ตอนที่ 739 ส่งแต่งงาน

คณะทูตชาวทูเจวียทางตะวันออกใช้เวลานานกว่าครึ่งเดือนในแคว้นต้าโจว จนในที่สุดเรื่องการแต่งงานขององค์หญิงหกก็วางแผนเรียบร้อยแล้ว

จักรพรรดิจาวเหรินเลือกยอดฝีมือในทหารรักษาพระองค์มาร้อยคนและเลือกนางในสาวอีกสามสิบคนอย่างพิถีพิถันในกรมวัง เพื่อเป็นทีมแต่งงานขององค์หญิงหก

แถวหน้าเป็นพี่เลี้ยงส่วนตัวของนางและส่วนหลังรับผิดชอบชีวิตประจําวันของนางหลังจากแต่งงาน

นับแต่นี้ไปร้อยกว่าคนนี้จะประจําการในเมืองสุย จะต้องเดินไปมาระหว่างชนเผ่าทุ่งหญ้าและเมืองสุยได้ตลอดเวลาตามคําร้องขอขององค์หญิงหก

ในวันที่ส่งแต่งงาน แถวขบวนยาวเหยียดจากพระราชวังไปยังนอกเมือง ปิดกั้นถนนจูเชี่ยและถนนเสวียนหวู่สองสายในเมืองหลวง

พระบรมวงศานุวงศ์และเชื้อพระวงศ์ทั้งหมดก็เข้าร่วมโดยไม่มีข้อยกเว้น

พระชายาเยี่ยนอ๋องสังเกตขบวนส่งแต่งงานแล้วอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เป็นไปตามคาด จักรพรรดิรักองค์หญิงหกมากจริง ๆ ขบวนส่งแต่งงานนี้ใกล้จะทันกับฉากที่เจ้าและข้าแต่งงานครั้งแรกแล้ว”

ตอนนั้นที่นางแต่งงานกับเยี่ยนอ๋อง เมืองหลวงของแคว้นตงฉู่จะต้องทำเสียงดังอึกทึก จัดงานเลี้ยงสามวันสามคืน

ในทางตรงกันข้าม ขบวนขององค์หญิงหกก็ไม่ได้แย่มาก

เยี่ยนอ๋องนั่งอยู่บนรถไม้สามล้อ ก็ถอนหายใจว่า “ท้ายที่สุดแล้ว แคว้นต้าโจวสองปีนี้ก็คือประเทศเข้มแข็งแล้ว เมื่อครู่เอาเงินออกมาได้มากมายขนาดนี้ ตอนที่พี่ใหญ่แต่งงานก็ไม่ได้รุ่งโรจน์แบบนี้”

“ตอนนั้นข้ายังเด็ก แต่ว่าจำได้ชัดเจนมาก ขบวนยกสินสอดเข้าแถวยาวเป็นสิบลี้ แต่อันที่จริงแล้วเป็นการรวบรวมเพื่อให้มีหน้ามีตา ในหีบเหล่านั้นส่วนใหญ่เป็นผ้าห่มหนาและเนื้อหมูรมควันแห้งแค่นั้น”

ไม่เหมือนตอนนี้ ในหีบสินสอดแต่งงานขององค์หญิงหก เต็มไปด้วยสิ่งของล้ำค่าต่าง ๆ ตั้งแต่ผ้าลายครามไปจนถึงสมุนไพรล้ำค่า

พระชายาเยี่ยนอ๋องพูดด้วยความแปลกใจว่า “ท่านกําลังพูดถึงองค์หญิงอี๋อันหรือ นางแต่งงานไปที่ไหนแล้ว？”

“แต่งงานกับเชื้อสายของกษัตริย์องค์หนึ่งในแคว้นสู่ตี้ ทั้งครอบครัวเฝ้ายุทธภพเพื่อแคว้นต้าโจว ดังนั้นเสด็จพ่อจึงให้แต่งงานกับพี่ใหญ่”

แคว้นสู่ตี้เป็นพรมแดนระหว่างแคว้นถังใต้กับแคว้นต้าโจว อันที่จริงแล้วการกระทําของจักรพรรดิจาวเหรินก็เพื่อเอาใจอีกฝ่ายและแสดงให้เห็นถึงพระมหากรุณาธิคุณอันยิ่งใหญ่ของฮ่องเต้

อย่างน้อยคนรุ่นพ่อของพวกเขาประจําการอยู่ในดินแดนศักดินาและตลอดชีวิตไม่เคยจากไปไหน

เช่นเดียวกัน ในชีวิตของเขายากมากที่จะได้พบลูกสาวคนนี้อีกครั้ง

ในทางตรงกันข้าม ถึงแม้ว่าองค์หญิงหกจะแต่งงานได้ไกลกว่า แต่ก็ดีกว่าองค์หญิงอี๋อันมาก

เพราะอย่างน้อยเมืองสุยทั้งเมืองก็เป็นโล่หลังที่สนับสนุนที่แข็งแกร่งของนาง

จักรพรรดิจาวเหรินตั้งใจประกาศคําทำนายของราชครูเฟิ่งเหมียนให้โลกทราบเพื่อนาง

“ส่งองค์หญิงอี๋หนิง！ปกป้องแคว้นต้าโจวของเราให้ใต้ฟ้าสงบสุข...”

“ส่งองค์หญิงอี๋หนิง！ปกป้องแคว้นต้าโจวของเราให้บ้านเมืองสงบสุข ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุข...”

อี๋หนิงคือพระนามขององค์หญิงหก

ทั้งสองด้านของถนนเต็มไปด้วยผู้คน ผู้คนรวมตัวกันที่ถนน พร้อมกับมองรถที่หรูหราดูดีด้วยความตื่นเต้นและเคารพ

เมื่อไม่นานมานี้มีประกาศจากพระราชวัง

ว่ากันว่าก่อนหน้านี้ราชครูเฟิ่งเหมียนแคว้นตงฉู่มาเป็นแขกที่พระราชวังของแคว้นต้าโจวและเคยทำนายให้องค์หญิงหก

บอกว่านางเกิดมาเพื่อแบกรับชีวิตของเทพหงส์สวรรค์ ชีวิตนี้ถูกลิขิตให้แต่งงานไกล ๆ เสียสละเพื่อความมั่นคงร้อยปีของแคว้นต้าโจว

ทันทีที่ข่าวแพร่ออกไป ทั้งภายในและนอกวัดต่างก็เคารพและยกย่องคําชื่นชมต่อองค์หญิงหก

รุ่ยอ๋องยังได้อาศัยใบบุญ เงาบาปของเสี่ยวเฟิงนํามาสู่พี่น้องก่อนหน้านี้ ในที่สุดก็หายไปมาก ทำให้พวกเขาสามารถยืดเอวขึ้นและเป็นมนุษย์ได้อีกครั้ง

อวิ๋นหลิงถอนหายใจเบา ๆ “ในที่สุดตอนนี้ข้าก็ได้สัมผัสกับความหมายของความรุ่งโรจน์และความหมายของการสูญเสียแล้ว”

เหตุผลนี้เมื่อก่อนนางก็พอเข้าใจบ้าง แต่ความรู้สึกยังไม่ได้ลึกซึ้งเท่าตอนนี้

เซียวปี้เฉิงเองก็พยักหน้า “ช่วงนี้มีข้าราชการที่ริเริ่มไปมาหาสู่กับพี่ใหญ่มากขึ้น ต่อไปเส้นทางของเขาในราชสํานักจะดีขึ้นมาก อีกทั้งยังมีประโยชน์อย่างมากต่อการคืนดีของเขากับหรงฉานอีกครั้ง”

ถึงแม้ว่าในใจของจวนเจิ้นกั๋วกงจะยอมรับรุ่ยอ๋องแล้ว แต่การมีลูกเขยที่มีรอยเปื้อนซึ่งไม่ค่อยดีนัก

คาดว่าอีกสักพักรุ่ยอ๋องจะไปขอรับหรงฉานและลูกกลับบ้านอีกครั้ง เจิ้นกั๋วกงไม่น่าจะไม่ลังเลแล้ว

บัดนี้กลางเดือนมีนาคม เป็นฤดูที่นกกระจิบบิน

เมื่อออกจากเมือง อวิ๋นหลิงก็ยกม่านขึ้น ชื่นชมสีสันของฤดูใบไม้ผลิของเมืองหลวงอย่างเงียบ ๆ

นางเห็นรถล้อไม้ที่จักรพรรดิจาวเหรินและรุ่ยอ๋องนั่งติดตามอยู่ข้างหน้าจากระยะไกล

เมื่อปลดปล่อยพลังจิต ยังได้ยินเสียงโศกเศร้าแสนอัดอั้นของพ่อลูกอย่างชัดเจน