บทที่ 10

“ฉันไม่รู้จัก จะเป็นคนที่ฉันหามาได้อย่างไร”

เกาชิงเหยียนถลึงตาโต รีบพูดอธิบายต่อลั่วอู๋ฉาง “คุณลั่ว คุณอย่าได้เชื่อนะคะ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉัน”

เรื่องหนึ่งรับผิดชอบแค่คนเดียว ไม่มีทางรบกวนคนที่สอง นั่นเป็นความผิดมหันต์

ทั้ง ๆ ที่เชิญหมอเทวดามังกรลั่วแล้ว แน่นอนว่าไม่มีทางหาคนอื่นมาเข้าแทรก แบบนี้เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อมั่นลั่วอู๋ฉาง เกาชิงเหยียนจะทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้ได้อย่างไร

“ห๊ะ? งั้นเขาเป็นใคร!”

ใบหน้าของพี่ตาวงุนงงไปหมด “พวกเราเพิ่งหามพี่เฉียงเข้าห้องผู้ป่วย เขาก็ตามเข้ามาด้วย ฉันคิดว่าคุณหนูเชิญมาเสียอีก”

ในตอนนี้เอง คนที่สวมชุดกาวน์ผลักประตูเข้ามา

คนที่เดินนำเข้ามาก็คือหลิวตงฉี่ผู้อำนวยกาารของที่นี่ ด้านหลังตามมาด้วยกลุ่มคนแผนกผู้เชี่ยวชาญ

“คุณเกา ผมแนะนำหน่อย ท่านนี้คือรุ่นพี่ของผม ศาสตราจารย์หลี่เหวินหัว ผู้ทรงอำนาจสองแขนงในด้านประสาทวิทยาและพิษวิทยาของเมืองหลวง!” หลิวตงฉี่พูด

เกาชิงเหยียนดวงตาเป็นประกายทันที และพูดด้วยความตกตะลึง “ศาสตราจารย์หลี่ที่เป็นที่รู้จักในฐานะปรมาจารย์แพทย์แผนตะวันตก?”

ชายชราหันมา มองเกาชิงเหยียน โบกมือพูดด้วยความถ่อมตัว “ฉันคือหลี่เหวินหัว นั่นก็แค่ชื่อเสียงจอมปลอมเท่านั้น ต่างเป็นเพราะคนอาชีพเดียวกันยกยอปอปั้น”

เกาชิงเหยียนรู้จักชื่อของเขา เป็นเพราะหลังจากที่เกาฉี่เฉียงล้มป่วย เคยเชิญผู้เชี่ยวชาญทั้งในและต่างประเทศมารักษาหมดแล้ว ผู้ที่อยู่ในลำดับที่หนึ่ง ก็คือหลี่เหวินหัวคนนี้

แต่โชคไม่ดี หลี่เหวินหัวยุ่งมาก ตระกูลเกาใช้ทุกวิถีทาง สุดท้ายก็ไม่สมปรารถนา

หลิวตงฉี่พูดอย่างทะนงตัว “ครั้งนี้พวกคุณโชคดี รุ่นพี่ของผมเพิ่งจัดงานสัมมนาเทคนิคที่จังหวัดหลิน ผ่านเมืองจิงไห่จึงมาเยี่ยมเยียนผม”