บทที่ 29

ฉับ!!

เสียงดาบตวัดลงบนตอไม้ ผ่าตอไม้หนาออกเป็นสองส่วนในดาบเดียว ก่อนที่เจ้าของดาบจะหมุนตัวไปฟันตอไม้อื่นที่วางเรียงรายรอบตัวอย่างต่อเนื่อง ทำให้เศษไม้คมกริบร่วงกระจายลงพื้นอย่างสวยงาม

ดาบยาวถูกเสียบเก็บเข้าไปในฝักดาบอย่างช่ำชอง ร่างสูงโยนฝักดาบให้คนสนิทที่ยืนรอรายงานอยู่ด้านข้าง

ไอสังหารเย็นเยียบที่แผ่ปกคลุมพื้นที่ฝึกซ้อมจางลง บรรดาองครักษ์ค่อยหายใจได้คล่องคอ เมื่อเห็นเซียวชิงเฟิงเก็บดาบ หยางเซิงก้าวมาส่งผ้าสะอาดให้อย่างรู้หน้าที่

เซียวชิงเฟิงหยิบผ้าสะอาดมาเช็ดมือ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่ง เพื่อจิบชาดับกระหาย “ว่ามา...”

“พ่ะย่ะค่ะ” ตงไฮ่ก้าวออกมา ก่อนจะเริ่มรายงาน “จากที่กระหม่อมสืบมา คุณหนูรองจวนซ่านเต๋อโหวเพิ่งผ่านพิธีปักปิ่นไปเพียงสองเดือน อุปนิสัยทั่วไป เป็นคนโง่เขลา เอาแต่ใจ ไร้คุณธรรม และมักจะอิจฉาคุณหนูใหญ่อยู่เสมอพ่ะย่ะค่ะ”

เซียวชิงเฟิงตวัดตามอง “... ข้อมูลมีเพียงเท่านี้?”

“เมื่อครู่เป็นเพียงข้อมูลจากการสอบถามผู้คนรอบตัวของคุณหนูรองพ่ะย่ะค่ะ”

“หมายความว่า เจ้ามีข้อมูลอื่นอีก?”

“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมได้ลอบเข้าไปสำรวจที่จวนซ่านเต๋อโหว ภายในห้องเก็บของ มีพิณที่สลักชื่อคุณหนูรองในสภาพที่ชำรุดเป็นจำนวนมาก อีกทั้งได้พูดคุยกับบรรดาอาจารย์ที่เคยสอนคุณหนูรอง ต่างบอกกันเป็นเสียงเดียวว่า คุณหนูรองนั้น สอนให้เข้าใจได้ลำบากยิ่ง เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ได้ยาก แต่...”

“แต่อะไร?”

“แต่คุณหนูรองมีความพยายามที่จะเรียนรู้เป็นอย่างมากพ่ะย่ะค่ะ” ตงไฮ่ก้มหน้าตอบ “อย่างการดีดพิณ ก็ซุ่มซ้อมจนพิณชำรุดไปหลายตัว บางตัวยังมีคราบเลือดติดที่สายพิณด้วยพ่ะย่ะค่ะ ส่วนการวาดภาพหรือเขียนอักษรก็มีกระดาษฝึกเขียน ฝึกวาดเป็นจำนวนมาก”

“นอกจากนี้ ทั้งจวนยังทราบกันดีว่า ท่านโหวและฉินฮูหยินรักและตามใจคุณหนูรองเป็นอย่างมาก เมื่อใดที่คุณหนูรองเสียใจ เพราะไม่สามารถเล่าเรียนให้เข้าใจได้ ก็มักจะปลอบใจว่า ไม่เป็นไร แล้วจัดการเปลี่ยนอาจารย์ให้ใหม่พ่ะย่ะค่ะ”

“กระหม่อมยังได้ยินพวกข้ารับใช้มักจะเปรียบเทียบคุณหนูใหญ่และคุณหนูรองอยู่เสมอ แม้กระหม่อมจะลอบเข้าไปไม่นานก็มักจะได้ยินอยู่เนือง ๆ ดังนั้น กระหม่อมเกรงว่า คุณหนูรองเองก็ต้องได้ยินอย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”

“สาเหตุที่นางอิจฉาคุณหนูใหญ่ก็คงจะเป็นเพราะเรื่องความสามารถที่โดนเปรียบเทียบสินะ”

“พ่ะย่ะค่ะ”

เซียวชิงเฟิงหมุนจอกชาในมือเล่นอย่างใช้ความคิด นึกเปรียบเทียบกับสิ่งที่ตงไฮ่รายงาน

โง่เขลา เอาแต่ใจ ไร้คุณธรรม ขี้อิจฉา

แต่สิ่งที่ฉินเจียวเยี่ยนแสดงให้เขาเห็นในคืนนั้นที่เกิดเรื่อง กลับไม่ปรากฏสิ่งเหล่านั้นเลย

เจ้าเล่ห์ ใจเย็น รู้มาก ไม่ทำตัวเด่น