บทที่ 3

"ป้าว่าเราคิดกันอีกทีดีไหม ว่าจะเอายังไง" ตอนนี้ไม่ว่าจะทางเลือกไหน กัลยาก็เสียวสันหลังทั้งสองทาง

"คุณป้ากลัวหรือครับ"

"เปล๊าา.. ป้าจะกลัวทำไมล่ะ"

"ถ้าคุณป้ากลัว ว่าจะรู้ถึงหูของคุณย่า งั้นเราก็มาแต่งงานกันแบบลับๆ รู้กันแค่ 3 คนเรา" จริงๆ เขาก็กลัวป้าเลือกข้อที่ 1 แต่งแบบอลังการงานสร้าง เพราะถ้าแต่งเปิดตัวแบบนั้น เพื่อนและทุกคนในแวดวงสังคม ต้องรู้กันไปจนทั่วแน่ว่าเขาไม่โสดแล้ว

"แบบนั้นจะเรียกว่าแต่งงานได้ยังไงล่ะคะ" น้ำหนาวดูออกแล้ว ว่าผู้ชายคนนี้คงกลัวเรื่องนี้อยู่บ้าง ถึงเสนอข้อนี้ออกมา

"ใช่ป้าก็คิดเหมือนน้ำหนาว" เอาวะยังไงก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว น้ำหนาวคงจะมีแผนอะไรแน่

"คุณป้าสัญญาไหมล่ะครับ ถ้าผมทำอะไรลงไปแล้ว รางวัลที่ผมจะได้รับคือมอเตอร์ไซค์ที่ผมอยากได้"

"ป้าแก่ขนาดนี้แล้วคงไม่ยอมให้เรามาถอนหงอกหรอก"

"ok ครับ งั้นเราไปจดทะเบียนสมรสกันเลย" ชายหนุ่มลุกขึ้นแล้วคว้าแขนของหญิงสาวที่นั่งอยู่ไม่ไกลให้ลุกตาม

"ดะ..ดะ.. เดี๋ยวก่อนสิรชต" กัลยาถึงกับไปไม่เป็น