บทที่ 0325

ชาวบ้านนับหมื่นหลั่งไหลออกมาบนถนน และถนนที่ค่อนข้างกว้างขวางในวันปกติตอนนี้เต็มไปด้วยผู้คนและเกือบทั้งหมดวิ่งไปในทิศทางเดียว

เมื่อเห็นฉากนี้ อี้โจวก็พูดอย่างจริงจังว่า

"ถ้าไม่สามารถรักษาไว้ได้ ประตูเมืองจะถูกทำลาย กองทัพหนึ่งแสนนายจากหยุนตูจะรุกเข้ามาในเมือง บางทีพวกเขาอาจจะเผาและปล้นสะดม หรือโรคระบาดแพร่กระจ่าย หากพวกเขาจับเจ้าเมืองหรืออ๋องชางได้ก่อนที่กองกำลังเสริมจะมาถึง อาณาจักรเฟิงชิงจะตกอยู่ในอันตรายอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถจับอ๋องชางได้ โรคระบาดเข้ามาในเมือง เมืองเจียงเฉิงจจะก็สูญเสียเช่นกัน เบาที่สุดก็ปิดเมืองจัดการ"

หลังจากฟังคำพูดของอี้โจวแล้ว หลิ่วเซิงเซิงก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว "ไม่น่าแปลกใจเลยที่ทุกคนจะหนีออกข้างนอกไปหมด..."

"ดังนั้นพวกเราก็รีบไปกันเถอะ!"

หลิ่วเซิงเซิงยืนอยู่ที่นั่นอย่างว่างเปล่า เธอเห็นหญิงตั้งครรภ์วิ่งอย่างดุเดือดในฝูงชนพร้อมกับพุงโต หนึ่งในนั้นล้มลงกับพื้นโดยไม่ได้ตั้งใจ และสามีของเธอก็ผลักผู้คนรอบตัวเธอต่อไป

"อย่าเหยียบเธอนะ! พวกเจ้าหลีกทางหน่อย! ฮูหยิน รีบลุกขึ้นเร็ว!"

ชายชราที่ถือไม้ค้ำยันยืนอยู่ที่ประตูบ้าน มองทุกสิ่งอย่างว่างเปล่า

นอกจากนี้ยังมีผู้หญิงร้องไห้อย่างขมขื่นขณะอุ้มลูกของตัวเอง ตะโกนเสียงดังว่า "ถ้ารู้ก่อนหน้าคงหนีไปเร็วกว่านี้..."

สงครามเริ่มขึ้นแล้ว

ห่างออกไปไกลก็ได้ยินเสียงคนชนประตูเมืองและได้ยินทหารต่อสู้และตะโกน

แม้ว่าจะมองไม่เห็นฉากนั้น แต่แค่ฟังเสียงนั้นก็รู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้รุนแรงมาก

"หลีกทางหลีกทาง! ฮูหยินน้อยมาแล้ว! ทุกคนรีบลูกทาง!"

รถม้าคันหนึ่งปรากฏขึ้นที่ด้านหน้า โดยมีผู้ติดตามหลายสิบคนที่อยู่รอบรถม้า และในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงหน้าของหลิ่วเซิงเซิง

ถนนแน่นมากจนรถม้าต้องจอดกลางถนน

หรงหรงรีบโผล่หัวออกมา "รีบไปสิ! พวกเจ้าทำอะไรกันอยู่?"

"ตอบฮูหยิน ถนนข้างหน้าถูกขวางไว้..."

จากนั้นหรงหรงก็เห็นหลิ่วเซิงเซิงอยู่กลางถนน เธอกัดฟันแล้วพูดว่า "แม่นางไม่เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันเหรอ? ยังไม่หลีกทางอีก?"