ตอนที่ 180 เขาอยากให้โอกาสฮองเฮาอีกครั้ง

อวิ๋นหลิงได้สติกลับคืนมาและถามอย่างไม่แน่ใจ “เสด็จพ่อพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้?”

ท่าทางของเซียวปี้เฉิงนั้นยากที่จะเข้าใจ “ความคิดของเสด็จพ่อคือ...…อยากให้โอกาสฮองเฮาเฟิงอีกครั้ง”

การปลดฮองเฮามีผลลัพธ์ที่เป็นไปได้สองประการ หนึ่งคือการถูกส่งไปยังตำหนักเย็น สองคือถูกลดเป็นกุ้ยเฟย

แต่ถ้าถูกลดเป็นพระสนม อำนาจของตระกูลเฟิงยังคงสร้างปัญหาในตำหนักได้ ดังนั้นพระเจ้าหลวงจึงหมายถึงอดีต

จักรพรรดิจาวเหรินปฏิเสธข้อเสนอของพระเจ้าหลวง และต้องการส่งฮองเฮาเฟิงไปยังหอบรรพบุรุษของราชวงศ์แทนเพื่อไตร่ตรองเป็นเวลาสามปี โดยใช้กรณีของเฟิงจิ่นเฉิงเป็นข้ออ้าง

“นั่นคือสิ่งที่ข้าคาดไว้” อวิ๋นหลิงพยักหน้าและยิ้ม “ด้วยเหตุนี้ เฟิ่งอิ้นผู้ดูแลตำหนักจะถูกมอบให้กับพระสนมอื่นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และมันจะยากสำหรับนางที่จะกลับมาอีกในอนาคต”

หากปราศจากอำนของนาง ก็ไม่ต่างอะไรกับการถูกขับไล่

ท่าทางของเซียวปี้เฉิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย “อวิ๋นหลิง เจ้าโทษเสด็จพ่อหรือ?”

อวิ๋นหลิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “ข้าไม่สามารถพูดได้ว่าข้าตำหนิ แต่ข้าผิดหวังเล็กน้อย สิ่งที่เขาทำนั้นเป็นเรื่องที่เข้าใจได้”

ท้ายที่สุด นางเป็นภรรยาของจักรพรรดิจาวเหรินมาหลายปี เลี้ยงดูลูกสองคนของเขา และเขาไม่ใช่จักรพรรดิที่โหดร้าย

มันยากสำหรับเขาที่จะยอมรับคำสั่งให้ปลดนาง

“ใช่แล้ว แล้ววันนี้เจ้าพูดเรื่องอะไรอีกบ้างในห้องตำราวันนี้?”

“มันเป็นเรื่องของตระกูลเฟิง” เซียวปี้เฉิงพยักหน้าและแจ้งให้อวิ๋นหลิงทราบถึงการสนทนาในตอนเช้าทั้งหมด

“……”

เช้าวันนี้ในห้องตำรา พระเจ้าหลวง จักรพรรดิจาวเหรินและเซียวปี้เฉิงสนทนากันเรื่องของตระกูลเฟิงเป็นเวลานาน

จักรพรรดิจาวเหรินกล่าวว่า “ข้าสงสัยว่าเรื่องที่เฟิงจิ่นเฉิงลักพาตัวลูกสะใภ้ของเจ้าสามและเวินหวยหยู ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลเฟิง”

เซียวปี้เฉิงตอบเสียงทุ้มว่า “เสด็จพ่อหมายความว่าเรื่องนี้เป็นการตัดสินใจของเฟิงจิ่นเฉิงเอง และเฟิงเซียงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยหรือ?"

พระเจ้าหลวงหยิบไม้ยาสูบขึ้นมาและพ่นลมออกมา ในควันที่หมุนวน พูดเบาๆ

“ชายชราเฟิงจิ้นผู้นั้นมักจะคิดอย่างรอบคอบและปากแข็ง เขาอดทนได้มากกว่าเต่า เขาไม่สามารถทำเช่นนี้ได้”

เฟิงจิ้นเป็นชื่อของที่ปรึกษาหลักของเสนาบดีซ้ายเฟิง

สีหน้าของเซียวปี้เฉิงขยับเล็กน้อย และเขาถามอย่างไม่แน่นอนว่า “เสด็จปู่ ข้าไม่เข้าใจ เหตุใดท่านและเสด็จพ่อจึงอดทนต่อความทะเยอทะยานของเฟิงเซียงเป็นเวลาหลายปี?”

“ชายผู้นั้นมีความทะเยอทะยาน แต่เขาไม่มีความปรารถนาในราชบัลลังก์” พระเจ้าหลวงยิ้มช้าๆ “เจ้าสาม ให้ข้าบอกความลับแก่เจ้า หากเจ้าใช้ตระกูลเฟิงได้ดี พวกมันสามารถช่วยเจ้าสร้างสมดุลและทำให้กองกำลังต่างๆในศาลมั่นคง แต่ถ้าเจ้าใช้มันไม่ดี พวกเขาจะกลายเป็นปัญหาสำหรับเจ้า”