บทที่ 2

"ข้อแม้อะไรครับ" ชายหนุ่มถามกลับในทันควัน เมื่อคุณป้ากัลยายื่นข้อเสนอเพื่อแลกกับเรื่องที่เขาต้องการอยากจะได้มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ไว้ไปขับอวดสาวกับพวกเพื่อนๆ

"ป้าอยากให้เราคบใครจริงจังสักที ไม่ใช่ลอยไปลอยมาแบบนี้"

"ตกลงครับ เธอคนนี้ใช่ไหมที่คุณป้าจะให้ผมคบ"

"??" กัลยาคิดว่ามันจะยากกว่านี้ แต่นี่ยังไม่ทันได้พูดอะไรเลย หลานชายก็ตกปากรับคำไปแล้ว "ป้าไม่ได้ให้ทำแค่คบ แต่ป้าจะให้แต่งงานกับหนูน้ำหนาวด้วย"

แต่งงาน?? ..น้ำหนาวจะพูดออกมาก็ไม่ได้ กลัวกัลยาคิดว่าเธอรังเกียจหลานชายของท่าน

"คุณป้าครับ คุณป้าดูละครมากไปหรือเปล่า"

ที่จริงกัลยาแค่อยากจะหาทางออกให้กับตัวเอง เพราะถ้าซื้อมอเตอร์ไซค์ให้หลาน คงต้องถูกพ่อกับแม่ของรชตเล่นงานแน่

"ผมขอตัวนะครับ" ขณะที่ลุกขึ้นสายตาของเขาก็มองมาที่เธอแบบดูถูกเหยียดหยาม ..ผู้หญิงอะไรยอมเอาตัวเองมาแลกกับความฝันที่เขาอยากจะได้รถมอเตอร์ไซค์ ช่างไม่มีค่าในตัวเองเอาซะเลย

"ป้าอยากให้เราคิดดูนะ ถ้าเปลี่ยนใจก็กลับมาคุยกันได้" กัลยาแค่พูดออกไป แถมยังแอบหายใจโล่งที่ไม่ติดกับดักรชต ..เรื่องเงินกัลยาไม่ได้กลัวเลย แต่กลัวจะถูกเล่นงานมากกว่า และถ้าหลานเป็นอะไรไป เธอคนแรกเลยที่จะเสียใจ

"ผู้ชายขี้ป๊อดแบบนั้น คุณป้าไม่ต้องคิดว่าเขาจะตกลงหรอกค่ะ แค่เรื่องนี้ก็ปอดแหกแล้ว จะเอาปัญญาไหนไปขับมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ขนาดนั้นได้" ทีแรกน้ำหนาวว่าจะไม่แล้ว แต่พอเห็นสายตาที่เขาดูถูกเธอ มันก็ทำให้ความกล้าในตัวปรากฏขึ้นมา