ตอนที่ 136
บทที่ 136 แข่งขันแพ้แล้วพาลโกรธใช่หรือไม่?
October 22, 2026
ในตอนนี้เป็นเพียงรอบแรกเท่านั้น!
แม้ว่าหลินเมิ่งหวันจะฉกฉวยโอกาสจนชนะในรอบนี้ แล้วอย่างไร?
เดิมทีหนานมู่ชิงไม่อยากที่จะออกหน้า ดังนั้นจึงสมัครเข้าร่วมการแข่งขันดนตรี การแข่งขันความสามารถด้านวรรณกรรม และการเขียนพู่กันจีน
แต่ครั้งนี้หลินเมิ่งหวันยั่วโมโหนาง นางจึงต้องการเข้าร่วมการแข่งขันทุกรอบ!
หลินเมิ่งหวันเป็นคนที่ไร้ความสามารถ แต่นางเป็นหญิงสาวที่ที่มีความสามารถอย่างแท้จริง
การเล่นดนตรี การเล่นหมากรุก การเขียนพู่กันจีน การวาดภาพ การร่ายรำ และความสามารถด้านวรรณกรรม นางเชี่ยวชาญในทุกๆ ด้าน หลินเมิ่งหวันยังจะสามารถโกงทั้งหมดได้หรือ?
ท้ายที่สุดชัยชนะต้องเป็นของนางอย่างแน่นอน!
หลินเมิ่งหวันมองไปที่หนานมู่ชิง และจงใจพูดเกินจริง “อุ้ย คุณหนูหนาน เจ้าแข่งขันแพ้แล้วพาลโกรธใช่หรือไม่? ”
ใบหน้าของหนานมู่ชิงแดงก่ำขึ้นในทันที
หลินเมิ่งหวันส่ายหัวไปพลางยิ้มไปพลาง และกล่าวว่า “รู้มาแต่ไหนแต่ไรแล้วว่าคุณหนูหนานมีความรู้และมีมารยาท คุณธรรมสูงส่ง เหมือนกับดอกเบญจมาศที่เหี่ยวเฉาตายบนกิ่งก้าน ดีกว่าปลิวไปตามลมเหนือ แต่ในเวลานี้ คุณหนูหนานอยากจะกระโดดลงไปเกลือกกลิ้งในบ่อโคลนด้วยตนเอง?”
หลินเมิ่งหวันทำเสียงจุ๊ๆ และมองไปที่หนานมู่ชิงอย่างเยาะเย้ย
“เจ้า!” หนานมู่ชิงกัดฟันด้วยความเกลียดชัง สาวใช้ที่อยู่ข้างๆ จับแขนนางไว้อย่างเป็นกังวล และนางก็ใจเย็นลงเล็กน้อย
นางกล่าวอย่างเกลียดชังว่า “เจ้าแค่พูดว่ากล้าแข่งกับข้าหรือไม่ก็พอ”
หลินเมิ่งหวันยิ้มเล็กน้อย “ข้าสมัครการแข่งขันที่ข้าอยากเข้าร่วมแล้ว หากคุณหนูหนานอยากแข่งขันกับข้า เจ้าก็ไปสมัคร ข้าไม่ได้ห้ามเจ้า ข้าแข่งขันกับคนมากมายเช่นนี้แล้ว เพิ่มเจ้ามาอีกสักคนก็ไม่ได้มากเกินไป ทำไมสิ่งที่คุณหนูหนานพูด ดูเหมือนว่าแข่งขันกับเจ้าแล้ว ไม่จำเป็นต้องแข่งขันกับคนอื่นๆ”
กล่าวอีกนัยหนึ่งได้ว่าสิ่งที่หนานมู่ชิงพูด เห็นได้ชัดว่าแน่ใจว่าตนเองจะสามารถชนะได้
ผู้คนตกตะลึง ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ และสายตาก็จ้องมองไปที่หนานมู่ชิงในทันที
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหญิงสูงศักดิ์ในเมืองหลวงเหล่านั้น มองไปที่หนานมู่ชิงด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีนัก
แม้ว่าทุกคนจะรู้ว่าหนานมู่ชิงเป็นหญิงที่มีความสามารถเป็นอันดับหนึ่งในเมืองหลวง แต่นางหยิบยกเรื่องนี้มาโอ้อวด และยังไม่เห็นผู้อื่นอยู่ในสายตา แน่นอนว่าผู้คนย่อมไม่พอใจ
หนานมู่ชิงตกตะลึง และตระหนักได้ว่าตนเองตกหลุมพรางของหลินเมิ่งหวัน
นางอยากจะอธิบายในทันที แต่หลินเมิ่งหวันขยิบตาให้ฉินอี้เสียนและฉินจุนหรันแล้ว
ทั้งสองคนขึ้นไปบนเวทีในทันทีและกล่าวว่า “ผลการแข่งขันดนตรีจบลงแล้ว เชิญคุณหนูทุกท่านลงจากเวทีก่อน การแข่งขันลำดับต่อไปคือการวาดภาพ”
หลินเมิ่งหวันยิ้ม มองไปที่หนานมู่ชิงและกล่าวว่า “คุณหนูหนาน ต้องขอตัวก่อน ข้าสมัครเข้าร่วมการแข่งขันวาดภาพไว้ ต้องลงไปเตรียมตัวแล้ว หากเจ้าอยากจะแข่งขันกับข้า ก็รีบไปสมัคร มิเช่นนั้น......ข้าจะสงสัยว่าเจ้าไม่กล้าแข่งกับข้า”
พูดจบ หลินเมิ่งหวันก็ไม่รอให้หนานมู่ชิงโต้ตอบ นางกางแขนทั้งสองข้าง และกระโดดจากเวทีลงไปด้านข้างของฉู่โม่หยวน
ผู้คนอุทานด้วยความตกใจ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
หลังจากหลายปี ผู้คนล้วนไม่อาจลืมท่าทางในการเหาะเหินของหลินเมิ่งหวันได้
เมื่อเห็นร่างของหลินเมิ่งหวันเหาะ ฉู่โม่หยวนก็ใจเต้นผิดจังหวะโดยไม่รู้ตัว
เขาลุกขึ้นและรับหลินเมิ่งหวันเข้ามาไว้ในอ้อมแขน
“หึงหรือ?” หลินเมิ่งหวันมองไปที่ฉู่โม่หยวน และพูดอย่างจะยิ้มก็ไม่ยิ้ม
แก้มของฉู่โม่หยวนร้อนผ่าว แต่ก็เม้มริมฝีปากและแสร้งทำเป็นไม่สะทกสะท้าน หยิบถ้วยชาบนโต๊ะขึ้นมาและยื่นให้หลินเมิ่งหวัน
หลินเมิ่งหวันยิ้มและหยิบถ้วยชามาดื่มรวดเดียวหมด
หนานมู่ชิงที่อยู่บนเวทีมองดูความรักลึกซึ้งของหลินเมิ่งหวันกับฉู่โม่หยวน และเกือบจะกัดฟัน
หลินเมิ่งหวันมีดีอะไร? !
ทำไมฉู่โม่หยวนถึงได้สนใจนางมากขนาดนี้? !
วันนี้นางต้องทำให้ฉู่โม่หยวนเห็นอย่างชัดเจนว่านางเป็นผู้หญิงที่มีความสามารถเป็นอันดับหนึ่งในเมืองหลวง และนางเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่คู่ควรจะเป็นผู้หญิงของฉู่โม่หยวน!