ตอนที่ 22 ไสหัวไปจากจวนอ๋อง

เจียงเว่ยหว่านมองดูถาดที่อยู่ในมือจางหาน จึงได้ผุดรอยยิ้มขึ้นที่มุมปาก

“ทีนี้คงยืนยันความบริสุทธิ์ของข้าได้แล้ว ทุกสิ่งที่ข้าสัมผัสล้วนมีประกายทั้งสิ้น ถาดใบนี้ถูกหมิงเอ๋อร์เอากลับไปนาน และนางก็น่าจะเช็ดไปแล้วรอบหนึ่ง แต่ความเรืองแสงก็ยังอยู่”

น้ำเสียงนางสื่อถึงความมีอำนาจ

“ท่านอ๋อง ภาพของพระชายาเดิมท่านคงเห็นแล้ว สิ่งที่ข้าสัมผัสก็มีประกาย แต่จุดที่ถูกทำลายมากที่สุดกลับมืดมิด นั่นแสดงว่าไม่ใช่ฝีมือของข้า อีกทั้งตอนนั้นข้าก็ไปห้องตำราคนเดียว โดยไม่มีผู้ช่วย ฉะนั้นขอให้ท่านจงไต่สวนเรื่องนี้ให้ดีเถอะ!”

นางรู้สึกโกรธอย่างมาก และกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไม่ใช่เอะอะก็มาโยนความผิดให้ข้ารับ ทั้งที่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับข้าเลย”

ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึง เหมือนไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง