บทที่ 80 บีกำลังจะแต่งงาน

หลังจากหายจากอาการไอที่รุนแรง เควินพูดต่อ “ลูกลาหยุดสักสองวันได้ไหม... ไปเยี่ยมบ้านหลังเก่าของปู่ที่มณฑลเจียงซีกัน? แม่ของมาลีเองน่าจะอยู่ที่นั่นด้วย…”

“ปู่เหรอคะ?” เบียงก้ารู้สึกประหลาดใจ

‘ปู่ไม่ได้ไปญี่ปุ่นกับป้าอย่างนั้นเหรอ? ปู่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?’

เควินกุมมือของลูกเขาเพราะเกรงว่าเธอจะโกรธ เขาไอและพูดกับเธออย่างเหนื่อยอ่อน หลังจากที่บอกทุกอย่างแก่ลูก แพทย์ก็เดินเข้ามาพอดี

แพทย์มาที่นี่เพื่อเฝ้าติดตามอาการและตรวจร่างกายแต่ละวัน

“พ่อคะ หนูไปก่อนนะคะ” เบียงก้ากล่าว

เควินพยักหน้ารับ

เบียงก้าจมอยู่กับความคิดของตัวเอง เธอพยายามแยกแยะเรื่องที่พ่อพูดเกี่ยวกับปู่ ในตอนที่เธอเดินออกจากโรงพยาบาล

ในวอร์ดผู้ป่วย เควินเหยียดแขนออกให้แพทย์เจาะเลือดในขณะที่มืออีกข้างกำลังรับโทรศัพท์

“สวัสดีครับ ผมเควิน” เควินใจจดใจจ่ออยู่กับเข็มที่ติดอยู่ที่แขนจึงไม่เห็นว่าใครเป็นคนโทรมา

น้ำเสียงของอลิสันแหบแห้งราวกับขาดน้ำมาหลายวัน “ลูกสาวคุณชื่ออะไร?”

“ทำไมคุณต้องถามด้วยล่ะ?” น้ำเสียงของเควินเปลี่ยนไป

ในตอนที่เธอเอ่ยถาม เควินรู้สึกโกรธขึ้นมาทันทีที่เขาตระหนักได้ว่าคนไร้มารยาทที่โทรมาคือ อลิสัน!

ตั้งแต่เล็กจนโต อลิสันที่เป็นแม่ไม่เคยถามชื่อของลูกตัวเองเลยสักครั้ง!

“หยุดไร้สาระแล้วตอบฉันมา!” อลิสันตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

“เบียงก้า เรย์นไง ชื่อเบียงก้าที่แปลว่าสีขาว เพราะฉันอยากให้ลูกสาวโตมาอย่างบริสุทธิ์ ขาวสะอาด ไม่เหมือนเธอ! เธอมันผู้หญิงสกปรกโสโครก!” หลังจากเควินด่าอลิสัน เขาก็อ้าปากค้างเพื่อหายใจ “ตอนนี้เธอมีแผนจะทำอะไรก็ว่ามา?!”

ณ คฤหาสน์ครอว์ฟอร์ด

โทรศัพท์ในมือของอลิสันร่วงลงจากมือที่จู่ ๆ ก็ไร้เรี่ยวแรงของเธอ

โทรศัพท์นั้นร่วงลงไปบนพื้น

‘เบียงก้า’

เควินบอกว่าชื่อของลูกสาวเขาคือเบียงก้า

ทั้งหมดนี่เป็นแผนการแก้แค้นแม่ตัวเองของเบียงก้ารึเปล่า?

‘เธอวางแผนการเยี่ยมไว้ล่วงหน้าหรือไม่?’

อลิสันหัวเราะออกมา ‘เบียงก้าอายุแค่ 24 ปี แต่ดูเหมือนว่าใบหน้าใสซื่อของเธอจะไม่ใช่สิ่งที่เธอเป็นสินะ! เธอกำลังหลอกเราทั้งคู่! ’

...

ลุคตื่นขึ้นในตอนที่ได้รับสายของเบียงก้าในตอนเช้าตรู่

“ขอโทษค่ะ แต่ฉันสัญญาว่าจะไปทำอาหารเช้าให้พวกคุณ ดูเหมือนฉันจะยุ่งนิดหน่อยและไปไม่ได้แล้ว คุณช่วยบอกลานี่กับเรนนี่แทนฉันทีได้ไหมคะ?” หลังจากที่เธอพูด เธอก็วางสายไป

หัวหน้าแผนกยังไม่มาที่ทำงาน ดังนั้น เบียงก้าจึงต้องโทรไปแจ้งเรื่องการลาหยุดของเธอ

เมื่อเธอนึกไปถึงปู่ที่เธอไม่ได้เจอหน้ามากว่าห้าปี มือของเธอก็สั่นเทาขึ้น น้ำตาไหลออกมาโดยไร้สัญญาณเตือน ชายชราวัย 70 เศษที่สุขภาพไม่ดีนักต้องอาศัยอยู่ที่บ้านนอกนั่นคนเดียว

ปู่ชุบเลี้ยงเธอมาตั้งแต่แบเบาะ

เขาเป็นคนที่ใกล้ชิดกับเธอที่สุด ใกล้ชิดเสียยิ่งกว่าพ่อของเธอด้วยซ้ำไป

ในทางกลับบ้านเช่า เธอโทรไปแจ้งสาเหตุการลาหยุดของตัวเองอยู่หลายครั้ง เธอแจ้งแก่หัวหน้าแผนกของตัวเองให้ทราบถึงเหตุผลเช่นเดียวกับที่บอกซูซึ่งเป็นหัวหน้าทีมของเธอให้ทราบเช่นกัน ในท้ายที่สุด เธอบอกนีน่าว่าเธอจะไม่กลับไปนอนที่บ้านในคืนนี้และจะไม่อยู่ไปอีกสองสามวันด้วย

ในตอนที่ลุคโทรหาเบียงก้า เธอกำลังติดสายอยู่กับคนอื่น

เบียงก้าซื้อตั๋วรถไฟความเร็วสูงผ่านโทรศัพท์มือถือของตัวเอง และเลือกซื้อตั๋วขบวนพิเศษ

เธอกุลีกุจอเก็บเสื้อผ้าและของใช้ประจำวัน ก่อนจะรีบออกจากบ้านไป

เมื่อไม่กี่ปีก่อน ป้าของเธอพาปู่ไปอยู่ด้วยเพราะปู่ไม่อยากมาอยู่กับพ่อของเธอ เพราะปู่เข้ากับเจนนิเฟอร์ที่เป็นลูกสะใภ้คนใหม่ไม่ได้ ชายชรานั้นกังวลว่าถ้าหากเขาต้องใช้ชีวิตร่วมกับเจนนิเฟอร์ อายุขัยของตัวเองอาจจะสั้นลง