ตอนที่ 948 ขอบคุณด้วยการกระทำ

เซียวปี้เฉิงเห็นนางไม่พูดจา อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นว่า “เจ้าเป็นอะไร รู้สึกไม่ชอบมาพากลตรงไหนหรือ”

อวิ๋นหลิงลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆเอ่ยขึ้นว่า “ข้ารู้สึกว่าไข่เหล็กไม่เพียงแต่ใส่ใจนางเท่านั้น น่าจะมีอะไรมากกว่านั้น”

“ท่านก็รู้ดี ไข่เหล็กเป็นคนแปลกๆอยู่บ้าง ตอนแรกที่เจอเขาเหมือนหุ่นยนต์ที่ไม่มีความรู้สึกอย่างไรอย่างนั้น แต่ตอนนี้ข้ารับรู้ได้ถึงอารมณ์รักโลภโกรธหลงของเขาได้อย่างเลือนราง ตอนที่นางหนูอยู่ด้วย ความรู้สึกเช่นนี้จะชัดเจนเป็นพิเศษ”

“อีกทั้งช่วงแรก ไข่เหล็กพูดถึงเรื่องอยากจะหาคู่แต่งงานเพื่อทำความเข้าใจโลกมนุษย์ พอเอ่ยปากก็กำหนดว่าต้องเป็นนาง ตอนนั้นข้าแค่รู้สึกว่าไข่เหล็กไม่เข้าใจทางโลก ไม่เข้าใจความรัก จึงได้เอ่ยข้อเสนอนี้ขึ้นมาโดยไม่มีความพะวงเลยสักนิด”

“แต่ตอนนี้ดูแล้ว บางทีอาจไม่ได้ง่ายขนาดนั้น......”

เกิดเป็นชายอกสามศอกที่เคยมีความรักเพียงครั้งเดียวในชาตินี้ เซียวปี้เฉิงถือว่ามีความรู้สึกช้าต่อความรู้สึกที่ละเอียดอ่อนเหล่านี้ แต่เมื่อได้ยินเช่นนี้ ก็เข้าใจแล้วว่าสิ่งที่อวิ๋นหลิงรู้สึก”ไม่ชอบมาพากล”คืออะไร

ใบหน้าดำคล้ำแฝงแววประหลาดใจ เอ่ยอย่างคาดไม่ถึงว่า “หลิงเอ๋อร์ เจ้าคงไม่ได้หมายความว่า ไข่เหล็กเกิดความรู้สึกเยี่ยงชายหญิงต่อแม่สาวน้อยกระมัง”

อวิ๋นหลิงเม้มปากเล็กน้อย พยักหน้ารับ

เซียวปี้เฉิงรู้สึกตกตะลึงไปทันที ถึงขนาดที่ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวขึ้นมา

“ถ้าข้าจำไม่ผิดละก็ ไข่เหล็กจะอายุยี่สิบแปดปีแล้ว เขาแก่ขนาดนี้แล้ว แม่สาวน้อยเพิ่งจะสิบเจ็ดปีเท่านั้นเอง”

อวิ๋นหลิงก็รู้สึกคาดไม่ถึง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกตกตะลึงอะไร นางมองไปทางเซียวปี้เฉิงอย่างประหลาดใจ “ทำไมท่านจึงทำหน้าเหมือนคิดไม่ถึงเล่า สำหรับพวกท่านที่อยู่ในยุคนี้ น่าจะยอมรับเรื่องสามีแก่ภรรยาสาวได้มากกว่าพวกเราจึงจะถูก”

“ในยุคของพวกเรานั้น ถ้าหากอายุระหว่างชายหญิงห่างกันมากเช่นนี้ ไม่เพียงแต่จะถูกคนในครอบครัวต่อต้าน คนภายนอกก็จะวิพากษ์วิจารณ์ แต่ที่นี่กลับเป็นเรื่องปกติมาก”

ตอนที่อวิ๋นหลิงเป็นพระชายาจิ้งอ๋อง ก็ไปมาหาสู่กับบรรดาภรรยาของขุนนางใหญ่อยู่บ่อยๆ ตอนนั้นมักจะได้พบกับหญิงสาวที่อายุเท่ากับนาง หน้าตาสวยงามโดดเด่นมาก

นางยังคิดว่าเป็นลูกสาวของขุนนางท่านไหน ปรากฏว่าล้วนเป็นอนุภรรยาของคนอื่นทั้งสิ้น

เซียวปี้เฉิงเอ่ยด้วยน้ำเสียยากจะอธิบาย “นี่ไม่ใช่เรื่องที่ยากจะพบเห็นก็จริง แต่เมื่อเกิดกับไข่เหล็ก......ทำให้ข้ารู้สึกคิดไม่ถึง ใครจะไปรู้ว่าเขาที่ดูจริงจังกว่าใคร แต่ในใจกลับแค่กๆ......”

การแต่งงานระหว่างชายหญิงทางโลก ตามปกติแล้วคนส่วนใหญ่ก็มีอายุใกล้เคียงกัน อายุห่างกันเจ็ดปีมีจำนวนน้อยมากแล้ว ยิ่งอายุห่างกันมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเกี่ยวข้องกับเรื่องอำนาจเงินทองและความงาม กลับไร้ซึ่งความเกี่ยวข้องกับความรัก

แน่นอนว่า เซียวปี้เฉิงรู้ว่ามีผู้ชายเช่นนั้นอยู่ส่วนหนึ่ง พวกเขาชื่นชอบหญิงสาวอายุน้อยไร้เดียงสาเหล่านั้นโดยธรรมชาติ

ไข่เหล็กเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนโลภในอำนาจเงินทองและหลงใหลสาวงาม ดังนั้นเขา......

เซียวปี้เฉิงนิ่งเงียบไป

คิดไม่ถึงว่าท่านจะเป็นไข่เหล็กเช่นนี้

นิ้วเรียวยาวของอวิ๋นหลิงลูบขอบแก้วชาไปมา ครุ่นคิดพลางเอ่ยว่า “ข้ากลับรู้สึกว่าไม่มีอะไรไม่เหมาะสม ถ้าหากพวกเขาสองคนต่างก็มีใจให้กัน ย่อมสำคัญกว่าอะไรทั้งสิ้น แต่ยังไม่พูดถึงว่านางหนูคนนั้นมีความคิดอ่านหรือยัง แม้จะมีความคิดอ่านแล้ว ดูสภาพของไข่เหล็กในตอนนี้ ข้าคิดว่าก็คงไม่มีใครวางใจมอบนางให้เขา”

นางไตร่ตรองอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าไข่เหล็กไม่มีทางผ่านด่านพวกนางได้แม้แต่คนเดียว

กงจื่อโยวรักภรรยาอย่างไร้ขีดจำกัด อีกทั้งยังยินดีจะกระโดดเข้าไปในสระน้ำเย็นเพื่อหลงเย่ บีบให้ตัวเองไปอยู่บนเส้นทางแห่งความตาย

เจ้าอ๋องอ่อนโยนมีความยับยั้งชั่งใจ เพื่อให้สามารถอยู่ข้างกายคนที่ชอบ ยอมปล่อยมือจากแผ่นดินแคว้นเป่ยฉินอย่างไม่เสียดาย และทุกสิ่งทุกอย่างที่นั่นที่พันธนาการเขาเอาไว้

ส่วนเจ้าทึ่มเซียวปี้เฉิงคนนี้ ทุกสิ่งที่เขาทำผู้คนในใต้หล้าต่างก็มองเห็น ไม่จำเป็นต้องสาธยาย

มีเพียงไข่เหล็ก ที่เอาแต่คิดจะใช้เสวียนจีเป็นโอกาสในการฝึกบำเพ็ญเรื่องทางโลกและสะเดาะเคราะห์กรรม

จู่ๆอวิ๋นหลิงก็รู้สึกว่า ไม่ค่อยชอบเฟิ่งเหมียนขึ้นมาซะแล้ว

“ถ้าหากวันหนึ่งเสวียนจีชอบไข่เหล็กขึ้นมา แต่ไข่เหล็กเลือกที่จะตั้งใจบำเพ็ญเพียร นางจะไม่มีแม้แต่ที่จะร้องไห้”