บทที่ 108

เสียงประทัดดังขึ้นที่หน้าจวนซ่านเต๋อโหว เพื่อเฉลิมฉลองงานวิวาห์ของเฟิงอ๋องกับคุณหนูรองตระกูลฉิน เศษประทัดลอยไปมาในอากาศ ก่อนจะตกลงบนหลังคาและพื้นซึ่งถูกปกคลุมด้วยหิมะหนาเป็นชั้น ๆ สร้างความสวยแปลกตา เพิ่มความเป็นสิริมงคล

ประตูด้านหน้าของจวนถูกเปิดออกกว้าง แขวนประดับด้วยโคมไฟและผ้าไหมสีแดง บรรยากาศหน้าจวนมีแต่ความครึกครื้น ขณะที่ขบวนเจ้าบ่าวใกล้จะมาถึง

ภายในเรือนเหมยฮวาก็กำลังชุลมุนไม่ต่างกัน ฉินเจียวเยี่ยนนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ใบหน้าสวยหวานยกยิ้มอย่างพึงพอใจกับผลงานการแต่งหน้าของเสี่ยวหง และที่นางดีใจยิ่งกว่า คือ การได้แต่งหน้าในวันสำคัญด้วยเครื่องสำอางที่คุ้นเคย

อย่างไร วันนี้ นางก็ต้องเป็นเจ้าสาวที่งามที่สุดในเมืองหลวงอย่างแน่นอน

สายตาของฉินเจียวเยี่ยนมีแต่ความกระหยิ่มยิ้มย่องได้ใจ นางหันซ้ายหันขวาชื่นชมความงามของตนเองอย่างลำพอง ท่ามกลางการกลอกตามองบนของเสี่ยวหง

เจ้าจะแต่งหน้าสวยไปไย สุดท้ายก็ต้องคลุมหน้า ไม่มีผู้ใดเห็นอยู่ดี...

“หวีผมจนสุดปลาย หวีแรกได้คู่สมใจหมาย หวีสองได้ครองรักนิรันดร์กาล หวีสามให้ลูกหลานเต็มบ้าน หวีสี่ให้พบเจอแต่ผู้อุปถัมภ์ค้ำชู”

ฉินเยี่ยนฟางบรรจงหวีผมให้น้องสาวอย่างรักใคร่ ดวงตาทอประกายด้วยความรักและเอ็นดู ปราศจากความริษยาใด ๆ

“ขอบคุณเจ้าค่ะ พี่หญิง”

หลินซื่อเดินถือมงกุฎหงส์มาใกล้ “สวมมงกุฎหงส์ได้แล้ว ลูก ท่านอ๋องเสด็จมาถึงแล้ว”

มงกุฎหงส์ทำจากทองคำบริสุทธิ์ ประดับด้วยหยก อัญมณี และไข่มุก ใช้เส้นไหมทองในการถักทอและตกแต่งลายหงส์อย่างบรรจง แซมด้วยลายดอกเหมยที่นางชื่นชอบอย่างเอาใจใส่ เพราะส่วนใหญ่แล้ว จะนิยมใช้ดอกโบตั๋นกันมากกว่า

หลินซื่อใช้ผ้าไหมสีแดงปักลายมงคลคลุมเหนือมงกุฎหงส์บนศีรษะของฉินเจียวเยี่ยน จากนั้น จึงช่วยกันประคองฉินเจียวเยี่ยนออกจากเรือนเหมยฮวา

จางหมัวมัวรับหน้าที่ตรวจสอบรายการสินเดิมอีกครั้ง โดยมีชุนเถาและชุนหลิ่วคอยช่วยเหลือ ด้วยรายการสินเดิมหลายสิบหีบ รวมถึงสินสอดที่ฝ่ายชายมอบให้ ทั้งซ่านเต๋อโหวและหลินซื่อต่างก็ยกให้เป็นสินเดิมของเจ้าสาวทั้งสิ้น ทำให้ขบวนสินเดิมเจ้าสาวยาวนับสิบลี้

ฉินเจียวเยี่ยนในชุดเจ้าสาวผ้าไหมสีแดงชั้นดีที่ปักลวดลายมังกรและหงส์อย่างประณีต ถักทอด้วยดิ้นทองคำ ยิ่งขับผิวของนางให้เปล่งปลั่งยิ่งกว่าเดิม