ตอนที่ 381 การคิดเล็กคิดน้อยของกู้ฉางเซิน

ยากนักกว่าจะมีเวลาได้พักผ่อน อวิ๋นหลิงไม่มีเวลาสนใจเรื่องของลุ่ยอ๋อง ดังนั้นนางจึงร่วมมือกับ เฉียวเย่เพื่อจัดงานเลี้ยงรับรอง

ขณะนี้เป็นช่วงปลายเดือนสามแล้ว ต้นท้อในจวนก็มีดอกไม้สีชมพูเข้มผลิบานเต็มไปหมด

พอลมพัดมากลิ่นหอมของดอกไม้ก็อบอวลไปทั่วจวน และสีชมพูอ่อนราวกับหยาดฝนก็ปกคลุมแผ่นหินอ่อน พอคนเดินผ่านไป ชายเสื้อก็มีกลิ่นหอมอ่อนหลงเหลืออยู่

วันนี้ทั้งภายในและภายนอกจวนได้ปรุงอาหารที่ดีขึ้น งานเลี้ยงรับรองไม่ได้จัดยิ่งใหญ่จนเกินไป เพียงแค่ตั้งโต๊ะกลมขนาดใหญ่ในเรือนเยี่ยนหุยเท่านั้น ที่สามารถนั่งได้สิบคนอย่างสบายๆ

ต้าเป่าและเอ้อร์เป่านอนอยู่บนเตียงไม้เล็กๆ มองไปรอบๆ ด้วยความสงสัย

“อ๊ากกก”

ดูเหมือนจะไม่เคยเห็นฉากที่คึกคักขนาดนี้ พี่น้องสองคนปรบมืออย่างตื่นเต้นและร้องอย่างแปลกใจ

อวิ๋นหลิงสั่งให้ตงชิงและคนรับใช้อีกหลายคนนำอาหารมาทีละจานจนเต็มโต๊ะ

“นั่งลง อย่ายืน หม้อไฟต้องกินร่วมกันถึงจะอร่อย”

อวิ๋นหลิงเรียกทุกคนมา ส่วนตงชิงและแม่นมเฉินที่ดูเด็กๆอยู่ข้างๆก็รีบนั่งลง

แม้ว่าสถานะของพวกเขาจะเป็นนายและบ่าว แต่พวกเขาก็ทานอาหารร่วมโต๊ะกันมากกว่าหนึ่งหรือสองครั้ง ดังนั้นพวกเขาจึงมีสีหน้าปกติ

แต่กลับเป็นเย่ว์อิ่นซิงเฉินสองพี่น้องที่เอาแต่คอยระมัดระวัง นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขานั่งอยู่ที่โต๊ะเดียวกันกับอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนในงานเลี้ยง โดยที่ไม่ได้ยืนข้างๆหรือนั่งลง

หลิวฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ใช้ข้อนิ้วเคาะบนโต๊ะ

“ให้พวกเจ้านั่งก็นั่ง อย่าอิดออด”

กู้ฉางเซินเองก็พยักหน้ากล่าว "ออกมาข้างนอกไม่จําเป็นต้องพิธีรีตองถึงเพียงนั้น น้องสามให้พวกเจ้านั่งก็นั่งลงเถิด"

น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่ง หลังจากได้รับการดูแลเป็นอย่างดีในครึ่งเดือนที่ผ่านมา สีหน้าไม่เหมือนกับเมื่อก่อนที่ซีดขาวและราวกับคนป่วย เผยให้เห็นความสง่างามมากขึ้น พร้อมด้วยความสุขุมและทรงอำนาจ

เมื่อได้รับอนุญาตจากกู้ฉางเซิน เย่ว์อิ่น ซิงเฉินก็นั่งลงอย่างสบายใจ

เย่ว์อิ่นอดไม่ได้ที่จะถามอย่างสงสัย “พระชายาจิ้งอ๋อง เหตุใดโต๊ะตัวนี้จึงมีสองระดับ ซ้ำตรงกลางยังหมุนได้”

โต๊ะกลมขนาดใหญ่ตรงหน้านางถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษโดยอวิ๋นหลิง เพื่อความสะดวกในการกินหม้อไฟ

ตรงกลางขุดเป็นวงกลม ให้สามารถถอดและวางหม้อเป็ดแมนดารินได้พอดี จากนั้นเป็นแผ่นไม้เคลื่อนที่ที่กว้างประมาณสองฝ่ามือ สามารถหมุนไปหยิบผักได้

อวิ๋นหลิงอธิบายให้พวกเขาฟังไปพลาง จุดถ่านเงินไว้ใต้หม้อไปพลาง

ถ่านลวดเงินเนื้อดีชนิดนี้เผาไหม้โดยไม่มีควัน ติดไฟยากแต่ดับไม่ง่ายและเป็นสิ่งของพระราชทาน

แต่อวิ๋นหลิงทนไม่ได้ที่จะใช้ถ่านไร้ควันดีๆ เช่นนี้ในการทำความร้อน นอกจากนี้นางยังได้ปรับปรุงและคิดค้นถุงทำความร้อนขึ้น จึงเก็บถ่านเงินทั้งหมดในฤดูหนาวและใช้อีกครั้งเมื่อกินหม้อไฟ

ซิงเฉินกินจนแก้มสองข้างป่อง มองอวิ๋นหลิงและฟังด้วยความเพลิดเพลิน

พระชายาจิ้งอ๋องช่างร้ายกาจและน่าสนใจมากกว่าข่าวลือ

ในระหว่างที่อยู่ในจวนจิ้งอ๋อง พวกเขาไม่เพียงแต่ได้ผ่อนคลายทั้งกายและใจเท่านั้น แต่จิตใจที่ตึงเครียดของอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนเป็นเวลาหลายปีก็ผ่อนคลายลงและมีสุขภาพที่ดีอย่างรวดเร็ว

อย่าได้เอ่ยว่าพระสนมฟงมีความสุขมากเพียงใด ดื่มกินเนื้อสัตว์ทุกวันอย่างสุขใจ จนใบหน้าของนางกลมกว่าเดิม

ถ้าสามารถอยู่ได้นานก็คงดี

ในขณะที่กินไปคุยไป ทุกคนก็เริ่มพูดคุยกันอย่างสนิทสนม

จู่ๆเซียวปี้เฉิงก็ฉุกคิดได้ว่า "แคว้นเป่ยฉินมักจะมีอากาศเย็นตลอดทั้งปี ดังนั้นหม้อไฟและถุงร้อนจึงน่าจะได้รับความนิยมอย่างมากที่นั่น"

เมื่อได้ยินเช่นนี้อวิ๋นหลิงก็มองไปที่กู้ฉางเซินเช่นกัน "พี่ใหญ่หากสนใจ ประเดี๋ยวข้าจะให้ปี้เฉิงช่วยบอกสูตรการทำโต๊ะกลมหม้อไฟและถุงร้อนให้ท่าน!"