ตอนที่ 494 ผู้ชายสามารถทำเพื่อผู้หญิงที่เขาชอบ

“อีกไม่นานพวกทูตจะไปเยี่ยมเยือนแคว้นต้าโจว ถ้าหากพูดถึงเรื่องนี้ พวกเจ้าปฏิเสธได้เลย”

“พวกทูตไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ แน่ ถ้าหากแคว้นต้าโจวมีพระโอรสองค์อื่นที่สามารถแต่งงานหลอก ๆ กับข้าได้ ก็สามารถเจรจาแลกเปลี่ยนต่อรองรายละเอียดได้”

“ถ้าหากแผนการนี้ไม่สําเร็จ ข้าจะคิดหาวิธีดูว่า สามารถขู่กรรโชกออกจากแคว้นถังใต้ไปหาเจ้าได้หรือไม่ ส่วนที่เหลือ ข้าจะอธิบายอย่างละเอียดอีกครั้งหลังจากที่ได้พบกับเจ้า”

เนื้อหาตัวอักษรเป็นสไตล์ที่สอดคล้องกับหลงเย่ กระชับและเรียบร้อย พูดแค่เพียงประเด็นหลัก

แต่คําศัพท์สั้น ๆ ไม่กี่บรรทัด กลับทําให้ผู้ชายสองคนทั้งซ้ายและขวาข้างอวิ๋นหลิงเปลี่ยนสีหน้าอย่างกะทันหัน

“อะไรนะ？？？”

จู่ ๆ กงจื่อโยวก็มีเสียงดังขึ้นจนเกือบทำให้กระเบื้องหลังคาแตกกระจาย จ้องเซียวปี้เฉิงตาถลึงจนแทบหลุดออกมา

“พวกเขาอยากจะให้หลงเย่แต่งงานเป็นเมียน้อยท่าน！”

สีหน้าของเซียวปี้เฉิงเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน พูดด้วยสีหน้าแข็งทื่ออย่างเย็นชาว่า “ไร้สาระ！ข้าจะไม่แต่งงานกับเจ้าหญิงอะไรล่ะ！”

นี่คือกลไกของแคว้นถังใต้ ถ้าหากว่ากล้าทำแบบนี้ขึ้นมาจริง ๆ แม้กระทั่งปืนคาบศิลาหน้าตาเป็นอย่างไรพวกเขาก็อย่าหวังที่จะได้เห็น

อวิ๋นหลิงขมวดคิ้วขยี้หูจนเกือบหูหนวก จากนั้นผลักกงจื่อโยวออกไปด้วยความรังเกียจ

กงจื่อโยวพูดด้วยสายตากระวนกระวายใจ “หลงเอ๋อร์จะมาหาเจ้า ดูเหมือนว่านางไม่อยากที่จะอยู่แคว้นถังใต้แล้ว”

เอาหัวเข่าคิดดูก็รู้ว่า แคว้นถังใต้เป็นประเทศที่กดขี่ผู้หญิงอย่างรุนแรงเช่นนั้น ถ้าเป็นใครก็ไม่อยากอยู่ที่นั่น

เซียวปี้เฉิงเม้มริมฝีปากแล้วพูดว่า “ไม่ว่านางจะอยากหรือไม่ หลังจากนี้ห้ามอยู่ที่แคว้นถังใต้ต่อ มิเช่นนั้นจะก่อให้เกิดการฆาตกรรมอีกเมื่อไหร่ เจ้าสำนักยุคแรกของสำนักทิงเสวี่ยเป็นตัวอย่าง”

หลังจากที่เหตุการณ์ของหลงเย่ได้แพร่กระจายไปในแคว้นถังใต้ ราษฎรก็ฮือฮาอย่างมาก ปัจจุบันเริ่มมีผู้หญิงจํานวนมากต่อต้านราชสํานัก สถานะของผู้หญิงแคว้นถังใต้ก็เริ่มเปลี่ยนไปอย่างเงียบ ๆ

เมื่อก่อนนางเป็นลูกชายสุดรักของฮ่องเต้ แต่ตอนนี้นางกลายเป็นหนามยอกอกแล้ว

อวิ๋นหลิงกลับมีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างใจเย็น จากนั้นวิเคราะห์สถานการณ์ของหลงเย่อย่างรวดเร็ว

แน่นอนว่านางไม่ได้อยากจะแต่งงานกับเซียวปี้เฉิง ดังนั้นถึงได้ถามหาเชื้อพระวงศ์ของแคว้นต้าโจว เป็นเจ้าชายวัยที่เหมาะสมที่สามารถให้ความร่วมมือในการแต่งงานปลอม ๆ หรือไม่

ถ้าไม่สําเร็จ นางก็ต้องหาวิธีขู่เพื่อหนีออกไป

แต่การขู่ฆ่าเป็นแผนการที่เลวร้ายที่สุด เมื่อทําเช่นนั้นแล้ว การมีอยู่ของเยว่หลงเย่จะถูกลบออกไป นอกจากนี้ยังจะดึงดูดความสงสัยและความโกรธของประชาชนต่อราชวงศ์

ประชาชนจะตั้งคำถามว่าเชื้อพระวงศ์ของแคว้นถังใต้ได้ลงมือฆ่าองค์หญิงเจ็ด ไม่เพียงแต่จะก่อให้เกิดความไม่สงบ แต่ยังทําให้แม่ของนางถูกเชื้อพระวงศ์กรุ่นโกรธด้วย

เซียวปี้เฉิงพูดด้วยแววตาหมองคล้ำ “ผู้สมัครที่แต่งงานปลอม ถึงแม้ว่าพี่ใหญ่จะเป็นคนนิสัยอ่อนโยน แต่เขากับหรงฉานยังไม่หย่าร้างอย่างเป็นทางการ อีกฝ่ายก็กําลังจะคลอดในไม่ช้า ไม่เหมาะที่จะเป็นผู้ถูกเลือก”

อวิ๋นหลิงเองก็ขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “อวี้จือเองก็ไม่ได้ จะมีองค์ชายที่ไหนจะแต่งงานกับเจ้าหญิงของทั้งสองประเทศ ส่วนน้องห้ายิ่งไม่ต้องพูดถึง”

เขายังพยายามที่จะแต่งงานกับจื่อเถา ก่อนหน้านี้ก็ยิ่งยืนยันกับเหลียงเฟย ว่าชาตินี้จะแต่งงานกับจื่อเถาเพียงคนเดียว

เซียวปี้เฉิงขมวดคิ้วแน่น ส่วนที่เหลือก็มีแค่เขากับพระโอรสหกแล้ว

หลงเย่เองก็ถือว่าเป็นคนของตัวเอง การเลือกคนมาแต่งงานปลอม ๆ เห็นได้ชัดว่าเขาเหมาะสมกว่าพระโอรสหก แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด เขาก็ยอมรับได้ยากจริง ๆ

ร่างกายของเซียวปี้เฉิงเต็มไปด้วยการต่อต้าน อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ถ้าหากว่าให้น้องหกมาถูกเลือกล่ะก็ เขาจะต้องรับปากอย่างแน่นอน เสด็จแม่เองก็จะต้องเข้าใจ เพียงแต่อายุของน้องหกน้อยที่สุด...”

เมื่อฟังถึงตรงนี้ กงจื่อโยวที่มีสีหน้าแข็งทื่อมาเป็นเวลานาน ในที่สุดก็อดที่จะพูดเสียงสูงไม่ได้ว่า

“ไม่！ข้าไม่รับปาก！！ข้าไม่เข้าใจ！！！”

หลังจากที่ได้รับรู้ข่าวนี้ กงจื่อโยวแทบจะประสาท

กว่าเขาจะได้พบความหวังที่จะมีชีวิตอยู่นั้นไม่ง่ายเลย คิดมานานแล้วว่าหลังจากนี้จะจีบคนที่ถูกใจได้อย่างไร ปรากฏมาจู่ ๆ มาบอกเขาว่า หลงเย่จะแต่งงานกับคนอื่น？

ต่อให้เป็นการแต่งงานปลอม ๆ ก็เถิด เพียงแค่คิด กงจื่อโยวก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะหายใจไม่ออกแล้ว

อวิ๋นหลิงเอามือคลึงหน้าผาก “เจ้าเลิกหอนได้แล้ว หลังคาของข้าเพิ่งจะซ่อมได้สองวัน โดนเสียงสนั่นจากคอของเจ้าถล่มมาอีกครั้งจะทำอย่างไร”