ตอนที่ 737 การประนีประนอมของจักรพรรดิจาวเหริน

อวิ๋นหลิงพยักหน้าและลุกขึ้นอย่างขี้เกียจ

“มีความเคลื่อนไหวอะไรที่ตำหนักทองหลวงอีก เจ้าถึงได้รีบมาบอกข้า”

ตอนนี้นางก็ถือว่าอยู่ในวันหยุดลาคลอด โดยเฉพาะอากาศยังไม่อุ่นขึ้น สามสี่วันถึงจะไปที่ตำหนักทองหลวงครั้งหนึ่ง

ปกติส่วนใหญ่อยู่ที่ตำหนักบูรพาตรวจดูสมุดพับ มีเรื่องอะไรก็ล้วนเป็นเซียวปี้เฉิงรับผิดชอบและส่งต่อไปที่ราชสำนัก

อวิ๋นหลิงคาดว่าที่จักรพรรดิจาวเหรินเสนอเงื่อนไขนี้ด้วยตัวเอง ถือว่าน่าจะประนีประนอมในใจแล้ว

บารมีของไข่เหล็กยังถือว่าสูงมาก มิเช่นนั้นอีกฝ่ายคงรับปากองค์หญิงหกได้ไม่ง่ายแบบนี้

ดีที่ไข่เหล็กเป็นคนจิตใจบริสุทธิ์ มิอย่างนั้นถ้าเขามีใจใช้ชื่อเสียงบารมีทําอะไรสักอย่าง ก็จะทําให้เกิดกระแสคาวเลือดได้ง่าย

ตามพัฒนาการคําทำนาย เหมาเหมาจะยอมรับความยุ่งยากของจักรพรรดิจาวเหรินอย่างแน่นอน

เป็นไปตามคาด อีกไม่นานตงชิงก็มารายงานข่าวด้วยความตื่นเต้น

“พระชายารัชทายาท จักรพรรดิทูเจวียทางตะวันออกใช้คิดเวลาธูปหนึ่งดอกและตอบรับความต้องการของฝ่าบาท！”

เวลาธูปหนึ่งดอกนี้ จักรพรรดิจาวเหรินให้ชาวทูเจวียทางตะวันออกคิดและปรึกษาหารือกันภายใน

เว่ยฉือเลี่ยกลับไม่มีอะไรต้องลังเล แม้กระทั่งในสำนักศึกษาชิงอี้เมื่อก่อน ก็ได้คิดเรื่องนี้แล้ว

แต่สิ่งที่กระตุ้นให้เขาพยักหน้าเห็นด้วย ไม่ใช่เพราะความคลั่งรัก

ในช่วงเวลาที่เขามา พระราชวังแคว้นต้าโจวกําลังโกลาหลเพราะเซียวปี้เฉิงกล่าวว่าจะปลดวังหลังในอนาคต

ถึงแม้ว่าการร่างจะ "สิ้นสุดลงก่อนกําหนด" แล้ว แต่การวิพากษ์วิจารณ์ของขุนนางระดับสูงเกี่ยวกับเรื่องนี้ยังไม่สิ้นสุด

ในช่วงเวลาที่เว่ยฉือเลี่ยอยู่ในวัง ก็ได้ยินคํานินทามากมาย

ตอนนั้นเขาก็คิดได้แล้วว่า ถ้าอยากขอองค์หญิงสายตรงที่แท้จริงของแคว้นต้าโจวแต่งงานมาที่ทูเจวีย เกรงว่าชีวิตนี้ก็คงได้แต่งงานแค่กับเจ้าหญิงองค์นี้แล้ว

เพราะว่าแม้แต่พี่ชายขององค์หญิงก็มีภรรยาเพียงคนเดียว

เขาคือกษัตริย์เพื่อนบ้านลดทอนลงเพื่อเป็นพันธมิตร จะกล้าดีข้ามอาณานิคมมาเป็นจักรพรรดิในอนาคตได้อย่างไร？

ดังนั้นเว่ยฉือเลี่ยจึงชั่งใจ หลังจากนั่งลงและตัดสินใจแล้ว ก็ไม่ได้ต่อต้านเรื่องนี้มากนัก

เวลาของธูปหนึ่งดอกนี้ หลัก ๆ คือเขาใช้โน้มน้าวคนสนิทและมือขวาที่ติดตามมา

ในตำหนักข้าง ๆ ของตำหนักทองหลวง หลังจากที่เว่ยฉือเลี่ยอธิบายเหตุผลอย่างชัดเจน คณะทูตทูเจวียที่ติดตามหลายคนก็ประท้วงคัดค้าน

“จะทําแบบนี้ได้อย่างไร ผู้หญิงที่ตัวเล็ก ๆ อ่อนแออย่างผู้หญิงฮั่นไม่สามารถทนต่อการทรมานได้หลายครั้ง จะแบกรับเรื่องใหญ่อย่างการสืบเชื้อสายได้อย่างไร！”

“จริงด้วย ๆ แต่เดิมผู้หญิงต่างแคว้นก็ไม่เหมาะสมที่จะเป็นฮองเฮา พวกเราเห็นแก่ท่านข่านที่มีเชื้อสายของแคว้นต้าโจว จึงฝืนใจยอมรับได้ แต่จะให้สายเลือดของชาวฮั่นมากดทับสายเลือดของชาวทูเจวียทางตะวันออกของเราได้หรือ？”

หลังจากให้เจ้าหญิงมาเป็นฮองเฮามันเป็นสิ่งที่ต้องห้ามตั้งแต่อดีตเสมอมา ไม่ว่าผู้หญิงประเภทนี้จะได้รับความสนใจมากแค่ไหน ก็เป็นได้แค่สนมที่โปรดปรานได้เท่านั้น และลูกที่เกิดมาก็ไม่สามารถสืบทอดประเพณีได้

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขาเป็นการผสนมผสานของชาวที่ราบกลางและชาวทูเจวีย ยิ่งทําให้คณะทูตชาวทูเจวียตะวันออกที่ให้ความสําคัญกับการต่อต้านเชื้อสายที่ราบกลางอย่างมาก

ผู้ใต้บังคับบัญชาที่ซื่อสัตย์มองเขาด้วยสีหน้าลําบากใจ “ท่านข่าน ท่านจะต้องแต่งงานกับองค์หญิงหกให้ได้หรือ เป็นคนอื่นไม่ได้หรือ？”

สีหน้าของเว่ยฉือเลี่ยสงบนิ่งเฉย พูดอย่างนิ่งเรียบว่า “เพราะการแต่งงานกับคนอื่นไม่มีประโยชน์ เลยต้องเป็นองค์หญิงหกเท่านั้น”

“หากแต่งงานกับองค์หญิง ไม่มีอะไรมากไปกว่าหน้าตาดี แต่ถ้าข้าแต่งงานกับองค์หญิงหก ข้าก็จะเป็นลูกเขยของจักรพรรดิอย่างเปิดเผย ชาวทูเจวียทางตะวันออกและแคว้นต้าโจวก็ได้ทำพันธสัญญาได้ง่ายขึ้น”

เขายินดีที่จะแต่งงานกับองค์หญิงหกคนเดียวในชีวิตนี้ นั่นเพราะเพราะตกหลุมรักนางตั้งแต่แรกเห็นและมีการวัดผลประโยชน์ในหลาย ๆ ด้าน ทั้งสองอย่างก็ไม่ขัดแย้งกัน

“ข้าไม่เชื่อว่าพวกเจ้าจะไม่เข้าใจว่า การแต่งงานกับองค์หญิงหกมีความหมายต่อชาวทูเจวียทางตะวันออกอย่างไร พวกเจ้าให้ความสําคัญกับสายเลือด นับแต่ตั้งแต่วันที่สนับสนุนปกป้องข้า สายเลือดของชาวทูเจวียทางตะวันออกก็ไม่บริสุทธิ์แล้ว”

“การปกป้องสายเลือดอันบริสุทธิ์หรือว่าการปกป้องชาวทูเจวียทางตะวันออกไม่ถูกชาวทูเจวียทางตะวันตกปล้นและสังหารสำคัญกว่า พวกเจ้าคิดเอาเองก็แล้วกัน”