บทที่ 197 ต่อว่าลุค ครอว์ฟอร์ด

ไม่รู้ว่าเบียงก้าไปอยู่ที่ไหน

ซาเวียร์อาจไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดเช่นไรกับเขา แต่เขาไม่อยากถูกพนักงานบริษัท ที คอร์เปอเรชั่นหัวเราะเยาะเอา

เขาออกจากเมืองไปเพราะไม่อยากให้ตัวเองดูสิ้นหวังกับการไล่ตามเบียงก้า

วอลเตอร์เก็บหนังสือสัญญาการหย่าร้างและปากกาเซ็นชื่อกลับเข้าไปในกระเป๋าเอกสารของตัวเอง

จากนั้นเขาก็ไปที่รถและขับตาม "จำเลย" ในคดีหย่าร้างออกไปจากเมือง

ขณะที่เขาขับรถ วอลเตอร์ดื่มเครื่องดื่มชูกำลัง นี่เป็นครั้งแรกในรอบเกือบ 30 ปีในชีวิตของเขาที่เขาต้องตามหาตัวจำเลยด้วยตัวเอง

คงไม่มีใครชอบวิธีนี้

พูดก็พูดเถอะ เขาไม่สนใจพวกคดีการหย่าร้างพวกนี้หรอกถ้ามันไม่ใช่ปัญหาของพวกมหาเศรษฐี!

หลังจากที่รถออกไปแล้ว เพื่อนร่วมงานชั้นบนก็เริ่มคุยกัน

ประตูห้องของพวกเขาเปิดอยู่ ขณะที่โจกำลังแจกจ่ายน้ำดื่มบรรจุขวดที่ซื้อจากร้านขายของชำในหมู่เพื่อนร่วมงานหญิง เขาได้ยินคนหนึ่งในนั้นพูดว่า "เหลือเชื่อจริง ๆ แม้แต่วอลเตอร์ ลองก็ยังอยู่ที่นี่"

“เขามาที่นี่ทำไมล่ะ?” เพื่อนร่วมงานอีกคนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“จะทำไมอีกล่ะ ฉันได้ยินมาว่าวอลเตอร์ ลองกับสามีเจ้าของรถคาเยนน์ของเบียงก้าออกจากห้องของเธอทีละคน วอลเตอร์พูดเกี่ยวกับข้อตกลงการหย่าร้าง และสามีเจ้าของรถคาเยนน์ของเบียงก้าก็แบบว่า 'ผมไม่เคยตกลงที่จะหย่า ผมไม่เคยแม้แต่คิดเรื่องนี้ด้วยซ้ำ'"

'มันชัดเจนว่า เบียงก้าต้องการการหย่าร้าง…’

'หากแต่ชายที่ขับรถคาเยนน์ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องผู้มีข่าวลือของเจ้านายไม่ต้องการหย่า…’

'ถ้าเป็นอย่างนั้น เบียงก้าต้องเป็นจ้างวอลเตอร์ ลอง เพื่อเจรจากับสามีของเธอแน่'

มือของโจที่ถือกระป๋องกระทิงแดงค้างเติ่งกลางอากาศ

"เบียงก้าจากแผนกออกแบบเป็นใครกัน? ใครจะจ้างวอลเตอร์ ลองได้ถ้าพวกเขาไม่มีเงิน นั่น วอลเตอร์ ลอง ทนายชื่อดังเชียวนะ ไม่ใช่ทนายความจากบริษัทข้างถนน"

ถึงแม้ว่าเบียงก้าจะมีเงิน แต่เธอก็ไม่ได้มีหน้ามีตาในสังคมเสียหน่อย

"ฉันก็ไม่รู้สิ" เพื่อนร่วมงานยักไหล่

ในขณะเดียวกันนั้น เบียงก้ายืนอยู่หน้าบ้านของคุณปู่

ก่อนไปที่เมืองเล็ก ๆ เบียงก้าไปเยี่ยมคุณปู่ เธอเตือนให้เขารับประทานยาอย่างสม่ำเสมอและพักผ่อนให้มาก ๆ

ปู่บอกกับเธอว่าเธอควรตั้งใจทำงาน อย่าเอาแต่คิดถึงเขาตลอดเวลา จริงอยู่ที่ความทะเยอทะยานเป็นเรื่องที่ดี แต่ก็อย่าทำงานหนักเกินไป

ก่อนที่เบียงก้าจะจากมา เธอขอกุญแจบ้านหลังนี้จากปู่

ขณะที่ซาเวียร์กำลังนอนหลับอยู่ในห้องพัก เบียงก้าได้รับข้อความจากวอลเตอร์ ลอง

วอลเตอร์รู้เพียงพื้นที่ทั่วไปจากตำแหน่งที่ให้ไว้เท่านั้น เขาไม่รู้ว่าเบียงก้าและซาเวียร์อยู่ที่ห้องไหน

เบียงก้าลุกขึ้นอย่างระมัดระวังโดยไม่ปลุกเซเวียร์ แล้วลงมาพบกับวอลเตอร์ที่สนามหญ้าหน้าบ้าน

หลังจากให้หมายเลขห้องแก่เขาแล้ว วอลเตอร์บอกกับเบียงก้าว่าให้เธอปล่อยให้เขาจัดการเรื่องที่เหลือเอง เขายังแนะนำให้เธออยู่ห่างจากห้องในตอนนี้ เผื่อว่าซาเวียร์จะโกรธจัด

สำหรับเพื่อนร่วมงานของเธอที่บริษัท ที คอร์ปอเรชั่นนั้น เมืองเล็ก ๆ สกปรก ๆ นี่ไม่มีอะไรเลย เธอเข้าใจความรู้สึกของพวกเขาดี เพราะพวกเขาโตกันมาเมืองใหญ่

เบียงก้าแตกต่างออกไป เธอเคยอยู่ในที่ที่สภาพแย่กว่านี้ ยิ่งไปกว่านั้น "เมืองเล็ก ๆ สกปรก ๆ"แห่งนี้มีความหมายพิเศษกับเธอ

เธอหยิบกุญแจออกมาเปิดประตูเหล็กที่หนักและผุพัง แล้วก้าวเข้าไปในบริเวณหน้าบ้านเก่า

บริเวณที่ถูกทิ้งร้างนี้มีความทรงจำมากมายในวัยเด็กและวัยเยาว์ของเบียงก้า

เมื่อเธออายุได้หกขวบ ปู่ของเธอเลี้ยงห่าน

พวกเขาเลี้ยงห่านด้วยหญ้าเป็นอาหาร ปู่ของเธอใช้มีดหั่นหญ้าสดเป็นชิ้นเล็ก ๆ บนก้อนหิน และเธอจะวางหญ้าที่สับแล้วลงในกะละมังของห่าน

เธอเคยถามคุณปู่มาก่อนว่า “คุณปู่คะ แม่ไม่มาเยี่ยมหนูหลายปีแล้ว แล้วถ้าหนูเห็นเธอที่ถนนตอนที่หนูกลับมาจากโรงเรียน แล้วแม่จำหนูไม่ได้ล่ะ?”