บทที่ 0111

อี้โจวก็เป็นคนที่แข็งข้อเช่นกัน เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าปฏิเสธที่จะช่วยเหลือ เขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีกต่อไป จึงลุกขึ้นยืนและวางแผนที่จะออกไป

แต่มู่ชิงชิงอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "เดี๋ยวก่อน"

หลิ่วเซิงเซิงขมวดคิ้ว "อาชิง แก๊งอู่ชิวได้รุกรานผู้คนมากเกินไปแล้วในตอนนี้... "

"ข้ารู้ ข้าไม่มีความตั้งใจที่จะช่วยเหลือคนแก๊งอู่ชิว"

มู่ชิงชิงกัดริมฝีปากของเธอแล้วพูดว่า "แต่ถ้าพวกเขาไม่ได้มาจากแก๊งอู่ชิวล่ะ?"

หลังจากฟังคำพูดของมู่ชิงชิงแล้ว หลิ่วเซิงเซิงก็เข้าใจทันทีว่าเธอหมายถึงอะไร จากนั้นมองไปที่พี่น้องสองคนแล้วพูดว่า "ยังไงตอนนี้แก๊งอู่ชิวก็ไม่ไหวแล้ว ถ้าพวกเจ้ายอมถอนตัวออกจากแก๊งอู่ชิว กลายเป็นคนธรรมดา พวกเราสามารถหาวิธีให้พวกเจ้าได้"

อี้โจวเงียบไปครู่หนึ่ง แต่อี้เฉินกล่าวว่า "พี่น้องของเราอยู่ในยุทธภพมาหลายปีแล้วและเป็นคนของยุทธภพนี้มานานแล้ว เจ้าต้องการลบเราสองคนออกจากแก๊งอู่ชิวด้วยประโยคเดียว เจ้าคิดว่ามันเป็นไปได้เหรอ?"

อี้โจวถอนหายใจ "ข้าน้อยน้อมรับความหวังดีของทั้งสองท่าน แต่ ข้าน้อยชินกับองค์กรมานานแล้ว..."

"ก็แค่องค์กรเท่านั้น ต้องทำแบบนี้เหรอ? ที่แย่ที่สุดข้าก็ตั้งชื่อให้ใหม่ ในเมื่อมู่เหยียนซีก็ไม่อยู่แล้ว และชื่อแก๊งอู่ชิวก็ไม่เพาะ เรียกหอหลิ่วฟางยังจะดีกว่า"

หลิ่วเซิงเซิงพูดพลางนั่งรินน้ําให้ตัวเองแก้วหนึ่ง "ถ้าพวกเจ้าคิดว่าได้ ต่อไปก็เปลี่ยนชื่อ ถ้าคิดว่าไม่ได้ ตอนนี้ก็รีบออกไปเถอะ พวกเราไม่สามารถช่วยเหลือคนแก๊งอู่ชิวได้"

"หอหลิ่วฟาง…"

อี้โจวพึมพำกับตัวเองไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

อี้เฉินมองไปที่มู่ชิงชิง "คุณหนูชิงชิงคิดว่าไง?"

มู่ชิงชิงเดินไปหาหลิ่วเซิงเซิง "พวกเจ้าอย่าถามข้า ข้าไม่ใช่คนที่เหมาะมีแก๊ง ความคิดนี้มาจากเซินเอ๋อ พวกเจ้าถามเธอเถอะ"

อี้โจวกล่าวว่า "คุณหนูชิงชิง พวกเราทุกคนรู้จักนิสัยของท่านดี การเดินทางครั้งนี้ตั้งใจที่จะติดตามท่านจริง ๆ ..."

"พวกเจ้าไม่สามารถติดตามข้าได้ เนื่องจากสถานการณ์ปัจจุบันของพวกเจ้า ข้าไม่สามารถปกป้องพวกเจ้าได้เลย ติดตามเซินเอ๋อดีกว่า เธอสามารถปกป้องพวกเจ้าได้"