ตอนที่ 477 บรรพบุรุษหัวล้าน

นับตั้งแต่ที่นางเสียเปรียบให้แก่อวิ๋นหลิง หลี่เมิ่งเอ๋อร์ก็ลอบสาบานว่า วันหนึ่งนางจะทำให้จิ้งอ๋องรู้ว่าตนไม่ได้ด้อยไปกว่าอวิ๋นหลิง

หลี่เมิ่งเอ๋อร์ยอมรับว่านางไม่ได้งดงามเท่าอวิ๋นหลิง แต่การใช้หน้าตามาปรนนิบัติผู้อื่น พอความงามร่วงโรย สุดท้ายก็ไม่อาจอยู่กันได้อย่างยืนยาว

นางอยากเป็นสตรีที่มีกลิ่นอายตำราและบทกวี ที่บุคคลิกย่อมสง่าด้วยตนเอง และยังสามารถทำให้ผู้คนรู้สึกมองด้วยความชื่นชมอีกด้วย

แต่ไม่ว่าอย่างไร ในฐานะหญิงสาวก็ยังต้องมีรูปโฉมที่ดี อย่างน้อยก็ไม่หัวล้านจนเกินไป

“ไป! เอาขี้ผึ้งปลูกผมมาให้ข้า นับแต่วันนี้ข้าจะทาวันละสามครั้ง เพิ่มจากทุกวันเป็นสองเท่า!”

ยิ่งไปกว่านั้นก่อนสิ้นปีนี้ ราชวงศ์จะต้องเตรียมคัดเลือกสาวงามอย่างแน่นอน นางจึงต้องหาเวลาดูแลเส้นผมให้ดี

หลี่เมิ่งเอ๋อร์ส่องกระจกลูบหน้าผากไปมา นึกถึงผมที่ถูกไฟไหม้และถูกตัดออกก่อนหน้านี้ จึงอดไม่ได้ที่จะสาปแช่งอีกสองสามประโยค

“นังเด็กสมควรตาย!”

นางระงับอารมณ์ พักเรื่องเด็กสาวขอทานไว้ชั่วคราว อยู่บ้านด้วยความอดทนอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน และถือหนังสือในมือด้วยความมุมานะ

เมื่อผมกลับมาเป็นปกติแล้ว รอจนสำนักศึกษาชิงอี้เปิด ก็จะไปทำลายมันซะ

สำหรับความคิดของหลานสาว เสนาบดีขวาหลี่แสดงความชื่นชมอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน กระทั่งยังให้การสนับสนุนและให้กำลังใจอีกด้วย

“ความคิดของเมิ่งเอ๋อร์ไม่เลว ความทะเยอทะยานและความต้องการของจิ้งอ๋องสามีภรรยานั้นยิ่งใหญ่เกินไป ข้าจะรวบรวมผู้คนจากทุกฝ่ายและเขียนเทียบเชิญเพื่อเชิญเข้าร่วมการต่อสู้ จะต้องทำลายความฮึกเหิมของพวกเขาให้ได้”

สำหรับฉบับร่างที่รั่วไหลออกมาจากสำนักศึกษาชิงอี้ เสนาบดีขวาหลี่และคนอื่นอีกหลายคนก็ได้อ่านมันแล้ว ทำเอาเริ่มหวาดกลัวมากขึ้นเรื่อย ๆ

โดยเฉพาะความใจกล้าบ้าบิ่นของจิ้งอ๋องสามีภรรยาที่ถึงกับแบ่งเป็นหกฝ่าย แบ่งสำนักศึกษาออกเป็นสำนักศึกษาเล็กๆหลายแห่ง และปรับเปลี่ยน "วิชาเอก" ที่เกี่ยวข้องกับความรับผิดชอบของหกฝ่าย จนความคิดและเจตนาปรากฏออกมาชัดเจน

นี่เป็นการบอกพวกเขาอย่างชัดเจนว่า ลูกศิษย์ที่ออกมาจากสำนักศึกษาชิงอี้ในอนาคต คาดว่าจะได้เข้าทำงานในหกกรมของราชสำนัก

จิ้งอ๋องเพิ่งได้เป็นรัชทายาท และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมื่อใดที่จะได้ขึ้นครองบัลลังก์ ดังนั้นจึงแทบรอไม่ไหวที่จะครองราชสำนัก

แต่ละฝ่ายจะยอมตกลงได้อย่างไร?

ดวงตาของหลี่เมิ่งเอ๋อร์เป็นประกาย "ท่านปู่ก็เห็นด้วยกับวิธีการของเมิ่งเอ๋อร์หรือเจ้าคะ?"

“ย่อมต้องเป็นเช่นนั้น แต่การลงมือครั้งนี้ยังมีเจตนาอื่นด้วย เจ้ายังเด็กและยังไม่เข้าใจข้อดีข้อเสีย สิ่งที่ต้องรู้ก็คือมีคนจำนวนมากที่ต่อต้านจิ้งอ๋องสามีภรรยาในการสร้างสำนักศึกษา”

เสนาบดีขวาหลี่ลูบเคราเบาบางและหรี่ตาลง

“เมื่อถึงเวลาเจ้าก็อย่าออกได้ออกหน้า จะมีคนบุกเข้าไปเอง เจ้าสามารถตามหลังไปเพื่อแสดงความสามารถ และสร้างชื่อเสียงที่ดีให้กับตระกูลหลี่”

ต่อมา เขาได้เรียกหลานชายหลานสาวมาที่กระโจมและอธิบายรายละเอียดเรื่องนี้ให้ฟัง

“หลังจากก่อตั้งสำนักศึกษาชิงอี้และรับสมัครลูกศิษย์ เหล่าบุตรชายและบุตรสาวตระกูลหลี่ที่มีความเป็นเลิศจะเข้าร่วมในสำนักศึกษานี้ นั่นเป็นโอกาสที่ดีที่จะสร้างชื่อเสียงในเมืองหลวง”

หลี่หยวนเส้ามีอายุประมาณยี่สิบปีแล้ว สามารถเข้าใจในเจตนาของเรื่องราวต่างๆได้อย่างลึกซึ้ง

หลังจากอ่านฉบับร่างแล้ว ในใจก็รู้สึกชื่นชมจิ้งอ๋อง สามีภรรยา พวกเขามีพรสวรรค์และรู้จักคิดการใหญ่

หากว่าเขาเป็นหนึ่งในคนธรรมดาเหล่านั้น เขาจะตื่นเต้นกับมันอย่างแน่นอนและเข้าไปประจบอย่างกระตือรือร้น

แต่เขาเป็นคนของตระกูลหลี่ วิธีการนี้มันกระทบต่อผลประโยชน์ของตระกูลหลี่

หากสำนักศึกษาชิงอี้ได้รับอนุญาตให้เปิดได้จริง ๆ อำนาจและอิทธิพลของพวกเขาในราชสำนักก็จะได้รับผลกระทบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ นี่คือสิ่งที่ตระกูลชนชั้นสูงไม่อยากให้มันเกิดขึ้น

หลี่หยวนเส้าขมวดคิ้ว “แต่ความเคลื่อนไหวของสำนักศึกษาชิงอี้โด่งดังมาก เสียจนดึงดูดปรมาจารย์และปัญญาชนผู้โด่งดังมากมายค่อยๆให้การสนับสนุน เราจะลงมือได้สำเร็จหรือ”