บทที่ 0179

ตอนเธอถูกนำตัวไปที่คุกก่อนหน้านี้ เธอพบว่ามีผู้คุมหลายคนอยู่ในห้องขัง แต่ในเวลากลางคืนผู้คุมจะอ่อนแอเล็กน้อย

มีหลายห้องขังในคุก แต่ไม่ใช่ทุกห้องที่ได้รับการปกป้องโดยผู้คุมโดยเฉพาะ ผู้คุมทุกคนจะง่วงนอนในตอนกลางคืนดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะทำการลอบโจมตี

เมื่อคิดเช่นนี้ หลิ่วเซิงเซิงก็ลงจากรถม้าอย่างเงียบ ๆ เธออ้อมยามอย่างเงียบ ๆ โดยใช้ประโยชน์จากความไม่เตรียมพร้อมของคนสองคน เธอจึงโยนแป้งจำนวนหนึ่งออกมา คนสองคนที่ประตูล้มลงอย่างเงียบ ๆ

หลิ่วเซิงเซิงบุกเข้าไปในคุกได้อย่างราบรื่นมาก เพื่อที่จะเข้าไปได้อย่างราบรื่น เธอยังถอดเสื้อผ้าของผู้คุมออก สวมมัน แล้วเดินเข้าไปโดยก้มศีรษะลง

หลังจากเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็เห็นผู้คุมลาดตระเวนสองคน เมื่อเห็นว่าพวกเขากำลังเข้าใกล้ หลิ่วเซิงเซิงก็สะบัดนิ้ว และเข็มเงินสองเล่มก็เข้าไปวางยาพิษทั้งสองคน...

ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นมาก

ในไม่ช้าหลิ่วเซิงเซิงก็พบเสี่ยวถังและหากุญแจจากผู้คุม หลังจากเปิดประตูคุกแล้วก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อคลายเสี่ยวถังทันที

ในขณะนี้เสี่ยวถังกำลังจะตายแล้ว เมื่อเธอเห็นใครมาช่วยตัวเอง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา แต่เธอก็ไม่สามารถส่งเสียงได้

เมื่อเห็นแบบนี้ หลิ่วเซิงเซิงก็อุ้มเธอไว้บนหลังโดยตรง และตอนนี้เธอแค่ต้องออกจากห้องขังก็ประสบความสำเร็จ!

ในเวลาเดียวกัน

หนานลั่วเฉินและหนานเทียนเดินมาไกลมากแล้ว และพวกเขาก็พูดคุยกันตลอดทาง

ทันใดนั้นหนานเทียนก็ถามว่า "ได้ยินมาว่าเจ้าพักอยู่ในจวนอ๋องชางหนึ่งวันหนึ่งคืน เจ้าคงเพิ่งกลับมาที่วังใช่ไหม? ทำไมเจ้าถึงรู้ว่าข้าอยู่นอกคุกทันทีที่เจ้ากลับมาที่พระราชวัง?"

หนานลั่วเฉินตกตะลึงกับคำถาม "เสด็จพี่พูดอะไร? ท่านและข้ามีความสัมพันธ์ที่ดี ถึงขนาดที่ข้าถามข่าวเกี่ยวกับท่านทันทีที่กลับมา"

"เจ้าเอาแต่พูดว่าเรามีความสัมพันธ์ที่ดี แต่เมื่อเสด็จอาบุกเข้าไปในพระราชวังเพื่อจัดการกับข้า ก็ไม่ได้เห็นเจ้ากลับมา ถ้าเจ้าไปที่จวนอ๋องชางเพื่อเฝ้าเสด็จอา ตอนนั้นเสด็จอาเข้ามาในวังแล้ว ทำไมเจ้ายังอยู่ที่จวนอ๋องชาง?"