บทที่ 0258

ในเวลาเดียวกัน ชายชุดดำสองคนที่กำลังรบขวางอาสิงก็วิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว...

อาสิงต้องการไล่ตาม แต่ก็กลัวว่าหลิ่วเซิงเซิงจะตกอยู่ในอันตราย ดังนั้นจึงทำได้แค่วิ่งไปหาหลิ่วเซิงเซิงอย่างเร่งรีบ "พระชายา ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

หลิ่วเซิงเซิงกำลังจะพูด ก็มีเสียงการต่อสู้เกิดขึ้นนอกประตูอีกครั้ง

ทั้งสองมองหน้ากันรีบวิ่งลงไปชั้นล่างแล้ววิ่งออกไป

ทันทีที่พวกเขาออกไป พวกเขาพบว่าชายชุดดำทั้งหมดถูกจัดการจนนอนอยู่ที่พื้น และมีรถม้าคันหนึ่งจอดอยู่บนถนนด้านนอกประตูอย่างเงียบ ๆ

หนานมู่เจ๋อยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เมื่ออาสิงเห็นดังนั้น ก็รีบคุกเข่าลงบนพื้นแล้วพูดว่า "ท่านอ๋อง!"

หนานมู่เจ๋อไม่ได้พูดอะไร แต่เป็นเสี่ยวเจียงที่โกรธ "พระชายา ทำไมพวกท่านถึงออกมาอีกแล้ว นักฆ่าเหล่านี้มาที่นี่เพราะะพวกท่านใช่ไหม? ทำไมพวกท่าน..."

"ท่านอ๋องขอประทานอภัย! องค์หญิงเป็นคนเชิญพระชายาออกมา องค์หญิงแสร้งทำเป็นขอคืนดี นักฆ่าเหล่านี้ต้องถูกองค์หญิงส่งมาแน่ ๆ!"

อาสิงกล่าวอย่างไม่อดทน

หลิ่วเซิงเซิงกำหมัดแน่น "ทำไมพวกเจ้าถึงฆ่านักฆ่าเหล่านี้จนหมด?"

เสี่ยวเจียงยังคงต้องการพูด แต่หนานมู่เจ๋อจับมือเธออย่างเศร้าโศกแล้วดึงเธอขึ้นรถม้าโดยตรง

เสี่ยวเจียงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตั้งคำถามกับอาสิง

อาสิงก้มหน้าลง "ดูเหมือนว่าเสี่ยวเอ้อในหอชมดอกไม้ จะถูกติดสินบน มีบางอย่างผิดปกติกับชาที่พวกเขาเอามาให้ พระชายาผล็อยหลับไปหลังจากดื่มมัน โชคดีที่เธอตื่นทันเวลาจึงไม่มีอะไรเกิดขึ้น..."

"เจ้ารู้อยู่แล้วว่าองค์หญิงมีแค้นต้องชำระ ทำไมไม่ห้ามพระชายาไว้?"