บทที่ 0300

อี้โจวเกลียดความไม่รู้จักตัวเอง และพูดว่า "เขาไม่รู้เรื่องจริง ๆ กลัวว่าท่านจะไม่เห็นด้วย ถือโอกาสท่านกลับห้องแล้วแอบออกไป เรอเขากลับมาแล้ว ข้าจะจัดการเขาอย่างแน่นอน แต่..."

"ข้าเข้าใจแล้ว"

หลิ่วเซิงเซิงปวดหัว อี้เฉินคนนี้ชอบทำให้คนอื่นเป็นห่วงจริง ๆ "เจ้ารู้ไหมว่าเขาไปทางไหน?"

อี้โจวพยักหน้า "น่าจะยังไปได้ไม่ไกล"

"งั้นก็ไปด้วยกัน นำทาง"

อี้โจวกระโดดขึ้นไปบนหลังคาด้วยวิชาตัวเบา หลิ่วเซิงเซิงก็เดินตามหลังเขาไปอย่างใกล้ชิด ก็ไม่ช้าไปกว่าเขาเลย

เมื่อเห็นว่าวิชาตัวเบาของเธอเก่งมาก อี้โจวก็แอบชื่นชม ยังคงจำได้ว่าหลิ่วเซิงเซิงไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องวิชาตัวเบามากนักในตอนแรก แต่ตอนนี้ หลังจากนั้นเพียงไม่กี่เดือน เธอก็มีความเชี่ยวชาญในเรื่องนี้...

พวกเขาใช้วิชาตัวเบาตลอดทางเพื่อออกจากเจียงเฉิงและใช้เวลานานบนเส้นทางนอกเมือง จนถึงเที่ยงคืน พวกเขายังคงตามอี้เฉินไม่ทัน

กลางคืนมืดและลมแรง พวกเขาเกือบจะหลงทางแล้ว ตามหาทั้งคืนเหมือนแมลงวันไม่มีหัว จนกระทั่งท้องฟ้าเริ่มสว่างแล้ว ในที่สุดพวกเขาก็หยุดที่ทะเลสาบแห่งหนึ่ง

"นี่คือจุดที่อี้เฉินพูดถึง ถ้าผู้หญิงคนนั้นถูกลักพาตัวมาที่นี่จริง ๆ เธอน่าจะอยู่ที่ทะเลสาบนี้"

เมื่อมองดูทะเลสาบที่ไม่มีที่สิ้นสุดตรงหน้าเธอ เปลือกตาของหลิ่วเซิงเซิงก็กระตุกขึ้น "ถ้าเจ้าไม่บอกว่ามันเป็นทะเลสาบ ข้าคงคิดว่าเราอยู่ที่ชายหาด"

อี้โจวกล่าวว่า "มันเป็นทะเลสาบ แต่น้ำของทะเลสาบนี้สามารถเชื่อมต่อกับทะเลได้จริง ๆ ลูกน้องบอกว่าพวกเขาพบว่าเด็ก ๆ เหล่านั้นหลายคนถูกลักพาตัวไปที่ทะเลสาบและในที่สุดก็ถูกเรือขนส่งออกไปอย่างเงียบ ๆ ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ทะเลสาบนี้ควรมีเรือจอดอยู่ถึงจะถูกต้อง"

"ลำนั้นเหรอ?"

หลิ่วเซิงเซิงชี้ไปที่จุดดำเล็ก ๆ ที่อยู่ไกลออกไป ซึ่งดูเหมือนเรือจริง ๆ

อี้โจวขมวดคิ้วและพูดว่า "ลองไปดูเถอะ ถ้าเป็นเรือจริง ๆ เจ้าหนุ่มนั่นหน้าจะไปที่นั่นแล้ว..."

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็พูดต่อว่า "มีข่าวลือว่ากองกําลังที่ลักพาตัวเด็กมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับหอฮัวจิ่ง ถ้าหอฮัวจิ่งเป็นคนที่ลักพาตัวเด็กจริง ๆ กลัวว่าสถานการณ์จะยุ่งยากเล็กน้อย"