บทที่ 89 เขาจะหยุดได้อย่างไร

ลุคบอกไม่ได้ว่าเบียงก้ากำลังคิดอะไรอยู่ ความรู้สึกนั้นจึงทำให้เขาตื่นตระหนก เขาเองก็หวังว่าเขาจะได้รู้ความรู้สึกของอีกฝ่ายว่าเธอคิดอย่างไรในความสัมพันธ์นี้

“มานี่” เขาพูดคำสองคำนั้นอย่างแผ่วเบาในขณะที่เขาดึงเธอเข้ามากอด

ทันทีที่มือใหญ่ของชายผู้นั้นแตะเข้าที่แผ่นหลังของเธอ เธอก็สั่นสะท้านในทันใด นิ้วของเขาร้อนรุ่มราวกับว่าผิวของเธอกำลังถูกแผดเผา

“กอดฉันไม่ได้นะ...” เบียงก้าพูดด้วยเสียงที่แหบแห้ง

ผู้หญิงในอ้อมแขนของเขาหมดเรี่ยวแรงที่จะต้านทาน

ลุคโอบกอดเธอแน่นยิ่งขึ้น ริมฝีปากบาง ๆ ของเขาแตะที่หน้าผากของเธอและเลื่อนลงมาผ่านแก้มของเธอจนมาถึงที่ริมฝีปากของเธอ…

เมื่อริมฝีปากทั้งสองสัมผัสกัน เบียงก้ารีบปฏิเสธการกระทำของเขาทันที

ลุคหยุดการเคลื่อนไหวในขณะที่ร่างกายของเขาแข็งทื่อ เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่เร่าร้อนของเขาที่ริมฝีปากของเธอ

“ถ้าคุณยังทำแบบนี้อีก ฉันจะหายไปจากคุณตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป” เบียงก้ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

เธอไม่มีทางเลือกอื่น

ลุคถูกบังคับให้ระงับความหลงใหลและความรักที่เขามีต่อเธอ เขาหลับตาลงอย่างอดทน

เธอไม่ได้ให้โอกาสเขาพูดด้วยซ้ำ

เขาเป็นผู้นำและมีความเด็ดเดี่ยวอยู่เสมอ เขาแข็งแกร่งและไร้ความปรานีมาโดยตลอด เขาต้องการครอบครองโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาอยู่ต่อหน้าผู้หญิงที่เขารักอย่างบ้าคลั่ง แต่ในตอนนี้เธอกำลังขอให้เขาหยุด

แล้วเขาจะหยุดได้อย่างไร!

...

ณ คฤหาสน์ครอว์ฟอร์ด

เมื่อบลองช์เห็นพ่อกลับมา เขาก็เดินตามพ่อที่สูงสง่าและขายาวของเขาไปในขณะที่เขาย้ำเตือนพ่อของเขาว่า “พ่ออย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้กับเรนนี่และผมนะครับ พ่อบอกว่าจะพาเราไปดูหนังในวันพรุ่งนี้ด้วย”

ลุคไม่ได้พูดอะไรในขณะที่เขาเดินกลับไปที่ห้องนอนของเขา

บลองช์มองดูพ่อของเขาเดินเข้าห้องไปและตรงไปยังห้องน้ำ ใบหน้าของเขาดูไม่ค่อยดี ดังนั้นเด็กชายจึงไม่กล้าถามอะไรอีก

วันต่อมา

เรนนี่กระโดดขึ้นรถอย่างตื่นเต้น ในขณะที่บลองช์เดินตามเธอเข้าไปในรถ

บลองช์เหลือบมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ที่เบาะหลังอย่างเงียบ ๆ ในตอนแรกเขาต้องการจะถามพ่อของเขาว่า หลังจากที่ดูหนังจบแล้วพวกเขาจะทานอาหารกลางวันนอกบ้านหรือจะกลับไปทานอาหารที่บ้าน

ภายในรถ มีเด็กสองคนและชายหนุ่ม

ในขณะที่คนขับรถกำลังขับรถต่อไป

บลองช์ไม่พอใจกับเหตุการณ์ในวันนี้มาก เมื่อเขาคิดว่าพ่อของเขาควรจะเป็นคนขับรถและควรจะมีเพียงแค่พวกเขาพ่อลูกเท่านั้น แต่ในตอนนี้คนขับรถก็มากับพวกเขาด้วย ดังนั้น บลองช์จึงรู้สึกว่าพวกเขาค่อนข้างห่างเหินถึงแม้ว่าพวกเขาจะนั่งใกล้กันก็ตาม

บลองช์ไม่เข้าใจโลกของผู้ชายในวัยทำงานและไม่รู้ว่าพ่อของเขากำลังเผชิญหน้ากับอะไรอยู่ที่ทำให้เขาดูไม่สดใสร่าเริง

คนขับรถถามว่า “คุณครอว์ฟอร์ดครับ คุณจะให้ผมพาไปที่โรงหนังสาขาไหนครับ?”

บลองช์เหลือบมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านข้าง

"เช็คดูว่าเราจองเอาไว้ที่ไหน” ลุคตอบในขณะที่แสดงท่าทีราวกับว่าเขาเพิ่งจะจำได้ว่าพวกเขากำลังจะไปดูหนังกัน

คนขับรถตรวจสอบการจองตั๋วภาพยนตร์

เรนนี่ยังคงฮัมเพลงและร้องเพลงต่อไปอย่างไร้เดียงสาในขณะที่บลองช์เริ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย ใบหน้าของเด็กชายมืดมนลง เขามีเรื่องที่เขาต้องการจะพูดกับพ่อของเขาอีกมากมาย โดยเฉพาะการกระทำของพ่อเขาในตอนนี้

เมื่อได้รับคำสั่ง คนขับรถไม่ได้ตรวจสอบประเภทภาพยนตร์อย่างระมัดระวัง เขาเห็นเพียงแค่ชื่อภาพยนตร์ในขณะที่เขารีบกดเข้าไปดูที่อยู่ของโรงภาพยนตร์

ที คอร์ปอเรชั่นมีอุตสาหกรรมนับไม่ถ้วนที่อยู่ภายใต้การบริหารจัดการ ซึ่งรวมไปถึงโรงภาพยนตร์รายใหญ่ด้วย

เมื่อมาถึงยังโรงภาพยนตร์ภายในศูนย์การค้าแล้ว ผู้จัดการก็ออกมาต้อนรับพวกเขาเป็นการส่วนตัว