บทที่ 23

“หากเป็นเช่นนั้น หม่อมฉันคิดว่า หลักฐานก็น่าจะอยู่ที่อนุนอกเรือนของคนสนิทจริงเพคะ” เมื่อเห็นว่า เซียวชิงฉีพยักหน้าคล้อยตาม ฉินเยี่ยนฟางจึงอธิบายต่อ “เพราะบุรุษส่วนใหญ่มักจะรับอนุเข้าเรือนอย่างโจ่งแจ้ง หากมีการตรวจสอบ ย่อมถูกรื้อค้นทั้งจวนก่อนเป็นอันดับแรก ลำดับถัดมา จึงจะเป็นญาติสนิทและอนุนอกเรือน”

“ท่านอ๋องเองก็ได้ตรวจค้นทั้งจวนและอนุนอกเรือนของใต้เท้าจางเรียบร้อยแล้ว ก็ไม่พบหลักฐานใด เหลือเพียงอนุนอกเรือนของคนสนิท”

“ตามปกติแล้ว อนุนอกเรือนแทบจะไม่ได้รับความสำคัญ เพราะหากมีความสำคัญจริง บุรุษก็มักจะรับเข้ามาเลี้ยงดูในเรือนอย่างเปิดเผย หากไม่มีผู้ใดทราบ ก็แทบจะไม่สามารถเชื่อมโยงอนุนอกเรือนนางนั้นกับบุรุษได้เลย”

“ดังนั้น หากหม่อมฉันเป็นใต้เท้าจางที่ได้ยักยอกเงินจำนวนมากเพียงนั้น หม่อมฉันคิดว่า จะต้องถูกค้นที่จวนของตนเองและคนสนิทแน่ ๆ การนำหลักฐานสำคัญเช่นนี้ไปซ่อนกับอนุนอกเรือนของคนสนิท ก็จะมีโอกาสหลุดรอดได้มากขึ้น”

“ที่คุณหนูใหญ่กล่าวช่างมีเหตุผล” เซียวชิงฉีพยักหน้าคล้อยตามความคิดของฉินเยี่ยนฟาง “ดีล่ะ ข้าจะลองกลับไปสืบใหม่ หากพบเจอหลักฐานที่อนุนอกเรือนของคนสนิทใต้เท้าจางจริง คุณหนูใหญ่ย่อมต้องได้รับความดีความชอบแน่ ๆ”

“ทั้งหมดนี้ ก็ต้องยกความชอบให้ท่านอ๋องเพคะ เพราะเมื่อครู่ ท่านอ๋องเอ่ยถึงอนุนอกเรือนและคนสนิทพร้อมกัน หม่อมฉันจึงฉุกคิดถึงอนุนอกเรือนของคนสนิทเพคะ” ฉินเยี่ยนฟางยิ้มบาง “นอกจากนี้ แค่ได้ช่วยงานราชสำนักของท่านอ๋อง ก็ถือว่า เป็นวาสนาของหม่อมฉันมากแล้ว”

“คุณหนูใหญ่ช่างถ่อมตัว เอาเถิด ๆ อาหารค่ำคืนนี้ ข้าขอเลี้ยงเพื่อเป็นการขอบคุณล่วงหน้าก็แล้วกัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เซียวชิงฉีหัวเราะอย่างยินดี รู้สึกราวกับได้ยกภูเขาออกจากอก

ท่ามกลางเสียงพูดคุยของเซียวชิงฉีและฉินเยี่ยนฟาง เซียวชิงเฟิงได้ครุ่นคิดตามบทสนทนา เพราะสิ่งที่ทั้งสองคนวิเคราะห์นั้น ช่างตรงกับคำตอบในใจของฉินเจียวเยี่ยนในตอนแรกทุกประการ

แต่คำตอบของฉินเจียวเยี่ยนจะระบุสิ่งของและตัวตนอย่างชัดเจนกว่า

หากคำตอบเหล่านั้นเป็นความจริง...

ฉินเจียวเยี่ยนผู้นี้ ก็ไม่ธรรมดาเสียแล้ว

นางช่างน่าสนใจนัก...