ตอนที่ 788 องค์หญิงอี๋อันที่ถูกทอดทิ้ง

ทำไมตอนที่ได้ยินชื่อนี้ เซียวปี้เฉิงรู้สึกเหมือนตัวเองจะหูฝาดไป “อีกฝ่ายพูดจริงหรือเท็จ”

เยี่ยเจ๋อเฟิงรีบก้าวเข้าไปข้างหน้า หยิบเอาปิ่นปักผมทองหรูหราที่สีซีดจางไปเล็กน้อยออกมาจากแขนเสื้อ

“ข้าน้อยก็ไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ แต่หญิงคนนั้นได้ส่งหลักฐานนี้มาให้ บอกว่าสามารถใช้สิ่งนี้ยืนยันตัวตนได้”

เซียวปี้เฉิงรับปิ่นปักผมไป ตรวจดูอย่างละเอียดอยู่ครู่ใหญ่ คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น

รูปแบบของปิ่นปักผมทองอันนี้ ดูเก่าแก่อยู่บ้าง แต่เขาสามารถดูออกในแวบเดียว นี่เป็นเครื่องประดับที่ใช้ในราชวงศ์ สำรวจดูอย่างละเอียดอีกครู่หนึ่ง เป็นอย่างที่คาดเอาไว้เขาพบตัวอักษรแกะสลักคำว่า”โยว”บนปิ่นปักผม

สีหน้าของเซียวปี้เฉิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย รีบสั่งการทันทีว่า “เจ๋อเฟิง เจ้าไปพาคนเข้ามาในวัง”

หลังจากที่เยี่ยเจ๋อเฟิงออกไปแล้ว อวิ๋นหลิงก็ถามขึ้นอย่างอดใจไม่ไหว “องค์หญิงอี๋อันคือใคร”

เซียวปี้เฉิงยังคงมองปิ่นปักผมในมืออย่างละเอียด เอ่ยเสียงขรึมว่า “นางเป็นพี่ใหญ่ของข้า เป็นลูกสาวคนแรกของเสด็จพ่อ สิบห้าปีก่อนถูกประทานการแต่งงานให้กับรัฐทายาทอ๋องไหวเซียง ตั้งแต่นั้นมาก็ไปอยู่ไกลถึงเซียวโจว”

อวิ๋นหลิงหัวใจกระตุกเล็กน้อย เหมือนจะนึกถึงบุคคลคนนี้ขึ้นมาได้อย่างเลือนราง

ก่อนหน้านี้องค์หญิงหกแต่งงานเพื่อสันติภาพและต้องไปอยู่ไกลถึงทูเจวียกลายเป็นเรื่องโกลาหลมาก นางก็บังเอิญเคยได้ยินนางสนมในวังหลังคุยกันและพูดถึงคนคนนี้

องค์หญิงอี๋อัน ลูกสาวหนึ่งในสองคนของจักรพรรดิจาวเหริน

อีกฝ่ายเป็นลูกของเหลียงตี้ซึ่งเป็นพระสนมในตำหนักบูรพา ในขณะนั้นจักรพรรดิจาวเหรินยังเป็นรัชทายาทอยู่

เหลียงตี้ที่ว่านี้ ก็ถือเป็นอนุภรรยาของรัชทายาท มีฐานะต่ำกว่าพระชายารองอยู่บ้าง

ชายหนุ่มที่เกิดในราชวงศ์ เมื่ออายุครบสิบห้าปีก็จะถูกจัดการให้มีสาวต้นห้องเพื่อเรียนรู้เรื่องอย่างว่า และมารดาผู้ให้กำเนิดองค์หญิงอี๋อัน ก็มีฐานะเป็นนางกำนัลต้นห้องนั่นเอง

จักรพรรดิจาวเหรินเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างเห็นแก่ความสัมพันธ์เก่าๆ หลังจากที่ได้ขึ้นเป็นรัชทายาท ก็ได้ยกย่องนางกำนัลที่เคยมีสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตนเองขึ้นมาเป็นเหลียงตี้

โชคชะตาของอีกฝ่ายจะบอกว่าดีก็ไม่ได้ จะบอกว่าร้ายก็ไม่เชิง

เป็นอนุภรรยาคนหนึ่ง เดิมทีนางไม่มีสิทธิ์ตั้งครรภ์ก่อนเสี่ยวเฟิง ไหนเลยจะคิดว่าเสี่ยวเฟิงที่ตั้งครรภ์อยู่ในขณะนั้นเกิดอุบัติเหตุจนแท้งลูก เหลียงตี้คนนี้จึงโชคดีกลายเป็นคนที่แซงหน้าไปก่อน ให้กำเนิดลูกคนแรกที่มีความหมายอย่างแท้จริงให้กับจักรพรรดิจาวเหริน

บางทีอาจเป็นเพราะให้กำเนิดองค์หญิงที่ไร้ซึ่งบารมี เสี่ยวเฟิงจึงไม่เห็นพวกนางอยู่ในสายตา อีกฝ่ายเป็นสนมอยู่ได้ไม่นาน ก็ป่วยตายไปในฤดูหนาวปีหนึ่ง

โชคชะตาขององค์หญิงอี๋อันเองก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าดีหรือร้าย แม้จะเป็นลูกสาวคนแรกของจักรพรรดิจาวเหริน ฐานะดูสูงส่ง แต่กลับไม่ได้เป็นที่โปรดปรานเหมือนองค์หญิงหก

ตอนที่อีกฝ่ายอายุสิบสี่ปี ด้วยเหตุผลทางการเมืองในราชสำนัก ถูกจักรพรรดิจาวเหรินประทานการแต่งงานให้กับรัฐทายาทอ๋องไหวเซียง

อวิ๋นหลิงถามขึ้นมาว่า “ข้าได้ยินมาว่ารัฐทายาทอ๋องไหวเซียงคนนั้น อายุมากกว่าองค์หญิงอี๋อันถึงยี่สิบปี”

ห่างกันเกือบหนึ่งรอบ

เซียวปี้เฉิงพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “อ๋องไหวเซียงเป็นหนึ่งในขุนนางข้างกายเสด็จพ่อที่มีความดีความชอบ เซียวโจวที่เขาได้รับการจัดสรรให้นั้น เป็นพื้นที่ระหว่างชายแดนของแคว้นต้าโจวและแคว้นถังใต้”

“ตระกูลโม่เฝ้ารักษาดินแดนของแคว้นต้าโจวมาครึ่งชีวิต เสด็จพ่อในตอนนั้นทรงยังไร้ประสบการณ์และความสามารถ เพื่อที่จะปลอบขวัญกำลังใจและดึงตระกูลโม่มาเป็นพวก จำใจต้องยกเสด็จพี่ให้แต่งงานกับรัฐทายาทอ๋องไหวเซียง”

นี่ไม่ใช่เรื่องที่น่าภาคภูมิใจ กระทั่งสามารถพูดได้ว่าเป็นการแสดงออกซึ่งการไร้ความสามารถของจักรพรรดิจาวเหรินที่ยังเป็นหนุ่ม เพราะไม่ต่างอะไรไปจากการขายลูกสาวเลย

รัฐทายาทอ๋องไหวเซียงคนนั้น อายุน้อยกว่าจักรพรรดิจาวเหรินแค่ห้าปี ในตอนนั้นคนคนนี้พอที่จะถือเป็นพี่เป็นน้องกับเขาได้