไง? เธอรีบออกไปและเรียกเหอฉิงเข้ามา"

"อืม……"เสิ่นเจียเหวินค่อยๆยืนตัวตรง เธอมองฉินเฟยที่มีใบหน้าแดงก่ำ ทำให้เธอมีความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกเกิดขึ้นในจิตใจ

เสิ่นเจียเหวินก็คิดไม่ถึงจริงๆว่าประธานจาง(จางจงเยว่)จะส่งเด็กหนุ่มแบบนี้มาเป็นประธาน แต่คิดไม่ถึงจริงๆว่าฉินเฟยจะทำงานได้อย่างจริงจัง เป็นคนที่ฉลาด แต่ก็เป็นเด็กหนุ่มที่ไร้เดียงสามากๆ เป็นเด็กหนุ่มที่กล้าคิดลามกแต่ไม่กล้าลงมือ

ผู้หญิงมีสัมผัสที่หกที่ไว้มากๆ ทุกครั้งที่ฉินเฟยแอบมองเธอ เธอสัมผัสได้อยู่แล้ว

เด็กหนุ่มอ่อนหัด!

"โอเค งั้นก็ทำตามคำสั่งของประธานฉินก็แล้วกัน ประธานฉินพูดถูกแล้ว ฉันเป็นถึงรองประธาน คนที่สามารถรังแกฉันได้ มีเพียงแค่ท่านประธานเท่านั้น!"

แม่งเอ๊ย!

ในที่สุดสาวสวยอย่างเสิ่นเจียเหวินก็จากไป ตอนนี้ฉินเฟยถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาไม่เข้าใจผู้หญิงคนนี้จริงๆ ทำไมเธอถึงชอบแซวตัวเองอย่างนี้

แน่นอนว่าฉินเฟยรู้ดีว่าเสิ่นเจียเหวินไม่ได้เป็นผู้หญิงสำส่อน เพียงแต่เธอมีนิสัยเปิดเผยเท่านั้น มิฉะนั้น ด้วยความสวยและความสามารถของเธอ แค่กวักมือเรียก ก็มีผู้ชายจำนวนมากยอมทำทุกอย่างเพื่อเธออยู่แล้ว

และผู้ชายพวกนั้นก็คงยอมสละทุกอย่างเพื่อเธอได้

"ก๊อกๆๆๆ……"เสิ่นเจียเหวินออกไปได้ไม่นาน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

"เชิญเข้ามาได้"ฉินเฟยพูดไปด้วยและเงยหน้าขึ้นด้วย

เหอฉิงที่มีรูปร่างสูงใหญ่เดินเข้ามา สีหน้าของเธอจริงจังและเคร่งขรึมมากๆ เส้นฉันสีดำถักเปียอยู่ เธอแต่งตัวได้สะอาดสะอ้านมากๆ

"มีเรื่องหนึ่งที่ต้องการให้เธอไปทำ……"ฉินเฟยหยิบเอกสารขึ้นมาและอธิบายทันที

"อืม แสดงความเป็นมิตรหน่อย อย่าทำหน้าเย็นชาตลอดเวลา ต้องใช้คุณธรรมชนะใจคนอื่น!"ฉินเฟยพูดไปด้วยและหัวเราะไปด้วย:"เอาเลย ยิ้มให้ฉันดูหน่อยสิ"

เหอฉิง:"……"

……

เวลาสองวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

กลางวันฉินเฟยยุ่งอยู่กับการทำงาน กลางคืนเขาแบกดาบเสวี่ยอิ่นไว้ด้านหลังและวิ่งออกกำลังกาย แม้แต่ตอนกลางคืนเขายังกอดดาบเสวี่ยอิ่นนอนด้วย

ผลลัพธ์ที่ได้นั้นชัดเจนมากๆ ฉินเฟยสัมผัสได้ทันทีว่าพลังของตัวเองเพิ่มขึ้นเยอะมากๆ การเคลื่อนไหวและการตอบสนองก็เร็วกว่าเมื่อก่อน สิ่งที่ผิดหวังมีเพียงเรื่องเดียวก็คือ เขาฝึกฝน

เจียงเยว่ถงขอบริษัทฉีแยคืนมา พูดกันตามตรงคือซุนเย่าเหวินให้เธอมาฟรีๆ ตอนนั้นซื้อไปในราคาสามล้านหยวน แต่ตอนที่ส่งมอบนั้น อีกฝ่ายไม่รับเงินจากเธอเลย ฉินเฟยรู้ดีว่าซุนเย่าเหวินทำแบบนี้เพื่อตอบแทนบุญคุณของเขา

สำหรับเรื่องที่ซุนเย่าเหวินค้นหาเสิ่นเสี่ยเหมยนั้น เขาคงค้นหาเสิ่นเสี่ยเหมยในระยะเวลาสั้นๆไม่เจออยู่แล้ว เพราะซงไห่มีประชากรสิบห้าล้านคน การค้นหาคนๆหนึ่งมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ถึงแม้เขาจะค้นหาเสิ่นเสี่ยเหมยจนเจอ เสิ่นเสี่ยเหมยอาจจะไม่ยอมรับเขาก็ได้ ช่วงหลายวันมานี้เจียงเยว่ถงยุ่งมากๆ หลังจากได้บริษัทฉีแยคืนมาแล้ว เธอก็โทรศัพท์ไปหาพนักงานเก่าๆและเรียกพวกเขากลับมาทำงาน และเมื่อวานเธอก็ได้เซ็นสัญญากับว่านเซียงมูวีแล้ว

เจียงเยว่ถงดีใจมากๆและมั่นใจมากๆ ตอนนี้เธอซาบซึ้งในตัวฉินเฟยมากๆเช่นกัน สำหรับเรื่องที่ฉินเฟยแบกดาบเสวี่ยอิ่นกลับบ้านทุกคืนนั้น เขาอธิบายว่าตัวเองกำลังฝึกฝนร่างกายอยู่ เพื่อทำให้ตัวเองมีพลังที่แข็งแกร่งและเอาไว้ปกป้องภรรยาของตัวเองในอนาคต เจียงเยว่ถงยิ้มด้วยความดีใจ สายตาที่มองฉินเฟยก็อ่อนโยนมากขึ้น

แต่น่าเสียดาย การโอบกอดที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ มันไม่ได้เกิดขึ้นอีก

ตอนเย็นหกโมงกว่าๆของวันนี้ ฉินเฟยแบกดาบเสวี่ยอิ่นและออกมาจากบริษัททันที เขามาถึงสวนสาธารณะหยุนซานเว่ยที่อยู่ใกล้ๆบริษัทเพื่อฝึกฝนร่างกาย

ตรงนี้เป็นพื้นที่ที่พึ่งเริ่มพัฒนา ทำให้อุปกรณ์ต่างๆมีไม่ค่อยครบ โดยเฉพาะสวนสาธารณะหยุนซานเว่ยแห่งนี้ เมื่อถึงตอนกลางคืนจะเงียบมากๆและแทบจะไม่มีคนเลย

ฉินเฟยวิ่งอยู่บนถนนสายเล็กๆ เขาหายใจเร็วด้วยความเหน็ดเหนื่อย บางทีเขาก็จะได้เสียงผู้หญิงหายใจเร็วและได้ยินเสียงครางเบาๆจากในพุ่มไม้ มันได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน เนื่องจากสถานที่แห่งนี้ในเวลากลางคืนจะไม่ค่อยมีคนมา ทำให้วัยรุ่นหนุ่มสาวที่ทำงานอยู่ใกล้ๆมาออกเดตกันในสถานที่แห่งนี้ เพราะพวกเขาต้องการสร้างความตื่นเต้นให้ตัวเอง

เวลาหนึ่งทุ่มครึ่ง ท้องฟ้าได้มืดสนิทแล้ว

ฉินเฟยวิ่งออกมาจากสวนสาธารณะ เขาคิดจะหาที่ทานอาหารก่อน แต่เขากลับมองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนอยู่ใต้แสงไฟ

เสิ่นเจียเหวินเหรอ?