บทที่ 98

ซวยแล้ว...

เป็นใครไม่เป็น ดันมาเป็นยัยฉินเจียวเยี่ยน หลี่ชิงหงนึกในใจ

เมื่อครั้งที่เธอยังเป็นช่างแต่งหน้าชั้นแนวหน้าที่มีอายุน้อยที่สุด ทำให้หลี่ชิงหงมีความหยิ่งผยองเป็นอย่างมาก ด้วยคิวจองแต่งหน้ากับเธอในงานต่าง ๆ นั้นยาวเป็นหางว่าว

แต่เพราะเธอดันติดหนี้บุญคุณที่ผู้กำกับกวงเคยให้ความช่วยเหลือในการผลักดันเธอ เมื่อครั้งที่หลี่ชิงหงยังเป็นช่างแต่งหน้ามือใหม่จนก้าวกระโดดมาเป็นช่างแต่งหน้าแนวหน้า มีชื่อเสียงโด่งดัง

แต่ใครจะไปเชื่อว่า วันหนึ่ง ชีวิตของหลี่ชิงหงและผู้กำกับกวงกลับสวนทางกัน

ในวันที่หลี่ชิงหงได้เติบโตและเฉิดฉายในวงการช่างแต่งหน้า ผู้กำกับกวงกลับถูกแย่งบทละครสำคัญ ๆ ไป อีกทั้งยังมีผู้กำกับหน้าใหม่ไฟแรงที่มาพร้อมเทคนิคการถ่ายทำแบบใหม่ ๆ ไม่นานก็ไม่มีใครเอ่ยถึงผู้กำกับกวงอีกเลย

แต่เพราะความรักในอาชีพตรงหน้า ผู้กำกับกวงจึงเลือกมาทำละครสั้นในแพลตฟอร์มออนไลน์แทน แม้จะไม่ได้โด่งดัง แต่ก็พอประกอบอาชีพหาเงินเลี้ยงชีวิตได้ในระดับหนึ่ง ดังนั้น ในละครบางเรื่อง เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย เขาจึงได้ติดต่อหลี่ชิงหงอีกครั้ง

หลี่ชิงหงจึงต้องมารับหน้าที่คอยแต่งหน้าให้กับนักแสดงไร้ชื่อในกองละครของผู้กำกับกวงอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อคำว่า บุญคุณ ในครั้งนั้น มันค้ำคอ

แถมผู้กำกับกวงยังใส่ชื่อเธอเป็นช่างแต่งหน้าประจำกองไว้ที่เอนเครดิตท้ายละครตัวใหญ่ ๆ อีกด้วย ครั้นเธอจะแต่งหน้าส่ง ๆ ไปก็คงทำไม่ได้แล้ว ได้แต่ต้องแต่งหน้าจนสุดความสามารถ ด้วยความขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

และที่หลี่ชิงหงเจ็บใจไปกว่านั้น คือ ละครเรื่องนี้กำลังเป็นเรื่องสุดท้ายที่เธอจะได้หลุดพ้นจากผู้กำกับหัวล้านนั่นแล้ว แต่เธอดันข้ามมิติมาเสียก่อน!!

อย่าให้เธอกลับไปได้เชียวนะ!!

เล่าเรื่องออกไปไกล ต้องย้อนกลับมาที่เรื่องของเธอและฉินเจียวเยี่ยน

ฉินเจียวเยี่ยนเป็นดาราสาวที่ผู้กำกับกวงเลือกมาแสดงบทนางเอกของเรื่อง ทำให้เธอต้องแต่งหน้าให้กับฉินเจียวเยี่ยนค่อนข้างบ่อยกว่าคนอื่น ๆ แต่อย่างที่ทุกคนรู้ดี

ช่างแต่งหน้าชั้นแนวหน้า กับ นักแสดงไม่มีชื่อ

ใครต้องนอบน้อมใคร ย่อมชัดเจนอยู่แล้ว...

มือของหลี่ชิงหงขยับเคลื่อนไหวในการแต่งหน้าอย่างพลิ้วไหว ชวนสะกดทุกสายตา หากแต่ปากของเธอที่ไม่ต้องใช้ในการแต่งหน้าไปด้วย กลับพ่นแต่คำพูดที่ไม่น่าฟัง สร้างความอึดอัดให้กับนักแสดงทุกคน