ตอนที่ 750 หลิวฉิงกับจักรพรรดิเสี่ยวฉิน

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารถูกเลื่อนออกไปเล็กน้อย เสียงชามและตะเกียบก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ

หลิวฉิงกินข้าวไปพลาง บ่นเรื่องของนางกับกู้จื่ออวี๋ไปพลาง

“สภาพจิตใจและกลยุทธ์ของกู้จื่ออวี๋นั้นแข็งแกร่งมาก สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือความอดทนและจิตตานุภาพของเขา พูดจากใจจริง ข้ายินดีที่จะเป็นพันธมิตรที่ดีกับคนแบบนี้ เพราะว่าพี่ใหญ่มีความคล้ายคลึงกับเขา จิตใจเลวทราม ไม่ใช่คนดีอะไร เหนือกว่าตรงที่ฉลาดกว่าเท่านั้น”

หลงเย่เงยหน้าและกลอกตาข้างหนึ่งใส่นางเบา ๆ

“ข้ายอมรับว่าศีลธรรมของข้าไม่สูง แต่ก็ไม่ถึงกับระดับของจักรพรรดิเสี่ยวฉินสละผู้บริสุทธิ์อย่างไร้ยางอาย ขอให้เจ้าเคารพข้าหน่อย”

หลิวฉิงหัวเราะเผยให้เห็นฟันขาว “นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว ความแตกต่างของพี่ใหญ่กับเขาคือไม่ทรยศเพื่อน แต่กู้จื่ออวี๋จะขายคนของตัวเองเพื่อผลประโยชน์ของเขา”

ในสภาพแวดล้อมการเติบโตและการรับรู้ของพวกนาง เส้นแบ่งระหว่างคนดีและคนเลวนั้นคลุมเครือมาก

ในโลกขององค์กร มีคนคนหนึ่งที่มีมือเปื้อนเลือด แต่จะไปที่สถานสงเคราะห์ทุกสุดสัปดาห์เพื่อช่วยดูแลเด็กกําพร้า

บางคนจะทำตามคำสั่งขององค์กรเพื่อลอบสังหารนักธุรกิจร่ำรวยมีเมตตา โดยไม่มีความเครียดทางจิตใจ

ในชั่วพริบตาก็บริจาคเงินรางวัลให้กับครอบครัวที่ยากจนที่ถูกโรคภัยไข้เจ็บบดขยี้โดยไม่สนใจและไม่ใช่เพื่อไถ่บาปด้วย

ดังนั้นระหว่างคนสองคน "ความจงรักภักดี" จึงกลายเป็นสิ่งที่สําคัญมาก

สาเหตุที่หลิวฉิงไม่ชอบกู้จื่ออวี๋ อีกทั้งไม่ยอมติดต่อกับเขาอย่างลึกซึ้ง เจ้าหนุ่มคนนั้นคงจะทําร้ายเพื่อนร่วมทีมของเราจริง ๆ

เมื่อนึกถึงความวุ่นวายในแคว้นเป่ยฉินก่อนหน้านี้ นางสังหารเข้าไปในวังหลวงจนเกือบจะถูกกบฏโจมตีข้างหลัง เรื่องที่กู้จื่ออวี๋ต้องการช่วยนางแต่กลับถูกตีจนสมองกระทบกระเทือนนั้น หลิวฉิงรู้สึกไร้สาระและตลกนิดหน่อย

นางไม่มีวันวางใจที่จะเอาหลังให้กับคนแบบนี้คอยคุ้มกัน

อวิ๋นหลิงกินอิ่มแล้ว ก็เอามือค้ำแก้มถอนหายใจว่า “การที่กู้จื่ออวี๋จะมาถึงจุดนี้ในวันนี้ได้ หนีไม่พ้นโลกภายนอกและตัวเขาเอง”

หลิวฉิงพยักหน้า พูดด้วยสายตาสบาย ๆ ว่า “เขาเป็นคนขี้ระแวงและป่วยหนักมาตั้งแต่เด็ก ผู้ป่วยระยะสุดท้ายที่เป็นโรคหวาดระแวง เพราะคนรอบข้างต่างก็มีความคิดแตกต่างกัน อยากทําร้ายเขาและหลอกใช้เขามาก ดังนั้นเขาจึงไม่เชื่อใจใครเลย”

“หลายปีมานี้ไม่รู้ว่าเจ้าอ๋องทําเพื่อเขามากแค่ไหน เขามักจะถูกคนอื่นยุแยงนิดหน่อย ก็รู้สึกว่าเจ้าอ๋องอยากได้บัลลังก์และใช้เขาเป็นหุ่นเชิด”

ในที่สุดอวิ๋นหลิงก็เข้าใจว่าทําไมกู้จื่ออวี๋ถึงชอบพี่ฉิงเข้า

ถึงแม้ว่านางจะนิสัยแย่ แต่อย่างน้อยจิตใจของนางก็ใสและไม่เคยคดเคี้ยว

เวลาอยู่กับพี่ฉิงก็น่าจะเป็นช่วงเวลาน้อย ๆ ที่กู้จื่ออวี๋รู้สึกผ่อนคลายกระมัง

เซียวปี้เฉิงถอนหายใจทางสายตา แต่ก็บอกไม่ได้ว่าสงสารมากน้อยแค่ไหน

“ฉางเซินที่ห่วงใยเขามากที่สุดก็ถูกเขาบังคับให้จากไปด้วยมือของเขาเอง แม่ทัพอาวุโสฟงที่ภักดีต่อเขามากที่สุดถูกเขาทำให้เจ็บปวดอย่างสมบูรณ์ ฟงเสี่ยวเม่ยที่รักเขามากที่สุดก็ไม่รู้ว่าวิญญาณไปอยู่ที่ไหนแล้ว...เพื่อบัลลังก์จักรพรรดิ มันคุ้มค่าไหม”