บทที่ 18

“อนาคตสงเคราะห์คนยากไร้ต่อไป ทำความดีให้มาก ๆ ฉันรับรองว่านายจะอายุยืนยาวร้อยปี” ลั่วอู๋ฉางพูด

คนที่อยู่ในเหตุการณ์ ไม่มีใครกล้าสงสัยประโยคนี้ ลั่วอู๋ฉางใช้ทักษะการแพทย์ที่ประณีตของตัวเอง ทำให้พวกเขาตกตะลึงกันหมด

เกาฉี่เฉียงรีบพูดขึ้น “ขอบคุณคุณลั่วมาก ฉันจะจดจำคำสั่งสอนของท่าานไว้ สาบานว่าจะเป็นคนดี ตอบแทนสังคมอย่างเต็มที่”

หลี่เหวินหัวใช้สายตาละอายใจอย่งมาก มองไปทางรุ่นน้องหลิวตงฉี่ที่ประทับใจอย่างสุดซึ้ง

นี่ถึงจะเป็นความเมตตาของหมอ

ลั่วอู๋ฉางถอนเข็มไปด้วย พูดไปด้วย “นายหมดสติไปนานมาก และก็เสียเลือดดีไปเยอะ การทำงานของร่างกายบกพร่องอย่างรุนแรง ต่อไปนายจะสลบไปอีกสามวัน นี่เป็นขั้นตอนการรักษาของฉันที่ขาดไม่ได้ นายไม่ต้องเป็นกังวล”

“อีกสามวัน ฉันจะฝังเข็มให้นายอีกครั้ง ก็จะหายดี”

เกาฉี่เฉียงแสดงความขอบคุณอีกครั้ง “บุญคุญที่ทำให้มีชีวิตของคุณลั่ว ฉันซาบซึ้งอย่างมาก ฉันคำขอร้อง หวังว่าคุณลั่วจะช่วยเหลือ”

“นายว่ามา”

เกาฉี่เฉียงมองไปทางลูกสาวเกาชิงเหยียน พูดว่า “ช่วงเวลาที่ฉันสลบไสล ย่อมหลีกไม่ได้ที่ฝูงมังกรไม่มีจ่าฝูง คิดว่าในตระกูลใกล้จะวุ่นวายแล้ว ขอให้คณช่วยดูแลเสี่ยวเหยียนหน่อย”

“ได้” ลั่วอู๋ฉางตอบรับอย่างรวดเร็ว

เกาฉี่เฉียงดีใจกับเรื่องที่คาดไม่ถึง พูดกับลูกสาว “เสี่ยวเหยียน ยังไม่รีบขอบคุณคุณลั่ว”

“ชิงเหยียนขอบคุณคุณลั่ว” เกาชิงเหยียนโค้งตัวคำนับลั่วอู๋ฉาง ด้วยท่าทางโค้งตัว ร่องลึกตรงหน้าอกเผยออกมาอย่างชัดเจน ไม่ระวังตัวก็เกิดท่าทางมากมาย

อันที่จริง เกาชิงเหยียนไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อต้องสั่งการแบบนี้ ลั่วอู๋ฉางฝีมือการแพทย์โดดเด่นก็จริง แต่หลาย ๆ เรื่อง เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่หมอคนหนึ่งจะจัดการได้

แต่พิจารณาว่าพ่อฝากฝังขนาดนี้แล้ว เกาชิงเหยียนก็ไม่กล้ามองข้าม

เธอไม่รู้เลยว่า ลั่วอู๋ฉางมีฝีมือสุดยอดมากมาย ทักษะทางการแพทย์ก็แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น

เกาฉี่เฉียงพูดกำชับอย่างหนักแน่น “ไม่ว่าพบเจอเรื่องใด ๆ ก็สามารถขอคำแนะนำจากคุณลั่วได้ ทำตามความคิดของเขาอย่างเคร่งครัด จำได้ไหม?”

เกาชิงเหยียนพยักหน้าติด ๆ กัน “จำได้แล้วค่ะ!”