ตอนที่ 841 เสวียนจีตาย

หลังจากที่ข่าวแพร่ไปถึงวังหลวง บรรยากาศรอบตัวเซียวปี้เฉิงก็เย็นลงหลายองศา

“ไอ้สารเลวพวกนั้นพูดจาเหลวไหล เจ๋อเฟิงเจ้าพาคนไปจับตัวคนที่พูดไร้สาระเหล่านั้น และส่งไปที่ศาลต้าหลี่ให้หมด ให้ใต้เท้าเฉิงป้อนยากระตุ้นสมองให้พวกเขา ให้กินจนกว่าจะได้สติ”

ลูกสาวที่ตนเองโหยหาให้มาเกิด ถูกกลุ่มคนที่ไม่ประสงค์ดีเรียกว่าเป็น “ลูกหายนะ” ทำให้เขาโกรธจนควันออกหู

ดาวเคราะห์อะไรกัน ลูกของเขากับอวิ๋นหลิงแต่ละคนเห็นได้ชัดว่าต่างก็เป็นเทพตัวน้อย

ถ้าได้แสดงความสามารถ จะไม่ทำให้พวกเขาอ้าปากตาค้างก็แปลกแล้ว

แต่อวิ๋นหลิงที่บำรุงครรภ์มานานแล้ว มีจิตใจค่อนข้างสงบนิ่ง นางลูบท้องพลางถอนหายใจและพูดว่า “ช่างเถอะ ย่อมมีคนที่โง่เขลา เห็นข้าไม่คลอดเสียที จะแอบคิดเหลวไหลคาดเดากันไปเองก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้”

เพราะคนในยุคสมัยนี้ล้วนงมงาย ไม่รู้ว่าวิทยาศาสตร์คืออะไร

เยี่ยเจ๋อเฟิงสีหน้าเย็นชา ขมวดคิ้วเอ่ยเสียงขรึมว่า “ข้าจะพาคนไปอบรมสั่งสอนประชาชนเดี๋ยวนี้ ยืนยันว่าข่าวลือไม่เป็นความจริง”

เขาเพิ่งจะออกไป เฉียวเย่ก็เข้ามาในตำหนัก เขามองอวิ๋นหลิงแวบหนึ่ง สีหน้าค่อนข้างเคร่งขรึม

“องค์รัชทายาท พระชายารัชทายาท เมื่อครู่ทางชายแดนได้ส่งข่าวมา สงครามของแคว้นตงฉู่ได้หยุดลงแล้ว ชาวฮั่นได้รับชัยชนะ คาดว่าในครึ่งเดือนนี้ ทางหลวงและเส้นทางการค้าที่ถูกปิดกั้นก่อนหน้านี้จะสามารถกลับมาใช้ได้ตามปกติ”

คิ้วที่ขมวดแน่นของเซียวปี้เฉิงคลายลงเล็กน้อย การค้าของแคว้นต้าโจวจำนวนมากต้องอาศัยความช่วยเหลือจากแคว้นตงฉู่ หนึ่งปีมานี้ตั้งแต่ที่พวกเขาเริ่มทำสงครามกับโจรสลัดญี่ปุ่น ท้องพระคลังของแคว้นต้าโจวก็ได้รับผลกระทบไม่น้อย ตอนนี้สงครามสิ้นสุดลงแล้ว สำหรับแคว้นต้าโจวแล้วเป็นเรื่องที่ดีมาก

ใบหน้าของเฉียวเย่ไม่มีความยินดีเลยสักนิด เซียวปี้เฉิงจึงถามขึ้นว่า “ยังมีเรื่องอื่นจะรายงานอีกหรือ”

อวิ๋นหลิงถามอย่างอดรนทนไม่ไหวว่า “มีข่าวเกี่ยวกับศิษย์น้องข้ากับไข่เหล็ก......เฟิ่งเหมียนหรือไม่”

ด้วยตงฉู่เกิดสงครามภายในทำให้การติดต่อกับภายนอกถูกสกัดกั้น นางไม่ได้ข่าวคราวของเสวียนจีมานานแล้ว

เฉียวเย่อยากจะพูดแต่ก็หยุดเอาไว้ สูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะค่อยๆเอ่ยขึ้นว่า “ทางแคว้นตงฉู่ส่งข่าวมา ได้ยินว่าในศึกครั้งสุดท้าย แม่นางเสวียนจีได้ตกลงไปในทะเลลึก ตอนนี้ยังหาตัวไม่พบ......”

เขาลังเลอยู่ชั่วครู่ แต่ก็เลือกที่จะบอก”ข่าวร้าย”กับอวิ๋นหลิง เพราะเรื่องนี้ได้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งแคว้นตงฉู่แล้ว จะปิดก็ปิดไม่อยู่

แคว้นต้าโจวได้รับข่าวล่าช้า นี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่หนึ่งเดือนที่แล้ว ทั่วทั้งแคว้นตงฉู่ต่างก็รู้แล้วว่ารองพระชายารัชทายาทที่มาจากจวนเสียนกั๋วกงคนนั้น ได้เสียชีวิตจากสงครามแล้ว

อวิ๋นหลิงนิ่งอึ้งไป “เจ้าว่าอะไรนะ”

เซียวปี้เฉิงก็รู้สึกหัวใจกระตุก สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“กระหม่อมได้ยินมาว่า ตอนนี้ประชาชนในแคว้นตงฉู่ต่างก็รู้แล้วว่า รองพระชายารัชทายาทคนนี้เป็นเทพธิดาที่แท้จริงที่ถูกคนอื่นนำชื่อไปแอบอ้าง เพื่อปกป้องรัชทายาทแห่งแคว้นตงฉู่และพระราชครูเฟิ่งเหมียนในสงครามภายใน ถูกกลุ่มของอ๋องทรยศทำให้ได้รับบาดเจ็บสาหัสและจับเป็นตัวประกัน”

“กลุ่มอ๋องทรยศเห็นว่าสถานการณ์แย่แล้ว จึงดิ้นรนเฮือกสุดท้ายด้วยการหนีไปที่เกาะโจรสลัด ขณะเดียวกันก็พารองพระชายารัชทายาทและชิ้นส่วนจี้ดวงดาวไปด้วย คิดไม่ถึงว่านางจะจุดระเบิดที่ซ่อนไว้กับตัวตอนอยู่บนเรือ ตายไปพร้อมกับคนพวกนั้นทั้งหมด”

เฉียวเย่เล่าถึงตรงนี้ด้วยน้ำเสียงเศร้าเสียใจ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเสียดายแฝงด้วยแววชื่นชมหลายส่วน

เขาคิดไม่ถึงว่าหญิงสาวอายุสิบหกปีที่ฉลาดปราดเปรื่องคนหนึ่ง ปกติดูซุกซนไม่รู้ความ หาเรื่องไปทั่ว ในเวลาที่สำคัญกลับมีความกล้าหาญที่จะทำเช่นนั้น ทำให้เขาที่เป็นผู้ชายอายุสามสิบยังรู้สึกเลื่อมใสจากใจจริง

“แคว้นตงฉู่สูญเสียเทพธิดาและเศษจี้ดวงดาวไปในคืนเดียวกัน ตอนนี้ทั่วทั้งแคว้นยังคงอยู่ในช่วงไว้อาลัย และได้ทำพิธีบูชาริมทะเลเป็นเวลาหนึ่งเดือน......”

ประชาชนแคว้นตงฉู่ต่างก็น้ำตานองหน้า คิดว่าเทพธิดาใช้ชีวิตปกป้องแคว้นตงฉู่ ตอนนี้ประเทศชาติปลอดภัยแล้ว หลังจากเทพธิดาเสร็จสิ้นภารกิจ ก็นำเอาเศษจี้ดวงดาวกลับไปบนสวรรค์แล้ว

เดิมทีอวิ๋นหลิงรู้สึกตกใจไม่น้อย แต่หลังจากที่ฟังเฉียวเย่เล่าที่ไปที่มาของเรื่องทั้งหมดแล้ว สายตาก็เปลี่ยนเป็นประหลาดใจขึ้นมา

นางหนูคนนั้นไม่เพียงแต่ชอบเล่นระเบิด ทักษะการว่ายน้ำก็ดีที่สุดในองค์กร อีกอย่างก็ชื่นชอบกีฬาประเภทบันจีจัมป์ โดดร่ม ดำน้ำเป็นอย่างมาก การกลั้นหายใจใต้น้ำก็ร้ายกาจที่สุดในบรรดาทั้งสี่คน

นางเคยกลั้นหายใจได้เกือบสิบนาที เคยดำน้ำเพื่อทำภารกิจขโมยสมบัติของเป้าหมายในฐานร้างใต้ทะเล คนในวงการต่างก็เรียกนางว่า “ลิงน้ำ”

นางหนูคนนี้ถ้าไม่ใช่เพราะเกเรจนถูกจับตีจนตาย ก็ไม่มีทางถูกระเบิด หรือจมน้ำตายเด็ดขาด

เซียวปี้เฉิงหันไปสบตากับอวิ๋นหลิงแวบหนึ่ง ทั้งสองแม้จะไม่พูดจา ต่างก็วางใจลงอย่างไม่ได้นัดหมาย