บทที่ 0075

ทหารหลายคนที่เดินอยู่ข้างหน้าชักดาบที่เอวออกมาทันที ท่านเสนาบดีที่อยู่ในรถม้าก็เปิดม่านรถออก

"เกิดเรื่องขนาดนี้แล้วยังจะหยุดอีก? ไม่ใช่ให้พวกเองรีบเดินทางเหรอ…"

ก่อนที่จะพูดจบ ทันใดนั้นก็เห็นคนที่อยู่ตรงหน้าอย่างชัดเจน เขาจึงขมวดคิ้ว "เองคือ สาวใช้ข้างกายอ๋องชาง?"

"ข้าน้อยเอง! ท่านเสนาบดี ท่านอ๋องของข้าน้อยได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอให้ท่านเสนาบดีช่วยพาท่านอ๋องกลับจวนโดยเร็วที่สุด!"

หลังจากฟังคำพูดของหลิ่วเซิงเซิงแล้ว ท่านเสนาบดีก็ตกใจ: "มีข่าวเกี่ยวกับอ๋องชางแล้ว?"

ในช่วงสองวันนับตั้งแต่อ๋องชางหายตัวไป เมืองหลวงทั้งหมดก็ตกอยู่ในความสับสนวุ่นวาย แม้แต่ฮ่องเต้เองยังสั่งให้ส่งคนจำนวนมากไปตามหาเขา ตอนนี้ในที่สุดก็มีข่าวแล้ว?

ท่านเสนาบดีลงจากรถม้าด้วยความตื่นเต้นและพาคนไปที่ในซอย

ตอนที่เห็นหนานมู่เจ๋อ ท่านเสนาบดีก็ตื่นเต้นมากจนน้ำตาไหล "ท่านอ๋องของข้า เกิดอะไรขึ้นกันแน่? เขากลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง?"

เมื่อเห็นท่านเสนาบดีดูกังวลมาก หลิ่วเซิงเซิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดูเหมือนว่าเขาจะยังเชื่อถือได้

"สิ่งที่เกิดขึ้นมันซับซ้อนมาก ขากลับ ข้าน้อยจะอธิบายให้ท่านเสนาบดีฟังอย่างละเอียด สิ่งที่สําคัญที่สุดในตอนนี้คือ..."

ไม่รอให้หลิ่วเซิงเซิงพูดจบท่านเสนาบดีก็ให้คนประคองหนานมู่เจ๋อขึ้นรถม้าอย่างระมัดระวังแล้ว "ไป กลับจวน!"

หลิ่วเซิงเซิงรีบไล่ตามไป "ท่านเสนาบดี ข้างนอกยังมีคนไล่ล่าท่านอ๋องอีกเยอะ จวนอ๋องชางจึงเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด!"

"จวนอ๋องชางยังห่างไกลจากที่นี่อีกมาก เองคิดว่าท่านอ๋องจะรอนานขนาดนั้นได้เหรอ? ทําให้ท่านอ๋องได้รับบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ คนใช้อย่างพวกเองดูแลเขากันยังไง?"

หลิ่วเซิงเซิงยังคงอยากจะพูด แต่รถม้าก็หายไปอย่างรวดเร็ว

พวกเขาไม่สนใจความเป็นความตายของหลิ่วเซิงเซิงเลยด้วยซ้ำ มีเพียงองครักษ์สองคนคุ้มกันเธออยู่ข้าง ๆ และให้เธอตามกลับไป

หลิ่วเซิงเซิงแค่อยากหาเตียงขนาดใหญ่แล้วนอน แต่ไม่ว่าเธอจะเหนื่อยแค่ไหนเธอก็นอนไม่หลับ เธอต้องเห็นว่าหนานมู่เจ๋อไม่เป็นไรถึงจะวางใจ