บทที่ 18: การปฎิเสธ

“ฉันพูดไปเมื่อเดือนที่แล้ว และฉันจะพูดอีกครั้งว่าฉันไม่ต้องการทำข้อตกลงแบบนี้กับคุณ”

อามอสหัวเราะ “ตกลงอะไรเนี่ย มันไม่เกี่ยวกัน นี่... แค่เราเท่านั้นที่ตอบสนองความต้องการของเราได้”

เธอสูดกลิ่นของเขา โคโลญจ์กลิ่นมิ้นต์จางๆ ผสมกับกลิ่นของยาสูบทำให้ยูโดร่า ตัวสั่น

ริมฝีปากของชายคนนั้นแตะกับใบหูของเธอ สัมผัสที่นุ่มนวลส่งคลื่นความรู้สึกเสียวซ่าไปทั่วร่างกายของเธอ เธอเอื้อมมือไปผลักเขาออก

“ปล่อยฉัน ฉันจะจัดการเอง”

อามอสเลิกคิ้ว “จัดการเองเหรอ? มีผู้ชายน่ารังเกียจอย่างแฟรงโก้อยู่ทุกหนทุกแห่งในโรงแรมนี้ คุณบอกว่าคุณกลัวผม แล้วคุณไม่กลัวคนพวกนั้นเหรอ?”

เขาพูดความจริง คนสวยอย่างเธอ เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้อยู่ในสภาวะที่ควรจะต้องสะดุดด้วยความงุนงงขณะผ่านทางเดินในโรงแรม ไม่ว่าชายผู้นี้จะมีฐานะดีเพียงใด เขาก็ไม่สามารถต้านทานเธอได้

“ไม่ใช่เรื่องของคุณ ปล่อยฉันนะ”

ยูโดร่า ผลักอามอสออกไปอีกครั้งและเดินโซเซไปที่ประตู

คราวนี้อามอสไม่ได้หยุดเธอ

เขาสามารถบอกได้ว่าเธอมาถึงขีดจำกัดแล้ว อันที่จริงเธอได้เริ่มเปลื้องผ้าในห้องแล้ว

ยูโดร่าตระหนักถึงความตื่นตัวที่สั่นไหวของเธอและล้มลงกับพื้นอีกครั้ง

“ยูโดร่า!” อามอสรีบวิ่งไปหาเธอ “ทำไมคุณยังดื้อนัก”

ยูโดร่าคว้าที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะน้ำชา

ด้วยการกระแทก ทำให้ที่เขี่ยบุหรี่แตกเป็นชิ้น ๆ

ภายใต้การจ้องมองที่ตกใจของ อามอสเธอคว้าเศษแก้วที่แตกแล้วแทงเข้าที่ต้นขาของเธอ

“ยูโดร่า คุณ…” อามอสกัดฟันและตรวจดูบาดแผลของยูโดร่า ผู้หญิงคนนี้ไม่เคยพลาดที่จะทำให้เขาประหลาดใจทุกครั้ง

อามอสจ้องไปที่เลือดที่เริ่มไหลลงบนพื้น และรู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นอย่างประหม่าเป็นครั้งแรก เขาก้าวขาไปทางยูโดร่าอย่างระมัดระวัง แล้วอุ้มเธอขึ้นและรีบไปโรงพยาบาล