บทที่62 ไร้ยางอายมากๆ

"ที่รัก ในที่สุดเธอก็ยอมรับผมเป็นสามีแล้วใช่ไหม?"น้ำเสียงของฉินเฟยสั่นเครือ เขามองเธอที่นอนอยู่บนเตียงด้วยความตื่นเต้นดีใจ และรีบเอ่ยปากพูด:"ก่อนหน้านี้ คุณพ่อบอกให้พวกเรารีบๆมีลูกกันได้แล้ว"

มันเป็นอย่างที่จางฉองหย่วนพูดจริงๆ อายุของฉินเฟยในตอนนี้ เขาต้องการผู้หญิงมากๆ โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญหน้ากับภรรยาที่แต่งงานกันมาสามปีแล้ว แต่เธอยังไม่เคยมีอะไรกับภรรยาของตัวเองเลย เขาคิดมาโดยตลอด ถ้าถอดเสื้อผ้าทั้งหมดของเจียงเยว่ถงออกมา และกอดร่างกายอันสวยงามของเธอเอาไว้ เพราะเขาอยากจะสัมผัสร่างกายทุกส่วนของเธอ

"มีลูกอะไร? เธอกำลังคิดอะไรอยู่?"เจียงเยว่ถงจ้องเขม็งฉินเฟยด้วยใบหน้าแดงก่ำ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ก็ทำให้เธอตกใจมากๆ เพราะเมื่อสักครู่เธอดีใจจนเกินไป เธอก็เลยจูบใบหน้าของฉินเฟยเพื่อเป็นรางวัลให้เขาเท่านั้น

เจียงเยว่ถงมองเห็นสายตาของฉินเฟยที่มองตัวเองด้วยความตื่นเต้นดีใจ เธอกลัวว่าฉินเฟยจะบ้าคลั่งจนคุมตัวเองไม่ได้และรังแกตัวเอง ถ้าตอนนั้นเธอควรจะทำยังไงดี

ดังนั้นเธอก็เลยรีบดึงผ้าห่มมาปิดร่างกายของตัวเองเอาไว้

"อ้อๆ ฮ่าๆๆ ผมคิดไปเองจริงๆ"ฉินเฟยพยักหน้าด้วยความเขินอายและรู้สึกผิดหวัง

สายตาอันผิดหวังของฉินเฟย เจียงเยว่ถงมองเห็นอย่างชัดเจน ทำให้เธอรู้สึกเสียใจ เพราะคำพูดของเธอเมื่อสักครู่มันรุนแรงเกินไป

นิสัยของเธอเหมือนกับคุณพ่อมากๆ รู้จักตอบแทนผู้มีพระคุณ ฉินเฟยช่วยเหลือครอบครัวของเธอมากๆ เขาเคยเอาชีวิตของตัวเองไปเดิมพันด้วย ถ้ามีผู้ชายคนหนึ่งสามารถเดิมพันชีวิตของตัวเองเพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงคนนั้นคงเป็นคนที่มีความสุขมากๆ

แน่นอนว่าเจียงเยว่ถงเป็นคนที่มีหลักการและเหตุผลมากๆ ความซาบซึ้งและความรักนั้น เธอแยกแยะได้อย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม ฉินเฟยในตอนนี้ทำให้เธอเปลี่ยนความคิดไปอย่างมาก เธอลังเลชั่วครู่และเอ่ยปากพูด:"เรื่องคลอดลูกเอาไว้พูดกันทีหลัง ตอนนี้ผมกำลังทดสอบคุณอยู่ ตอน……ตอนนี้ถือว่าพวกเราอยู่ในช่วงคบหาดูใจ"

"คบหาดูใจอยู่เหรอ?"ฉินเฟยเบิกตากว้าง เพราะเขากำลังคบหาดูใจกับภรรยาที่แต่งงานกันมาสามปีเหรอ?

แต่เมื่อคิดดูอีกครั้ง ถึงแม้พวกเขาแต่งงานกันมาสามปีแล้ว แต่พวกเขาไม่ได้มีความรักต่อกันเลย สิ่งที่ฉินเฟยต้องการก็คือ ทำให้เจียงเยว่ถงยอมเป็นผู้หญิงของตัวเองด้วยความสมัครใจ

"โอเค งั้นก็คบหาดูใจกันก่อน หลังจากนี้เธอก็คือแฟนสาวของผมแล้ว"ฉินเฟยพยักหน้าด้วยความดีใจ

เจียงเยว่ถงใบหน้าแดงก่ำ และซ่อนตัวในผ้าห่ม เธอพูดด้วยความเขินอาย:"คุณออกไปก่อน ฉันอยากจะนอนแล้ว"

"รับทราบครับภรรยา พูดผิด แฟนสาวต่างหาก"

เมื่อได้ยินเสียงปิดประตู เจียงเยว่ถงรู้สึกว่าเมื่อสักครู่ตัวเองพูดจาโอเวอร์เกินไป สามีภรรยาที่แต่งงานกันมาสามปี แต่ตอนนี้กลายเป็นแฟนกัน เรื่องนี้มันแปลกประหลาดมากๆ แต่เธอรู้สึกอิ่มเอมใจมากๆ

เมื่อกลับมาถึงห้องนอนของตัวเอง ฉินเฟยนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ทำให้เขาตื่นเต้นจนเหงื่อไหลเต็มตัว

แน่นอนว่า เหตุผลหลักได้อยู่ที่พลังและอำนาจของตัวเองอ่อนจนเกินไป ถึงแม้ครั้งนี้จะจัดการปัญหาของตระกูลซุนกับตระกูลเจียงได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่เรื่องนี้ก็ทำให้ฐานะของเขาถูกเปิดเผยเพิ่มสูงขึ้นเช่นกัน

อันที่จริง ตอนแรกฉินเฟยไม่ได้กลัวว่าฐานะของตัวเองจะถูกเปิดเผย ถึงแม้คนของตระกูลอั่วจะรู้เรื่องนี้ พวกเขาก็ไม่สนใจอยู่แล้ว เพราะฉินเฟยเป็นแค่เศษสวะ ไม่สามารถทำอะไรพวกเขาได้อยู่แล้ว

แต่ว่าตอนนี้ ถ้าฐานะประธานว่านเซียงมูวีของเขาถูกเปิดเผย และเมื่อรู้ว่าเขามีความสัมพันธ์กับจางฉองหย่วนกับซุนเย่าเหวิน เรื่องนี้สามารถส่งผลกระทบต่อตระกูลอั่ว และวันนั้นก็ใกล้จะมาถึงแล้ว

ฐานะของตัวเองที่เป็นประธานว่านเซียงมูวีนั้น คนของตระกูลอั่วน่าจะรู้เรื่องนี้มาตั้งนานแล้ว พวกเขาเป็นผู้มีอำนาจที่สุดในซงไห่ ถ้าพวกเขาอยากจะตรวจสอบฐานะของตัวเอง มันไม่ใช่เรื่องยากลำบากอยู่แล้ว

เวลายิ่งอยู่ก็ยิ่งใกล้เข้ามาแล้ว

ฉินเฟยก้มลงไปหยิบกลองยาวที่อยู่ใต้เตียง เมื่อเปิดกล่องออกมาดู ก็เห็นดาบเสวี่ยอิ่นที่เขาได้มาด้วยความบังเอิญวางอยู่ด้านในกล่อง

"อืม?"ฉินเฟยหยิบผ้าสีขาวออก และทำให้เขาตกใจทันที

ตอนนี้ดาบเสวี่ยอิ่นได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อเทียบกับเมื่อก่อนที่มีแต่รังสีฆ่าฟัน ตอนนี้ดาบเสวี่ยอิ่นดูธรรมดามากๆ พลังของมันเก็บซ่อนไว้เป็นอย่างดี แม้แต่ลวดลายที่อยู่บนดาบก็ไม่ค่อยชัดเจนแล้ว

มีคนแอบมาเปลี่ยนมันไปเหรอ?

ฉินเฟยตกใจมากๆและรีบหยิบมันขึ้นมา แต่ก็เกิดเรื่องที่ทำให้เขาตกใจอีกครั้ง

ทำไมมันถึงหนักขนาดนี้?

สีหน้าของฉินเฟยมีแต่ความตกใจ เขาใช้มือทั้งสองข้างถึงสามารถยกดาบที่ดูธรรมดามากๆเล่มนี้ขึ้นมาได้

เจียงเยว่ถงสูงประมาณหนึ่งร้อยหกสิบแปดเซนติเมตร เมื่อบวกกับร่างกายอวบๆของเธอ เธอน่าจะหนักประมาณห้าสิบเจ็ดกิโลกรัม และดาบที่อยู่ในมือของเขาหนักพอๆกับเธอเลย

ดาบนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงเหรอ? มันวิวัฒนาการเหรอ?

ฉินเฟยรู้สึกสงสัยมากๆ เขาใช้สองมือจับดาบไว้อย่างแน่นและหลับตายอย่างช้าๆ

เนื่องจากดาบเสวี่ยอิ่นยอมรับเขาเป็นเจ้านาย ทำให้ฉินเฟยกับภูตดาบเสวี่ยอิ่นสามารถสื่อสารทางจิตได้ เมื่อลืมตาขึ้นมา ทำให้ฉินเฟยดีใจมากๆ เพราะดาบเล่มนี้วิวัฒนาการแล้ว……

แต่ว่ามันวิวัฒนาการได้ยังไง?

ดาบหนักขนาดนี้ มันจะใช้ต่อสู้ได้ยังไง?

ฉินเฟยเอาดาบเสวี่ยอิ่นเก็บไว้ใต้เตียง เขานอนอยู่บนเตียงด้วยความเหน็ดเหนื่อย ตอนนี้เวลาดึกมาแล้ว เขาเหนื่อยมากๆจนหลับไป

ตอนที่เขาใกล้จะหลับนั้น เขากำลังคิดอยู่ พรุ่งนี้จะต้องเอาดาบเล่มนี้ไปถามไอ้เฒ่าที่พูดว่าตัวเองเป็นผู้อาวุโสของสำนักเอ๋อเหมย บางทีอาจจะได้คำตอบจากอีกฝ่ายก็ได้……

……

วันรุ่งขึ้น เมื่อเจียงเยว่ถงทานอาหารเช้าเสร็จ เธอก็แต่งตัวอย่างดีและสวยงามมากๆ เพราะเมื่อคืนฉินเฟยพูดไว้แล้ว วันนี้ตอนเช้าเธอสามารถไปเอาบริษัทฉีแยคืนมา

เดิมทีเจียงเยว่ถงเป็นผู้หญิงที่สวยมากๆ เมื่อเธอแต่งตัวดูดีก็ยิ่งดึงดูดสายตามากๆ ทำให้ฉินเฟยที่นั่งกินข้าวอยู่ข้างหน้าเกือบจะน้ำลายไหลลงถ้วยอาหารแล้ว

"อีกหนึ่งชั่วโมงครึ่งก็จะถึงเวลาแปดโมงครึ่ง คุณมีเวลาพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน"เจียงเยว่ถงเงยหน้ามองฉินเฟย ใบหน้าอันสวยงามของเธอมีแต่ความสงสัย

ฉินเฟยจนปัญญาจริงๆ ถึงแม้เจียงเยว่ถงจะไม่ใช่ผู้หญิงที่อยากรู้ไปสักทุกเรื่อง แต่เขารู้ตัวดี เรื่องนี้เจียงเยว่ถงจะต้องถามเขาอย่างแน่นอนและจะถามเขาอย่างละเอียดด้วย

ฉินเฟยหยิบมือถือขึ้นมา นี่คือข้อความที่เขาส่งให้ซุนเย่าเหวินก่อนหน้านี้ เขาส่งให้เจียงเยว่ถงทันที:"พูดสองสามประโยคไม่เข้าใจอยู่แล้ว เธอดูข้อความก่อนก็แล้วกัน"