บทที่ 0321

"ขอรับ..."

ในที่สุดจิ่งฉุนก็ลืมตาขึ้น "ได้ยินมาว่าท่านเจ้าเมืองยังไม่ตาย?"

เสี่ยวกงก้มหัวลงแล้วพูดว่า "ใช่ขอรับ ได้รับการช่วยเหลือจากขี้เหร่ ขี้เหร่ที่เรียกตัวเองว่าหมอเทวดาหลิ่ว และชื่อเสียงก็โด่งดังมาก..."

จิ่งฉุนหัวเราะเยาะ "ทุกวันนี้พวกแมวหมาก็กล้าเรียกตัวเองว่าหมอเทวดา ข้ารู้จักคนเพียงคนเดียวในโลกนี้ที่สามารถเรียกว่าหมอเทวดาได้"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ จู่ ๆ น้ำเสียงของจิ่งฉุนก็ดูเศร้าเล็กน้อย เขาหรี่ตาลงและมองดูผู้คนร้องเพลงและเต้นรำที่ชั้นล่าง ทุกคนหัวเราะและดื่ม แต่เขารู้สึกอ้างว้างเล็กน้อย

ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ตาย ตอนนี้อาจจะมาที่เจียงเฉิงด้วยใช่ไหม?

เธอชอบหนานมู่เจ๋อ ถ้าหนานมู่เจ๋อลงสนามรบจริง ๆ เธอจะมาด้วยใช่ไหม?

ไม่รู้ว่าทำไม พอคิดถึงเธอ หัวใจกลับปวดร้าว

เขาปิดหน้าอกของตัวเอง เป็นเวลานานกว่าจะสงบลงได้

เสี่ยวกงถอนหายใจ "นายท่าน เสี่ยวอู่สำนึกผิดแล้ว ก่อนหน้านี้เขาคุกเข่าอยู่นอกประตูท่านเป็นเวลาหนึ่งเดือน ตอนนี้ได้ยินว่าท่านมาที่นี่ เขาก็ตามมาด้วย การตัดสินใจโดยไม่ได้รับอนุญาตจากท่านมันไม่ถูกต้องจริง ๆ แต่เขาก็ทำเพื่อแผนของท่าน ท้ายที่สุดแล้วไม่มีเจตนาร้าย ท่านดูสิ..."

"ข้าไม่ต้องการคนแบบนั้น การอยู่กับคนที่ควบคุมไม่ได้มีแต่อันตรายที่ซ่อนอยู่เท่านั้น นั่นไม่ใช่ความภักดี มันคือความเย่อหยิ่ง ตอนนี้เขาเป็นอิสระแล้ว ไม่ว่าจะไปที่ไหนข้าก็จะไม่สนใจเขา ขอแค่อย่าปรากฏตัวต่อหน้าข้าก็พอ"

"นายท่าน เพียงเพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง..."

"ผู้หญิงคนหนึ่ง?"

จิ่งฉุนเยาะเย้ย "เป็นเพราะมีผู้หญิงคนนั้น ข้าจึงมีชีวิตอยู่ได้จนถึงตอนนี้!"

"ขอรับ..."

เสี่ยวกงก้มหัวลง

ก็เห็นทหารลับอีกคนหนึ่งเดินมาไม่ไกลนัก "นายท่าน มีงานเล็ก ๆ เกี่ยวข้องกับจวนเจ้าเมือง จะรับไหม?"